بر اساس یافتههای یک پژوهش تازه، یک تغییر ساده در روش زندگی میتواند روند پیری زیستی را کُند کند.
این پژوهش که در نشریه «ایجینگ» (Aging) منتشر شده، تأثیر ترکیبی تغییر رژیم غذایی و یک برنامه ورزشی ساده را بر مردان ۵۰ تا ۷۴ ساله، طی سه ماه، بررسی کرده است.
پژوهشگران یک کارآزمایی بالینی را با حضور ۴۸ مرد دارای اضافه وزن در ژاپن طراحی کردند. در طول یک دوره ۱۲ هفتهای، نیمی از شرکتکنندگان یک برنامه منظم و سختگیرانه سلامتی را دنبال کردند و نیمی دیگر بر اساس عادتهای همیشگیشان پیش رفتند.
برنامه گروه مداخله، مصرف روزانه ۱۰۰ گرم ماست ساده کمچرب بود. این گروه همچنین مشاورههای تغذیه اختصاصی دریافت کردند، مشاورههایی که به آنها توصیه میکرد از پرخوری بپرهیزند، میانوعدههای مفصل را کنار بگذارند و نوشیدنیهای شیرین را حذف کنند. از آنها همچنین خواسته شد هر روز حدود ۳۰ دقیقه، و دستکم سه روز در هفته، پیادهروی کنند یا از دستگاه استپر (دستگاه پلهنوردی) استفاده کنند.
به گزارش فاکسنیوز، پژوهشگران برای سنجش تأثیر این تغییرات، پیش و پس از پژوهش از تمام شرکتکنندگان نمونه خون گرفتند و دیانای آنها را از نظر تغییرات شیمیایی، که نشانگر سن سلولی است، تحلیل کردند. آنها به طور مشخص از ابزاری به نام «داندین پیس» (DunedinPACE) بهره بردند؛ ابزاری که به جای سنجش سن تقویمی فرد بر حسب سال، سرعت پیری زیستی کنونی او را محاسبه میکند.
به گفته پژوهشگران، مردانی که ماست پروبیوتیک مصرف کردند و رژیم غذاییشان را تنظیم و ورزش کردند، در مقایسه با گروه کنترل، کاهشی معناداری در سرعت پیریشان مشاهده شد. به طور میانگین، سرعت پیری زیستی این افراد حدود ۲.۲ درصد کُند شد؛ کاهشی که تقریبا با کُندی پیری زیستی مشاهدهشده در یک مطالعه پیشین در آمریکا قابل مقایسه است. در آنجا شرکتکنندگان دریافت کالری روزانه را ۲۵ درصد کاهش داده بودند.
نکته قابلتوجه این است که کاهش سرعت پیری مستقل از کاهش وزن رخ داد؛ یعنی با تغییرات شاخص توده بدنی شرکتکنندگان یا تعداد دقیق جلسات ورزشی آنها، همبستگی مستقیمی نداشت. پژوهشگران همچنین بهبودی محسوس در یک نشانگر خاص دیانای مرتبط با عملکرد کلیه را ثبت کردند.
از آنجا که این مطالعه سه عامل متمایز ــ پروبیوتیک، رژیم غذایی و ورزش ــ را با هم ترکیب کرده بود، نویسندگان نتیجه گرفتند که فواید ضد پیری را نمیتوان به یک عامل واحد نسبت داد، بلکه به نظر میرسد این کُندی تأثیر یک روند ترکیبی است.
پژوهشگران به محدودیتهای آشکار این مطالعه نیز اذعان کردند: محدودیت نمونههای مطالعه، مدتزمان کوتاه آن، و اینکه شرکتکنندگان تنها به مردان دارای اضافهوزن با ملیت یکسان محدود بوده است. به گفته نویسندگان مطالعه، پژوهشهای بیشتری لازم است تا روشن شود آیا این تغییرات بیولوژیک کوتاهمدت ممکن است به فواید سلامتی دائمی و بلندمدت بدل شوند یا نه.
