پژوهشی جدید روی صدها هزار نفر نشان داد افرادی که با افزایش سن دچار کاهش توده و قدرت عضلانی شدند، طی حدود یک دهه، با ۳۴ درصد خطر بیشتر ابتلا به بیماری‌های عفونی، از جمله عفونت‌های تنفسی و ادراری، روبه‌رو بودند.
از دست دادن عضله با افزایش سن می‌تواند حفظ قدرت بدنی و حرکت کردن را دشوارتر کند، اما پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد که این عارضه ممکن است با پیامدی نامعمول هم مرتبط باشد و آن افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی است.
سارکوپنی یا کاهش توده و قدرت عضلانی مرتبط با افزایش سن عارضه‌ای شایع است و ۱۰ تا ۱۶ درصد سالمندان در جهان را درگیر می‌کند. پژوهش‌ها بیش‌ازپیش نشان داده‌اند که این عارضه علاوه بر مشکلاتی مانند زمین خوردن و شکستگی، با عملکرد دستگاه ایمنی نیز ارتباط دارد.
به گزارش هلت، پژوهشگران برای بررسی دقیق‌تر این ارتباط، داده‌های حدود ۴۵۸ هزار نفر را از پایگاه بزرگ اطلاعات پزشکی «زیست‌بانک بریتانیا» بررسی کردند. آن‌ها ابتدا شرکت‌کنندگان را بر اساس توده بدون چربی بدن، با در نظر گرفتن شاخص توده بدنی، از نظر سارکوپنی ارزیابی و سپس آنان را به سه گروه تقسیم کردند: افراد مبتلا به سارکوپنی، افراد در مرحله پیش‌سارکوپنی (مرحله‌ای که توده عضلانی کاهش یافته اما هنوز همه معیارهای سارکوپنی وجود ندارد) و افراد بدون سارکوپنی.
شرکت‌کنندگان به طور متوسط حدود ۱۲.۵ سال پیگیری شدند. محققان با استفاده از پرونده‌های پزشکی، موارد ابتلا به بیماری‌های عفونی از جمله سپسیس (واکنش شدید و تهدیدکننده حیات بدن به عفونت) و عفونت‌های دستگاه تنفسی، مجاری ادراری، پوست و بافت نرم را شناسایی کردند.
نتایج نشان داد خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی در شرکت‌کنندگان مرحله پیش‌سارکوپنی، در مقایسه با افراد بدون سارکوپنی، ۱۸ درصد بیشتر بود. این افزایش خطر در افراد مبتلا به سارکوپنی به ۳۴ درصد رسید.
قدرت کمتر گرفتن و فشردن با دست و توده عضلانی کمتر نیز با خطر بیشتر ابتلا به بیماری‌های عفونی ارتباط داشتند.
این ارتباط‌ها حتی پس از آنکه پژوهشگران تاثیر عواملی مانند سن، جنس، وضعیت اجتماعی و اقتصادی، استعمال دخانیات، مصرف الکل و کم‌تحرکی را در تحلیل خود در نظر گرفتند، هم باقی ماندند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
دکتر الیزابت دولینی‌کرایپ، جراح ارتوپدی، در این‌باره می‌گوید: «این پژوهش چیزی را که مدت‌ها بود می‌دانستیم، اما شواهد چندانی برایش نداشتیم، تایید می‌کند: اینکه افراد دچار کاهش عضله بیشتر در معرض بیماری‌های عفونی قرار دارند.»
او افزود که این پژوهش از این جهت که محققان ابتدا شرکت‌کنندگان را از نظر سارکوپنی ارزیابی و سپس وضعیت آن‌ها را در طول زمان دنبال کردند، نیز متمایز است و در مقایسه با بررسی گذشته‌نگر پرونده‌های پزشکی یا درخواست از افراد برای به یاد آوردن مشکلات سلامتی در گذشته، داده‌های قابل‌اعتمادتری فراهم می‌کند.
با این حال، دولینی‌کرایپ خاطرنشان کرد استفاده از اسکن دکسا (DEXA) می‌توانست روش دقیق‌تری برای سنجش ترکیب بدن باشد، اما پژوهشگران به‌جای آن، از تحلیل امپدانس زیست‌الکتریکی استفاده کردند؛ روشی که با عبور دادن جریان الکتریکی بسیار ضعیف از بدن و اندازه‌گیری مقاومت بافت‌ها، ترکیب بدن را تخمین می‌زند.
علاوه بر این محدودیت‌ها، باید به یاد داشت پژوهش نمی‌تواند نشان دهد که کاهش عضله علت افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی است. این مطالعه فقط میان این دو ارتباطی پیدا کرد. با این حال، به گفته دکتر الیزابت لندس‌ورک، متخصص پزشکی سالمندان با تخصص در زمینه زوال عقل، برای این ارتباط توضیحی محتمل وجود دارد.
به نظر او، سارکوپنی می‌تواند خطر زمین خوردن را افزایش دهد و این اتفاق زنجیره‌ای از پیامدها را به راه بیندازد: احتمال شکستگی استخوان بیشتر شود، سپس توان تحرک کاهش یابد و احتمال بستری شدن در بیمارستان یا نیاز به مراقبت مستمر و طولانی‌مدت بیشتر شود. در چنین شرایطی، آسیب‌پذیری فرد در برابر بیماری‌های عفونی بسیار بیشتر می‌شود.
حفظ عضلات با افزایش سن
اگر عضلاتتان در حال کاهش است، نگران نشوید. این وضعیت لزوما به معنای آن نیست که بیشتر به بیماری‌های عفونی مبتلا خواهید شد. در عوض آن را نشانه‌ای برای ایجاد تغییر در رژیم غذایی و برنامه ورزشی خود بدانید تا ضمن بهبود سلامت کلی، به کاهش این خطر نیز کمک کنید.
دکتر لندس‌ورک گفت: «به نظر من، فعالیت بدنی بسیار بسیار بسیار مهم است. مطالعات مختلفی نشان می‌دهند که رژیم غذایی مبتنی بر گیاهان و روزانه ۳۰ دقیقه ورزش، خطر حمله قلبی، سکته مغزی و زوال عقل را ۴۰ درصد کاهش می‌دهند.»
او افزود که هیچ‌وقت برای شروع ورزش دیر نیست و خاطرنشان کرد که ضعیف‌ترین و آسیب‌پذیرترین افراد هم اغلب از فعالیت بدنی یا درمان‌های توان‌بخشی بیشترین فایده را می‌برند. لندس‌ورک یادآور شد: «هر فعالیتی که از آن لذت می‌برید، از رقص و تنیس گرفته تا پیاده‌روی می‌تواند ورزش محسوب شود.»
دولینی‌کرایپ هم توصیه کرد در فعالیت‌های روزمره به دنبال فرصت‌هایی برای افزایش بار واردشده بر استخوان‌ها و مفاصل باشید. برای مثال، به‌جای آسانسور از پله استفاده کنید. او همچنین پیشنهاد کرد سه روز در هفته تمرین‌های تحمل وزن و قدرتی را در برنامه خود بگنجانید.
او یادآور شد که قدرت عضلانی فقط توانایی بلند کردن وزنه نیست. بلکه به ما کمک می‌کند بتوانیم فعال بمانیم، در حرکت و انجام دادن کارهای روزمره مستقل باشیم و سلامت کلی خود را حفظ کنیم.
