دور کمر بیشتر از اضافه وزن، خطر پنهان قلبی را لو می‌دهد

شاخص توده بدنی فقط وزن را در مقایسه با قد نشان می‌دهد، اما نمی‌گوید چربی در کدام قسمت بدن ذخیره شده

عکس تزیینی‌ــ زنی دور کمرش را اندازه‌ می‌گیرد‌ــ pexels

بر اساس پژوهشی جدید، اندازه دور کمر ممکن است در مقایسه با عدد روی ترازو، درباره سلامتی قلب اطلاعات بیشتری به ما ارائه کند.

به گزارش فاکس‌نیوز دیجیتال، این مطالعه نشان داد که اندازه‌گیری دور کمر می‌تواند برخی خطرهای قلبی‌عروقی احتمالی را شناسایی کند که اگر پزشکان تنها به شاخص توده بدنی یا بی‌ام‌آی (BMI) تکیه کنند، ممکن است آن‌ها را تشخیص ندهند.

پژوهشگران یک طرح پژوهشی مشترک، داده‌های نزدیک به ۲۶۰ هزار بزرگسال را که در ۱۵ مطالعه بلندمدت درباره سلامتی شرکت داشتند، تجزیه‌وتحلیل کردند. شرکت‌کنندگان حدود ۲۰ سال تحت پیگیری قرار داشتند. این پژوهش که در «مجله کالج قلب و عروق آمریکا» (Journal of the American College of Cardiology) منتشر شد، نشان داد برخی افرادی که بر اساس شاخص توده بدنی در محدوده وزن طبیعی قرار دارند، همچنان ممکن است در ناحیه میانی بدنشان چربی انباشته زیادی داشته باشند.

بر اساس این مطالعه، در میان شرکت‌کنندگانی که شاخص توده بدنی آن‌ها در محدوده وزن طبیعی یا اضافه‌وزن قرار داشت، افرادی که دور کمر بزرگ‌تر یا نسبت دور کمر به دور باسن بالاتری داشتند، در طول دوره مطالعه به‌طور کلی برای ابتلا به چندین عارضه قلبی و مرگ، با ۱۵ تا ۵۰ درصد خطر بیشتر روبه‌رو بودند.

این نتایج نشان می‌دهد بررسی نحوه توزیع وزن در سراسر بدن در مقایسه با شاخص توده بدنی به‌تنهایی، ممکن است از وضعیت سلامتی فرد، تصویر کامل‌تری ارائه دهد.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

ارین پالینسکی‌ــ‌وید، متخصص تغذیه و کارشناس دارای گواهی آموزش دیابت و نویسنده کتاب «راه‌حل همه‌گیری کم‌خوابی» که در نیوجرسی فعالیت می‌کند، در گفتگو با فاکس‌نیوز دیجیتال، توضیح داد که شاخص توده بدنی فقط وزن را در مقایسه با قد نشان می‌دهد، اما نمی‌گوید چربی در کدام قسمت بدن ذخیره شده، در حالی که این نکته بسیار مهم است.

او که در این پژوهش مشارکت نداشت، افزود چربی انباشته‌شده در اطراف شکم در مقایسه با چربی ذخیره‌شده در سایر قسمت‌های بدن، می‌تواند نگرانی‌های متفاوتی برای سلامت ایجاد کند: «محل تجمع چربی از میزان آن مهم‌تر است، زیرا چربی احشایی، یعنی چربی‌ که اطراف اندام‌های داخل شکم را فرا می‌گیرد، از نظر سوخت‌وساز بافتی فعال است و موجب التهاب، مقاومت به انسولین و آسیب به سرخرگ‌ها می‌شود. در حالی که چربی زیرپوستی در دیگر قسمت‌های بدن چنین تاثیری ندارد.»

به‌گفته پالینسکی‌ــ‌وید، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد چرا شاخص توده بدنی به‌تنهایی نمی‌تواند تصویر کاملی از سلامتی قلب فرد بدهد. او افزود شاخص توده بدنی تمام واقعیت را نشان نمی‌دهد. محل تجمع چربی ممکن است از عدد روی ترازو اهمیت بیشتری داشته باشد.

پژوهشگران در طول این مطالعه چندین پیامد مرتبط با سلامتی، از جمله حمله قلبی، سکته مغزی، نارسایی قلبی، فیبریلاسیون دهلیزی و مرگ‌های ناشی از بیماری‌های قلبی‌عروقی را بررسی کردند.

البته آن‌ها به چند محدودیت این مطالعه هم اشاره کرد‌ه‌اند. از جمله اینکه درباره میزان فعالیت بدنی، رژیم غذایی یا استعداد ژنتیکی شرکت‌کنندگان برای ابتلا به چاقی اطلاعاتی در اختیار نداشتند، در حالی که همه این عوامل می‌توانند در بروز بیماری‌های قلبی‌عروقی نقش داشته باشند.

علاوه بر این، در این مطالعه دور کمر و نسبت دور کمر به دور باسن فقط یک‌بار اندازه‌گیری شد و این موضوع توانایی پژوهشگران را برای تعیین اینکه تغییرات چربی شکمی در گذر زمان چگونه ممکن است بر خطر ابتلا به بیماری قلبی تاثیر بگذارد، محدود کرد.

بیشتر از بهداشت و درمان