اشتباهات رایج در تغذیه و تناسب اندام

اگر قرار باشد ورزش اثری ماندگار داشته باشد، مهم‌ترین نکته این است که بدنتان را به‌طور مستمر حرکت دهید

عکس تزئینی - زنی در حال سالاد خوردن است - canva

مقاله زیر گزیده‌ای از خبرنامه من است: «به قدر کافی سالم با هری بالمور» (Well Enough with Harry Bullmore).

برای دریافت تازه‌ترین دیدگاه‌های من درباره تناسب اندام و زندگی با کیفیت، نشانی ایمیل خود را در کادر بالا وارد کنید تا ایمیل مستقیما به صندوق ورودی شما ارسال شود.

چند روز پیش، با مونیک الکساندر، مربی، گفتگویی داشتم. فهرست مشتریان او شبیه دفترچه فهرست [ستارگان و مشاهیر] یک مدیر انتخاب بازیگران هالیوود است: محض نام بردن از چند نفر ان هتوی، استنلی توچی و امیلی بلانت.

این یعنی او مسئول بخش قابل‌توجهی از بازیگران قسمت بعدی فیلم «شیطان پرادا می‌پوشد» (The Devil Wears Prada) است. او خیلی عادی اشاره می‌کند که بلافاصله پس از مصاحبه ما، در یک تماس زوم با «آنی» [اسم خودمانی ان هتوی] شرکت خواهد کرد که باعث می‌شود کمی احساس حقارت کنم.

خب مونیک چه می‌کند تا بازیگرانش را برای فیلمی آماده کند که در آن نقش چهره‌های لاغر دنیای مد، خوش‌پوش و قدرتمند را بازی می‌کنند؟ حتما او آن‌ها را با تمرین‌های بی‌رحمانه از پا درمی‌آورد که باعث شود برای استراحت التماس کنند؟ خب، نه.

او رویکردی سنجیده‌تر و پایدارتر اتخاذ می‌کند و این موضوع اصلی این خبرنامه است.

او به من می‌گوید: «بازیگرانم وقتی فرسوده‌اند، بدنشان را به من می‌سپارند. این افراد بی‌وقفه کار می‌کنند. برنامه‌های فیلمبرداری‌شان… واقعا نمی‌فهمم چطور از ۵ صبح شروع می‌کنند.»

«وقتی در حال فیلم‌برداری‌اند، هیچ فایده‌ای ندارد که برویم سراغ وزنه‌های سنگین یا تمرین‌های فوق‌العاده شدید. من باید آن‌ها را قوی کنم، اما هم‌زمان باید با برنامه‌شان هماهنگ شوم.»

من در حال حاضر مشغول فیلمبرداری یک بلاکباستر نیستم و بعید می‌دانم شما هم باشید. اما روزهای شلوغ مختص ستاره‌ها نیست و فکر می‌کنم همه ما می‌توانیم از رویکرد مونیک یاد بگیریم.

[توضیح: بلاکباستر (Blockbuster) اصطلاحا به اثر سینمایی سرگرم‌کننده گفته می‌شود که علاوه بر کسب محبوبیت، از لحاظ تجاری نیز موفق است]

لازم نیست هر تمرین بی‌نقص، سنگین یا شدید باشد. اگر قرار بود همیشه این‌طور باشد، بدن ما به احتمال زیاد واکنش منفی نشان می‌داد و از پا درمی‌آمد. به هر حال، در حالی که تمرین‌ها سازگاری‌های مثبت موردنظر ما را فعال می‌کنند، مانند قلب سالم‌تر و بدن قوی‌تر، در دوره‌های بازیابی [یا ریکاوری] بین تمرین‌ها است که بدن ما آن‌ها را واقعا اجرا می‌کند.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

اگر قرار باشد ورزش اثری ماندگار داشته باشد، مهم‌ترین نکته این است که بدنتان را به‌طور مستمر حرکت دهید. در روزهای شلوغ‌تر، این می‌تواند به معنای یک برنامه مستمر کششی کوتاه یا صرفا پیاده‌روی باشد. معمولا انجام دادن یک کار، بهتر از هیچ کاری نکردن است. برای کمک به افرادی که اغلب با کمبود زمان مواجه می‌شوند، فهرستی از توصیه‌های دانشمندان در خصوص افزایش مزایای سلامتیِ به ازای هر قدمی که می‌توانید در [برنامه] روزانه خود جا بدهید، تهیه کرده‌ام. این توصیه‌‌ها را می‌توانید اینجا بخوانید.

این رویکرد «یک مقدار کم هم بهتر از هیچی است» به تغذیه هم تعمیم می‌یابد.

من اخیرا با لوک هانا، مربی بدنسازی با بیش از یک دهه تجربه، گفتگو کردم. او برای کمک به مراجعانش، چند سال پیش به دانشگاه بازگشت تا مدرک کارشناسی ارشد در چاقی و تغذیه بالینی بگیرد. این موضوع به او در خصوص هر دو سوی معادله کاهش وزن،  تحرک و رژیم غذایی، درک جالبی می‌دهد.

در جریان گفتگوی ما، هانا شش نکته‌ای را مطرح کرد که آرزو دارد افراد درباره تناسب اندام و کاهش چربی بدانند، اما آنچه بیش از همه توجه مرا جلب کرد این ایده بود که غذای خوب یا بد وجود ندارد.

او می‌گوید: «این را مدام می‌بینم. وقتی مراجعان غذا از بیرون می‌گیرند، بستنی برمی‌دارند یا برای غذا خوردن بیرون می‌روند، بعد احساس گناه می‌کنند، چون آن انتخاب سالم‌ترین چیزی نبوده است که می‌توانستند بخورند.»

«اما افراد می‌دانند که اگر یک وعده سالم بخورند، ناگهان سالم نمی‌شوند. پس چرا باید فرض کنید خوردن یک پیتزا شما را ناسالم می‌کند؟»

درست مانند ورزش، شما با یک روز یا با یک وعده تعریف نمی‌شوید، بلکه با میانگین رفتارهایتان، چیزهایی که به‌طور مستمر می‌خورید و می‌نوشید.

هانا ادامه می‌دهد: «فکر نمی‌کنم اینکه افراد به خاطر لذت بردن از غذا احساس گناه شدید داشته باشند، برایشان مفید باشد [و به بهبود وضعیت کمکی کند]. برچسب زدن به غذا به عنوان «خوب» و «بد»، یا «تمیز» و «کثیف»، فقط رابطه افراد با غذا را بدتر می‌کند و چرخه‌های پرخوری و محدودسازی ایجاد می‌کند. اگر افراد از نسبت دادن بار اخلاقی به غذا دست بردارند، حال بهتری خواهند داشت.»

این موضوع مرا به یاد ذهنیت «همه یا هیچ» انداخت؛ طرز فکری که سالی گانل، قهرمان طلای المپیک که به مربی سلامت تبدیل شده است، اغلب در مراجعانش مشاهده می‌کرد.

او می‌گوید: «اگر یک جلسه تمرین را از دست دادید یا یک روز بیش از حد غذا خوردید، نگویید 'از دوشنبه دوباره شروع می‌کنم' و بعد بقیه هفته را خراب نکنید.» او این وضعیت را به انداختن گوشی، دیدن یک ترک کوچک روی صفحه و سپس خرد کردن کامل آن تشبیه می‌کند.

او توصیه می‌کند: «فقط هرچه سریع‌تر به روال معمول سالم خود برگردید. برای پیشرفت کردن، لازم نیست بی‌نقص باشیم.»

خب، برای جمع‌بندی: تناسب اندام و کمال‌گرایی هرگز با هم جور درنمی‌آیند. تناسب اندام با بی‌تحرکی کامل هم سازگار نیست. اما اگر بتوانید بیشتر روزها راهی برای انجام دادن کاری پیدا کنید، بدنتان را حرکت دهید، نفس‌نفس بزنید و چند بار در هفته چیزی چالش‌برانگیز بلند کنید، به احتمال زیاد سلامت شما در مسیر درست حرکت خواهد کرد.

دریافت خبرنامه «به قدر کافی سالم» (Well Enough)

برای دریافت «به قدر کافی سالم با هری بالمور»، کافی است نشانی ایمیل خود را در کادر بالای این صفحه وارد کنید.

همچنین می‌توانید به مرکز تنظیمات خبرنامه ما مراجعه کنید و برای دریافت ایمیل ثبت‌نام کنید.

در آنجا، تنها کافی است دکمه «+» را فشار دهید و نشانی ایمیل خود را برای ثبت‌نام وارد کنید.

© The Independent

بیشتر از بهداشت و درمان