پژوهشگران تا سال‌ها معتقد بودند نشستن طولانی‌مدت می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش دهد، اما یافته‌هایی جدید نشان می‌دهد نوع نشستن ممکن است بسیار مهم‌تر از آن چیزی باشد که پیش‌تر تصور می‌شد.

بنابر پژوهشی که ماه مارس در «نشریه آمریکایی پزشکی پیشگیرانه» (American Journal of Preventive Medicine) منتشر شد، اگر به‌جای نشستن‌های منفعلانه و بدون درگیری ذهنی، هنگام نشستن کارهایی انجام دهیم که مغز را فعال نگه می‌کنند، خطر زوال عقل کمتر می‌شود. برای مثال مطالعه، کارهای اداری و فعالیت‌هایی که هنگام نشستن مغز را درگیر نگه می‌دارند، با رفتارهای منفعلانه هنگام نشستن مانند تماشای تلویزیون یا دیگر فعالیت‌های مبتنی‌‌بر صفحه‌نمایش، از نظر اثرگذاری بر میران خطر ابتلا به زوال عقل، تفاوت دارند.

به گزارش نیویورک‌پست، پژوهشگران سوئدی برای دستیابی به این نتایج، داده‌های بیش از ۲۰ هزار بزرگسال ۳۵ تا ۶۴ ساله را که طی یک دوره ۱۹ ساله، از ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۶، تحت پیگیری قرار داشتند، بررسی کردند. شرکت‌کنندگان به پرسش‌هایی درباره عادت‌های نشستن، میزان فعالیت بدنی و دیگر رفتارهای سبک زندگی پاسخ دادند و موارد ابتلا به زوال عقل در آن‌ها نیز از طریق سوابق سلامتی و مرگ‌ومیر سوئد شناسایی شد.

نتایج نشان داد داشتن ذهن فعال هنگام نشستن در مقایسه با فعالیت‌های ذهنی منفعلانه، با «کاهش قابل‌توجه خطر زوال عقل» همراه بودند.

ماتس هالگرن، پژوهشگر اصلی مطالعه از مؤسسه کارولینسکا در سوئد، در توضیح این یافته‌ها گفت که این تحقیق تفاوت مهم میان عادت‌های کم‌تحرک منفعل و فعالیت‌های ذهنی درگیرکننده را از منظر سلامت مغز نشان می‌دهد. گرچه همه انواع نشستن با مصرف انرژی اندک همراه‌اند، می‌توان آن‌ها را براساس میزان فعالیت مغزی از یکدیگر متمایز کرد.»

هالگرن افزود: «اینکه هنگام نشستن چگونه از مغزمان استفاده می‌کنیم، ظاهرا برای عملکرد شناختی آینده عامل تعیین‌کننده مهمی است و همان‌طور که ما نشان داده‌ایم، حتی می‌تواند آغاز زوال عقل را پیش‌بینی کند.»

به گفته او، کم‌تحرکی برای بسیاری از بیماری‌ها، از جمله زوال عقل، «یک عامل خطر فراگیر اما قابل‌تغییر» محسوب می‌شود. هالگرن همچنین تاکید کرد: «مطالعه ما این مشاهده را اضافه می‌کند که همه رفتارهای کم‌تحرک مشابه نیستند. برخی ممکن است خطر زوال عقل را افزایش دهند، در حالی که برخی دیگر می‌توانند نقش محافظتی داشته باشند.»

این پژوهشگر افزود: «با افزایش سن، مهم است که نه‌تنها از نظر جسمی فعال بمانیم، بلکه باید از نظر ذهنی نیز، به‌ویژه زمانی که نشسته‌ایم، فعال باشیم.»