یائسگی معمولا بیشتر با گرگرفتگی و نوسانهای خلقی شناخته میشود، در حالی که میتواند با علائم کمتر مطرحشده دیگری از جمله تغییرات پوستی نیز همراه باشد. مطالعات نیز نشان میدهد بیشتر زنان با افزایش سن، دچار مشکلات پوستی میشوند، بهویژه مشکلاتی مانند آکنه که ممکن است از دوران نوجوانی به بعد دیگر تجربهاش نکرده باشند.
به گزارش نیویورکپست، دکتر امی وکسلر متخصص پوست و روانپزشک در نیویورک، دراینباره میگوید: «برای بیشتر زنان دو دوره سنی اوج آکنه وجود دارد؛ یکی در دوران نوجوانی و دیگری در دوره پیشیائسگی و یائسگی.»
او توضیح میدهد: «بسیاری از زنان ۲۰ سال هیچ آکنهای نداشتهاند، اما از حدود ۴۰ سالگی دوباره این جوشها ظاهر میشوند که بیشتر هم در بخش پایینی صورت، چانه و خط فک دیده میشود؛ یعنی همان جایی که آکنههای هورمونی معمولا بروز میکنند. زنان زیادی بین ۳۵ تا ۵۵ سال به من مراجعه میکنند که هم میخواهند چینوچروک و هم جوشهایشان را برطرف کنند. آنها احساس میکنند برای چینوچروک خیلی جواناند و برای جوش خیلی پیر.»
مردانی که زمینه ژنتیکی ابتلا به آکنه دارند، ممکن است تا سنین بالاتر هم جوش بزنند، اما در زنان معمولا پای یک مولفه هورمونی مشخص از اواخر دهه ۳۰ تا اوایل دهه ۵۰ زندگی، همزمان با پیشیائسگی و یائسگی، در میان است و اغلب پس از یائسگی کامل، این جوشها نیز متوقف میشوند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
درمانهای آکنه بزرگسالی
اصلیترین درمان آکنه مرتبط با افزایش سن استفاده از داروهای مرتبط با هورمونها است. وکسلر توضیح میدهد: «اسپیرونولاکتون بهطور خاص برای آکنه هورمونی در زنان است. این دارو مانع اتصال تستوسترون به گیرندههای آن در بخش پایینی صورت میشود.» او میافزاید که درمان جایگزینی هورمونی یا قرصهای ضدبارداری نیز میتوانند به بهبود آکنه کمک کنند، اما نوع درمان بسته به شرایط هر فرد متفاوت است: «برخی افراد فقط جوشهای سرسیاه و سرسفید ریز دارند و ممکن است اصلا به داروی خوراکی نیاز نداشته باشند.»
در این موارد، به گفته او، داروهای موضعی تجویز میشود:«رتینوئیدهای موضعی مانند دیفرین، رتینــآ یا ترتینوئین برای جوشهای کوچک بسیار موثرند. علاوه بر آن خاصیت ضدپیری هم دارند، چون تولید کلاژن را افزایش میدهند.»
وکسلر میگوید گاهی دوز پایینی از داکسیسایکلین، آنتیبیوتیکی که خاصیت ضدالتهابی هم دارد، تجویز میکند: «اگر آکنه متفاوت باشد یا بخش وسیعتری از صورتــ بهویژه قسمت بالاییــ را درگیر کرده باشد، گاهی از دوز پایین آکوتان هم استفاده میکنیم. همهچیز به فرد و شدت آکنه بستگی دارد.»
پیشگیری هوشمندانه
به گفته این پزشک، علاوه بر ژنتیک و هورمونها، استرس نیز میتواند روی پوست تاثیر بگذارد. یکی از بهترین راهها برای مقابله با آن، خواب کافی است؛ زمانی که بدن در حالت ضدالتهابی قرار دارد و ترمیم میشود.
وکسلر میگوید: «متاسفانه بسیاری از افرادبهاندازه کافی نمیخوابند. بزرگسالان به ۷.۵ تا ۸ ساعت خواب نیاز دارند. در این زمان، هورمون استرس یعنی کورتیزول در پایینترین سطح است و مولکولهای ترمیمکننده مثل بتااندورفینها، هورمون رشد و اکسیتوسین در بالاترین سطح قرار دارند.»
علاوه بر خواب، او توصیه میکند در طول روز راههایی برای کاهش سطح کورتیزول پیدا کنید؛ مانند ورزش، قرار گرفتن در هوای آزاد، ارتباط با دوستان، حرکات کششی یا تنفس عمیق.
برای افرادی که مستعد آکنهاند، انتخاب محصولات مراقبت از پوست مناسب نیز بسیار مهم است. وکسلر تاکید میکند: «خیلی مهم است که همه محصولات فاقد خاصیت مسدودکنندگی منافذ یا فاقد چربی باشند. یعنی شرکت سازنده محصول را آزمایش و ثابت کرده باشد که منافذ پوست را مسدود نمیکند و باعث جوش نمیشود.»
او همچنین توصیه میکند صورت پس از ورزش و در پایان روز، شسته شود و هرگز با آرایش نخوابید.
وکسلر برای کسانی که آکنه دارند و پس از دو ماه استفاده از محصولات بدون نسخه، نتیجهای نگرفتهاند، مراجعه به متخصص پوست را پیشنهاد میکند.
