روزنامه بریتانیایی گاردین روز سه‌شنبه درباره سرکوب خشونت‌بار و کشتار گسترده معترضان ایرانی به دست نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی گزارشی منتشر کرد.

در این گزارش که بر اساس روایت شاهدان عینی از جمله کادر درمان، کارکنان سردخانه‌ها و گورستان‌ها در ایران نوشته شده، اشاره می‌شود که ارقامی که جمهوری اسلامی درباره تعداد کشته‌شدگان قیام دی‌ماه منتشر کرده، بسیار کمتر از واقعیت است و رژیم حاکم بر ایران تلاش می‌کند کشتار هدفمند و گسترده‌ای را که مرتکب شده است، پنهان کند.

گاردین در این گزارش به نقل از پزشکی با نام مستعار دکتر احمدی می‌نویسد که او روز پنجشنبه هجدهم دی‌ماه با تلفن همکارانش به اورژانس فراخوانده شد تا به درمان جمعیت زیادی از مجروحان کمک کند؛ اما تعداد زیادی از مجروحان از ترس بازداشت نیروهای حکومتی، ترجیح می‌دادند به مراکز درمانی مراجعه نکنند، بنابراین دکتر احمدی و همسرش درمان مجروحان در مکانی خارج از سیستم بیمارستان‌های دولتی ایران را شروع کردند.

جوانان زخمی که از کمک این پزشک در خارج از مرکز درمانی مطلع شده بودند، برای مداوا به او مراجعه می‌کردند و به گفته دکتر احمدی، تعدادشان بسیار زیاد بود. او می‌گوید که آن‌ها عمدتا جراحات سطحی و زخم‌های ناشی از بریدگی داشتند که به بخیه و آنتی‌بیوتیک نیاز داشت، اما روز بعد، همه‌چیز ناگهان تغییر کرد. معترضان همچنان برای مداوا به دکتر احمدی مراجعه می‌کردند، اما جراحات آن‌ها ناشی از اصابت گلوله‌هایی از فاصله نزدیک و زخم‌های شدید چاقو، معمولا به سینه، چشم و اندام تناسلی بود؛ زخم‌هایی که بسیاری از آن‌ها کشنده بودند.

این پزشک روایت می‌کند که از تعداد کشته‌شدگان‌ــ‌ بیش از ۴۰ نفر فقط در شهر کوچک محل سکونت خودــ شوکه شده بود، اما به دلیل قطعی اینترنت، هیچ‌کس نمی‌دانست ابعاد این کشتار تا چه حد بزرگ است. او شبکه‌ای متشکل از بیش از ۸۰ متخصص پزشکی را در ۱۲ استان تشکیل داد تا مشاهدات و داده‌هایشان را به اشتراک بگذارند و تصویری واضح‌تر از خشونت در حال وقوع ترسیم کنند.

مشاهدات آن‌ها که با گاردین به اشتراک گذاشته و با روایت‌های دیگری از سردخانه‌ها و گورستان‌های ایران ترکیب شده است، مقیاس وسیع خشونت اعمال‌شده بر معترضان را آشکار می‌کند.

در این گزارش آمده که این پزشک و همکارانش در ارائه رقم دقیق برای این تلفات تردید دارند، اما تاکید می‌کنند که آمار اعلام‌شده از سوی حکومت بسیار کمتر از واقعیت است. آن‌ها تخمین می‌زنند که این تعداد می‌تواند از ۳۰ هزار نفر فراتر رود که بسیار بیشتر از آمار رسمی است. این براورد بر اساس این نتیجه‌گیری است که مرگ‌ومیر رسما ثبت‌شده مربوط به سرکوب احتمالا کمتر از ۱۰ درصد از تعداد واقعی تلفات است.

تخمین‌ها از تعداد کشته‌شدگان انقلاب ملی ایرانیان متفاوت است و قطعی اینترنت مانع آن شده که درباره این موضوع تصویر دقیقی وجود داشته باشد. جمهوری اسلامی رقمی کمی بیشتر از سه هزار کشته را تایید کرده است و هرانا (خبرگزاری فعالان حقوق بشر) می‌گوید که بیش از شش هزار کشته را تایید می‌کند و بیش از ۱۷ هزار مرگ ثبت‌شده دیگر را در دست بررسی دارد که احتمالا در مجموع حدود ۲۲ هزار نفر را نشان می‌دهد. سایر تخمین‌ها از پزشکان مستقر در خارج از ایران تا ۳۳ هزار یا بیشتر متغیر است.

برخی گزارش‌های دیگر نیز حاکی از تعداد بالای کشته‌شدگان اعتراض‌های دی‌ماه است. از جمله روایت‌هایی درباره اجسادی که در ون‌های انتقال بستنی‌ و کامیون‌های حمل گوشت جابه‌جا می‌شدند؛ دفن باعجله و گروهی انبوهی از اجساد و صدها جسد که از پزشکی قانونی ایران دزدیده و ناپدید شدند.

دکتر احمدی در توصیف خشونتی که شاهد بود، می‌گوید: «از نظر پزشکی، جراحاتی که مشاهده کردیم، وحشی‌گری بی‌حدوحصری را نشان می‌دهد؛ چه از نظر مقیاس و چه از نظر روش.»

 پزشک دیگری از تهران هم تاکید می‌کند: «من در آستانه فروپاشی روانی‌ام. آن‌ها مردم را به صورت گروهی به قتل رسانده‌اند. هیچ کس نمی‌تواند تصور کند چه گذشته است. من فقط خون، خون و خون دیدم.»

تصاویری که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده‌اند، نشان می‌دهند در سردخانه‌ها و گورستان‌ها، اجساد روی هم انباشته شده‌اند و کارکنان گورستان و پزشکی قانونی آشفتگی را بی‌سابقه توصیف می‌کنند.

کارکنان یک سردخانه می‌گویند با چندین کامیون پر از جسد مواجه شده‌اند که بسیار بیشتر از ظرفیت سردخانه و انبار آن مرکز بوده. وقتی کارکنان اعتراض کردند که نمی‌توانند این مقدار جسد را تحویل بگیرند، آن دو کامیون پر از اجساد به جای دیگری منتقل شد، اما وقتی کارکنان سردخانه سعی کردند محل انتقال اجساد را پیدا کنند، متوجه شدند هیچ یک از مراکز بزرگ پزشکی قانونی در منطقه آن‌ها را تحویل نگرفته‌اند؛ آنچه احتمال دفن گروهی و پنهانی اجساد را افزایش می‌دهد.

شبکه‌ای که دکتر احمدی ایجاد کرده بود، روایت دست‌کم هفت همکار دیگر از مراکز پزشکی قانونی در چهار استان بزرگ را ثبت کرده است که تجربیات مشابهی را گزارش کردند.

گاردین همچنین نوشت با سه شاهد صحبت کرده است که از تلاش برای دفن گروهی و انباشت صدها جسد در یک گورستان بزرگ (بهشت سکینه) در شهر کرج خبر دادند.

شاهدی با نام مستعار رضا می‌گوید در بهشت ​​سکینه حضور داشته و صدها جسد را دیده است که گفته می‌شد بی‌صاحب و ناشناس‌اند. او می‌گوید بسیاری از کشته‌شدگان با وانت‌های کوچکی که معمولا برای میوه و سبزیجات استفاده می‌شوند، حمل می‌شدند و برخی از آن‌ها در کیسه‌های مخصوص حمل جسد نبودند. او روایتش را این‌طور ادامه می‌دهد: «این وانت‌ها ده‌ها بار رفتند و آمدند. من در آن‌ها اجسادی را دیدم که آنقدر به هم چسبیده بودند که به زور می‌شد از هم  جدا کرد. خون آن‌ها هنوز تازه بود.»

احمدی و همکارانش هم همین مشاهده را گزارش می‌کنند. آن‌ها می‌گویند در چندین شهر شاهد بوده‌اند «کامیون‌های یخچال‌دار که معمولا برای جابجایی بستنی یا گوشت استفاده می‌شوند، به صورت گروهی به مراکز پزشکی قانونی و ورودی‌ پشتی بیمارستان‌ها در حرکت بودند».

یکی از شاهدان در بهشت ​​سکینه که برای جستجوی جسد یکی از دوستانش آنجا رفته بود، می‌گوید که شخصا صدها جسد «روی هم انباشته» را دیده و کارکنان گورستان به او گفته‌اند که «فقط در دو روز گذشته، هزاران جسد دریافت کرده‌اند». کارکنان به او گفتند «دستور این بود که این اجساد در گورهای گروهی دفن شوند»، اما بسیاری از آن‌ها از این کار خودداری کردند.

روایت‌های بهشت ​​سکینه تنها یک نمونه از چیزی است که به نظر می‌رسد یک الگوی تکرارشونده باشد و کارکنان پزشکی قانونی در نقاط دیگر ایران هم صحنه‌های مشابهی را گزارش می‌دهند.

به نوشته گاردین، پزشکان و کارکنان سردخانه تاکید می‌کنند که نوع جراحات مشاهده‌شده روی بیماران و اجساد، نشان‌دهنده قتل و نقص عضو عمدی و مغرضانه معترضان است، نه تیراندازی تصادفی و اتفاقی.

کارکنانی در مراکز پزشکی قانونی در دو شهر مختلف ایران، دریافت اجسادی با جراحات ناشی از اصابت گلوله از فاصله نزدیک به سر را که از سردخانه‌های بیمارستان منتقل شده بودند، توصیف کردند، آن هم در حالی که هنوز تجهیزات بیمارستانی به آن‌ها متصل بود. احمدی می‌گوید: «این موضوع بسیار مشکوک است. به طور معمول، ابزارهای پزشکی خارجی پس از مرگ برداشته می‌شوند. وجود آن‌ها نشان می‌دهد که این افراد در حالی که هنوز تحت مراقبت‌های پزشکی فعال بودند، کشته شده‌اند.»

حتی با اینکه کادر پزشکی تلاش می‌کند شهادت و داده‌هایش را به اشتراک بگذارد، بسیاری نگران‌اند که تعداد واقعی کشته‌شدگان هرگز مشخص نشود. احمدی می‌گوید جمهوری اسلامی با دستکاری در علت مرگ معترضان و پنهان کردن حقایق،‌ می‌خواهد نه‌تنها اعتراض‌ها، بلکه تاریخ را هم سرکوب کند.