نوشیدن آب به میزان کافی برای سلامت کلی بدن حیاتی است، زیرا به تنظیم دمای بدن کمک میکند، مواد مغذی و اکسیژن را به سلولها میرساند و مفاصل را روان و متحرک نگه میدارد. افزون بر این، میتواند بر سوختوساز نیز اثر بگذارد. اینک این پرسش مطرح میشود که برای نوشیدن آب هم بحث «بهترین زمان» مطرح است تا این فواید، بهویژه برای سوختوساز، به حداکثر برسد؟
به گزارش پریونشن، از نظر علمی، بهترین زمان نوشیدن آب در واقع تمام طول روز است. نوشیدن منظم آب باعث میشود بدن دچار کمآبی نشود، وضعیتی که میتواند به خستگی و افت انرژی منجر شود. با این حال اگر هدفتان بالا بردن سوختوساز باشد، بعضی زمانها اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
به گفته آنار آلیدینا، متخصص تغذیه، بهترین زمان نوشیدن آب، بلافاصله پس از بیدار شدن است، چون هنگام خواب بدن در وضعیت کمآبی قرار میگیرد. تلاش کنید طی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از بیدار شدن حدود ۳۵۰ تا ۶۰۰ میلیلیتر آب بنوشید تا سلولها دوباره آبرسانی و سلامت روده تقویت شود. اگر این آب سرد باشد، ممکن است ترموژنز (thermogenesis) القا شده با آب را نیز تحریک کند؛ حالتی که در آن سوختوساز برای گرم کردن آب تا دمای بدن، بهطور کوتاهمدت افزایش مییابد. در واقع با نوشیدن آب سرد، کالری میسوزانیم. از آنجا به بعد، بهویژه اگر دو ساعت بعدتر صبحانه بخورید، سوختوساز بدنتان برای ادامه روز بهخوبی فعال میشود.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
کارشناسان علاوه بر صبحها، بر اهمیت نوشیدن آب پیش از ورزش هم تاکید دارند، زیرا بهترین زمان برای آبرسانی به بدن وقتی است که انتظار دارید آب بیشتری مصرف کنید یا از دست بدهید. با افزایش فعالیت ورزشی، به آب بیشتری نیاز داریم.
آنها همچنین توصیه میکنند با نزدیک شدن به زمان خواب، مصرف آب پس از شام را کاهش دهید. نوشیدن زیاد مایعات در اواخر شب ممکن است به دلیل بیدارشدنهای مکرر برای دفع ادرار، خواب را مختل کند و از این طریق (کاهش کیفیت خواب)غیرمستقیم به سلامت متابولیک آسیب بزند.
وجود آب کافی در سلولها در سوختوساز نقش مهمی دارد، زیرا به تولید انرژی در سلولها کمک میکند. هر واکنش متابولیک در بدن هم به آب نیاز دارد و حتی کمآبی خفیف میتواند تولید انرژی سلولی، اکسیداسیون چربی و انتقال مواد مغذی را آهسته کند.
انجمن ورزش و تناسباندام آمریکا توضیح میدهد که بدن برای تجزیه آدنوزینتریفسفات (ATP)، واحد اصلی انرژی سلولها، به آب نیاز دارد. آدنوزینتریفسفات بدون آب، قادر به آزادسازی انرژی برای استفاده سلولها نیست. در واقع، انرژی عملا پشت دری قفلشده میماند که کلید آن آب است.
فراتر از نقش حیاتی آب در آزادسازی انرژی سلولی، فواید آن برای سوختوساز هم قابلتوجه است. آبرسانی کافی به بدن با حفظ عملکرد طبیعی قلب و عروق، تنظیم دمای بدن، هضم، انتقال مواد مغذی، دفع مواد زائد و عملکرد فیزیکی که همگی بر مصرف انرژی و کارآیی متابولیک اثر میگذارند، سوختوساز را تقویت میکند.
