استرس مزمن خطر مرگ ناشی از سرطان را افزایش می‌دهد

برای درک بهتر سازوکار استرس منجر به مرگ‌ ناشی از سرطان مطالعات بیشتری صورت گیرد

بدن در واکنش به عوامل استرس‌زای خارجی یک هورمون استرس به نام کورتیزول ترشح می‌کند - Canva

مطالعه‌ای جدید هشدار می‌دهد که فرسودگی بدن به دلیل استرس مزمن و طولانی احتمال مرگ بر اثر سرطان را افزایش می‌دهد.

سرطان دومین عامل مرگ‌ومیر در ایالات متحده آمریکا است و تنها در سال ۲۰۲۱، به حدود ۱.۹ میلیون مورد [بیماری] و بیش از ۶۰۰ هزار مرگ منجر شد.

بر اساس این مطالعه که اخیرا در نشریه «اس‌اس‌ام سلامت جمعیت» (SSM Population Health) منتشر شد، افرادی که سال‌ها به فرسودگی انباشتی شدید مبتلا بودند که با نام بار آلوستاتیک نیز شناخته می‌شود، ۲.۴ برابر بیشتر از افرادی دارای استرس پایین در معرض خطر مرگ ناشی از سرطان قرار داشتند.

جاستین خاویر مور، یکی از نویسندگان این مطالعه، همه‌گیرشناس کالج پزشکی و مرکز سرطان جورجیا، گفت: «بدن در واکنش به عوامل استرس‌زای خارجی یک هورمون استرس به نام کورتیزول ترشح می‌کند که با پایان استرس، باید سطح آن به حالت عادی برگردد.»

دکتر مور توضیح داد: «اما اگر استرس‌های روانی-اجتماعی مزمن و مداوم دارید که اجازه نمی‌دهد سطح این هورمون پایین بیاید، این امر به فرسودگی بدن در سطح بیولوژیکی منجر می‌شود.»

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

در این مطالعه، دانشمندان داده‌های ۴۱ هزار شرکت‌کننده در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه یا «ان‌اچ‌ای‌ان‌ئی‌اس» (NHANES) را که از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۹ انجام شد، بررسی کردند.

آن‌ها با نگاهی به گذشته، بار آلوستاتیک شرکت‌کنندگان را بر اساس شاخص توده بدنی، فشار خون دیاستولیک و سیستولیک، کلسترول تام، سطح هموگلوبین، آلبومین، کراتینین و پروتئین واکنشی سی (C)- معیاری برای التهاب- محاسبه کردند.

پژوهشگران امتیاز بیشتر از سه را بار آلوستاتیک بالا تعریف کردند.

آن‌ها سپس داده‌های شاخص ملی مرگ‌ومیر را- که در مرکز ملی آمار سلامت و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها نگهداری می‌شود- با [داده‌های] شرکت‌کنندگان مقایسه کردند تا دریابند چه کسی و چه زمانی بر اثر سرطان درگذشته است.

پژوهشگران در این مطالعه توضیح دادند: «ارزیابی ارتباط بار آلوستاتیک بر نتایج سرطان و اینکه آیا این ارتباط‌ها بر اساس نژاد متفاوت است یا خیر، ممکن است به درک رویکردهای نوین در کاهش نابرابری‌های سرطان برسد.»

دانشمندان دریافتند افرادی که بار آلوستاتیکی بالا دارند، بدون تطبیق با عوامل مخدوش‌کننده احتمالی نظیر سن، جمعیت‌شناسی اجتماعی از قبیل نژاد و جنس، نسبت فقر به درآمد و سطح تحصیلات، ۲.۴ برابر بیشتر از افرادی که بار آلوستاتیکی پایین دارند، در معرض خطر مرگ در اثر سرطان قرار دارند.

پژوهشگران هنگام بررسی سن دریافتند افرادی با بار آلوستاتیک بالا همچنان ۲۸ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از سرطان‌اند.

دکتر مور توضیح داد: «این یعنی اگر دو نفر همسن باشند، چنانچه یکی از آن‌ها بار آلوستاتیکی بالایی داشته باشد، ۲۸ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از سرطان است.»

او افزود: «حتی اگر نژاد را در نظر نگیریم، نتیجه نهایی این است که محیط‌هایی که در آن زندگی، کار و بازی می‌کنیم و در آن‌ها بابت کار بیشتر پاداش می‌گیریم و گاهی اوقات در آن‌ها، وقت گذاشتن برای خود ضعف به حساب می‌آید، به استرس زیاد منجر می‌شود که به نوبه خود به ایجاد سرطان و افزایش مرگ‌ومیر می‌انجامد.»

دانشمندان اشاره کردند، بار آلوستاتیک بالا در تطبیق با سایر عوامل از جمله جنس و نژاد و سطح تحصیلات به افزایش ۲۱ درصدی و تطبیق بیشتر با سایر عوامل خطر مثل استعمال دخانیات، سابقه حمله قلبی یا آن‌ها که پیش‌تر مبتلا به سرطان یا نارسایی احتقانی قلب تشخیص داده شدند، به افزایش ۱۴ درصدی انجامید.

پژوهشگران در خواست کرده‌اند که در آینده برای تشریح ارتباط میان استرس مزمن و مرگ ناشی از سرطان به منظور درک بهتر سازوکار علت آن، مطالعاتی انجام شود.

© The Independent