از زمان فراگیر شدن دستگاه‌های پایش فعالیت بدنی و ساعت‌های هوشمند در دهه ۲۰۱۰، تلاش برای افزایش تعداد گام‌های روزانه که اغلب با هدف رسیدن به ۱۰ هزار قدم در روز برای حفظ یک سبک زندگی سالم انجام می‌شود، به پدیده‌ای جهانی تبدیل شده است.

اما یک مطالعه اخیر که در نشریه «پزشکی ورزشی بریتانیا» (British Journal of Sports Medicine) منتشر شد، نشان داده که فواید پیاده‌روی برای سلامتی ممکن است به اینکه افراد هر چند وقت یک‌بار پیاده‌روی می‌کنند، کمتر بستگی داشته باشد، بلکه بیشتر به کیفیت این تحرک وابسته است.

به گفته کارشناسان، یکی از مهم‌ترین عوامل این است که آیا پیاده‌روی شما ضربان قلبتان را به اندازه‌ای افزایش می‌دهد که به عنوان یک تمرین هوازی محسوب شود یا خیر. مالی گیرین، فیزیوتراپیست در مرکز فیزیوتراپی و پیلاتس «ویو» (WAVE) در ایالت اوهایو، به روزنامه «یو‌اس‌ای تودی» (USA Today) گفت: «این موضوع بسته به سابقه تمرینی و سابقه سلامت هر فرد متفاوت خواهد بود.»

او افزود: «به طور معمول، پیاده‌روی تند و گنجاندن مسیرهای سربالایی یا مسیرهایی با تغییر ارتفاع را می‌توان یک تمرین هوازی دانست، اما یک پیاده‌روی معمولی به احتمال زیاد ضربان قلب شما را به محدوده تمرین‌های هوازی نخواهد رساند.»

بنا به اعلام کلینیک کلیولند، پنج محدوده اصلی برای ضربان قلب هدف وجود دارد. برای محاسبه حداکثر ضربان قلبتان، سن خود را از ۲۲۰ کم کنید. سپس بر اساس آن، می‌توانید ضربان قلب هدف خود را برای هر یک از این محدوده‌ها محاسبه کنید.

محدوده ۱ فعالیتی سبک برای گرم کردن بدن یا «ریکاوری» در نظر گرفته می‌شود و تنها از ۵۰ تا ۶۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما استفاده می‌کند. محدوده ۲ فعالیتی سبک است که ۶۰ تا ۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما را در بر می‌گیرد و به افزایش استقامت و چربی‌سوزی کمک می‌کند. محدوده ۳ فعالیتی با شدت متوسط است که بین ۷۰ تا ۸۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما قرار دارد و آمادگی هوازی و قدرت را بهبود می‌بخشد. محدوده ۴ با استفاده از ۸۰ تا ۹۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما، سرعت و توان را بهبود می‌بخشد. محدوده ۵ فعالیت در اوج شدت است که بین ۹۰ تا ۱۰۰ درصد حداکثر ضربان قلب شما قرار دارد و برای مسابقات یا شکستن رکوردهای شخصی مناسب‌تر است.

گیرین گفت: «اگر برای کاهش استرس یا تعامل اجتماعی پیاده‌روی می‌کنید، یک پیاده‌روی با شدت کم و مدت‌زمان متوسط تا طولانی می‌تواند گزینه خوبی باشد. با این حال، برای دستیابی به حداکثر فواید برای قلب، بهتر است افزودن دوره‌هایی کوتاه از فعالیت پرفشار، در حدود ۸۰ درصد حداکثر ضربان قلب، را که هر بار یک تا چهار دقیقه طول بکشد، در نظر بگیرید.»

دکتر الروی آگیار، استادیار علوم ورزشی در دانشگاه آلاباما، نیز به طرز مشابهی بر اهمیت تندتر راه رفتن هنگام پیاده‌روی تاکید کرد.

دکتر آگیار سال گذشته به هری بالمور، نویسنده حوزه تناسب اندام ایندیپندنت، گفته بود: «بررسی‌های ما [که در نشریه پزشکی ورزشی بریتانیا منتشر شدند] نشان می‌دهند که اگر با ضرباهنگ حدود ۱۰۰ قدم در دقیقه راه بروید، این معادل چیزی است که شدت متوسط نامیده می‌شود. تمام پژوهش‌های این حوزه نشان می‌دهند که بیشتر فواید [پیاده‌روی] در شدت متوسط یا بالاتر حاصل می‌شوند.»

او با این توضیح که «بلافاصله، فشار خون و قند خون شما کاهش می‌یابد» افزود: «حتی مقدار کمی ورزش نیز اثر فوری دارد.»

دکتر آگیار گفت: «این مطالعات نشان می‌دهند که پیاده‌روی، حتی اگر لزوما مقدار آن بسیار زیاد نباشد، با کاهش قابل‌توجه خطر مرگ‌ومیر بر اثر همه عوامل همراه است.»