«بدن پدرانه» از نگاه علم؛ پدر شدن چگونه هیکل مردان را تغییر می‌دهد؟

کاهش طبیعی و نسبی سطح تستوسترون که با پدر شدن همراه است (در نتیجه کمبود خواب، استرس ناشی از نگهداری نوزاد، کاهش فرصت ورزش، تغییر عادات غذایی، افزایش مسئولیت‌ها و...) یکی از عواملی است که می‌تواند به افزایش وزن پدران کمک کند

عکس تزیینی‌ــ پدری نوزادش را در آغوش گرفته است‌ــ Canva

اصطلاح «بدن پدرانه» (Dad Bod) بیش از یک دهه است که هم تحسین شده، هم دستمایه شوخی و ساخت میم‌های اینترنتی قرار گرفته و هم به‌عنوان اندام اجتناب‌ناپذیر مردان متاهل دارای فرزند پذیرفته شده، با این حال این اصطلاح چیزی فراتر از یک پدیده فرهنگی است و تعداد پژوهش‌های علمی که نشان می‌دهند پدر شدن واقعا بدن و مغز مردان را تغییر می‌دهد، هر روز بیشتر می‌شود. هرچند این تغییرات همچنان به‌ندرت در کانون توجه قرار می‌گیرند.

بسیاری از پدران در سال‌های نخست صاحب فرزند شدن دچار افزایش وزن می‌شوند. این پدیده فقط مختص انسان‌ها نیست و در برخی از نخستی‌سانان دیگر نیز مشاهده شده است.

به گزارش اکسیوس، مطالعه‌ای نشان داد که مردان پس از تولد نخستین فرزندشان به‌طور متوسط حدود دو کیلو وزن اضافه می‌کنند. در مطالعه‌ای دیگر نیز مشخص شد میمون‌های نری که در آستانه پدر شدن بودند، تا زمان زایمان جفت خود، تا ۸ درصد به وزن اولیه‌شان افزوده می‌شد.

داربی ساکسبه، روان‌شناس بالینی، در کتاب جدیدش با عنوان «مغز پدری» می‌نویسد که «هیکل پدرانه» یک پدیده واقعی با کارکرد تکاملی و سودمند واقعی است.

ساکسبه در گفتگو با آکسیوس توضیح می‌دهد که ممکن است در گذشته اضافه کردن چند کیلو وزن به پدران کمک کرده باشد تا در برابر تهدیدهای احتمالی هراس‌انگیزتر به نظر برسند، کودکان را آسان‌تر حمل کنند و در صورت کمبود غذا، ذخایر چربی بیشتری در اختیار داشته باشند.

کاهش طبیعی و نسبی سطح تستوسترون که با پدر شدن همراه است (در نتیجه کمبود خواب، استرس ناشی از نگهداری نوزاد، کاهش فرصت ورزش، تغییر عادات غذایی، افزایش مسئولیت‌ها و...) هم یکی از عواملی است که می‌تواند به افزایش وزن پدران کمک کند.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

از طرفی «هیکل پدرانه» می‌تواند نتیجه تغییرات گسترده‌ در الگوی فرزندپروری و افزایش مشارکت پدران در مراقبت از فرزندان در دوران معاصر باشد.

به گفته ساکسبه، زمانی که مردان صرف مراقبت از فرزندان می‌کنند، طی چند نسل گذشته چهار برابر شده است. پدران نسل هزاره (متولدان سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۵) اکنون تقریبا به همان اندازه با فرزندانشان وقت می‌گذرانند که مادران نسل بیبی‌بومر(متولدان سال‌های پس از جنگ جهانی دوم/۱۳۲۵ تا ۱۳۴۳) در گذشته صرف می‌کردند و این بدان معنا است که مردان نیز ممکن است با برخی از پیامدهای منفی فرزندداری بیشتر از جمله آسیب به سلامت جسمی و روانی، روبرو شوند.

با این حال ساکسبه می‌افزاید که همراه با «هیکل پدرانه»، چیزی به نام «مغز پدری» (Dad Brain) نیز وجود دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که پدر شدن می‌تواند توانایی‌های شناختی مردان را تقویت کند و حتی اثری ضدپیری بر مغز داشته باشد.

علاوه بر این به نظر می‌رسد زنان از هیکل پدرانه خوششان می‌آید. دست‌کم این نتیجه‌ای است که برخی مطالعات کوچک و نظرسنجی‌ها به آن رسیده‌اند.

بیشتر از علوم