بر اساس یک تحلیل جدید، به نظر می‌رسد قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی پراکنده در محیط و سمی ماندگار موسوم به «پی‌اف‌ای‌اس» (PFAS)، مردان در دهه پنجاه و اوایل دهه شصت زندگی را سریع‌تر از دیگر گروه‌های سنی مردان پیر می‌کند.

[توضیح مترجم: مواد شیمیایی موسوم به مواد شیمیایی ماندگار با نام مواد «پرفلوئوروآلکیل و پلی‌فلوئوروآلکیل» یا پی‌اف‌ای‌اس (PFAS) شناخته می‌شوند.]

داده‌های [به‌دست‌آمده از] بیش از ۳۰۰ آمریکایی، ارتباطی را میان قرار گرفتن در معرض پی‌اف‌ای‌اس و پیری اپی‌ژنتیکی تسریع‌شده در مردان بین ۵۰ تا ۶۵ سال آشکار کرد. [پی‌اف‌ای‌اس‌ها] بیش از ۱۴ هزار ماده شیمیایی‌اند که از دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده تولید شده‌اند.

پیری اپی‌ژنتیکی معیاری از سن زیستی است که شامل سلامت سلول‌ها و بافت‌های بدن می‌شود. پیری اپی‌ژنتیکی سریع‌تر، ممکن است به معنای افزایش خطر سرطان، زوال عقل و بیماری قلبی‌عروقی، و همچنین مرگ زودرس باشد.

پژوهشگران به طور مستقیم به این موضوع نمی‌پردازند که چرا این گروه، بیش از حدِ انتظار تحت تاثیر پیری اپی‌ژنتیکی قرار می‌گیرد، اما می‌گویند که دوره میانسالی «یک بازه زمانی بحرانی» برای پیری ناشی از پی‌اف‌ای‌اس به شمار می‌رود.

این مطالعه یادآور می‌شود: «میانسالی با آغاز چند بیماری مرتبط با سن از جمله بیماری‌های قلبی‌عروقی، اختلالات متابولیک و تحلیل زودهنگام بافت شناخته می‌شود و آن را به مرحله‌ای حساس تبدیل می‌کند که در آن، سموم محیطی ممکن است بیش از حدِ انتظار بر پیری زیستی تاثیر بگذارند.»

شیانگوی لی، استاد همه‌گیرشناسی در دانشکده پزشکی دانشگاه جیائو تونگ شانگهای چین و نویسنده این مقاله، به سی‌ان‌ان گفت  ارتباط بین [دو متغیر] «قرار گرفتن در معرض پی‌اف‌ای‌اس» و «پیری اپی‌ژنتیکی»، برای مردان جوان‌تر و زنان، ضعیف‌تر بود.

او گفت: «این ارتباط‌ها در مردان جوان‌تر و افراد بالای ۶۵ سال ضعیف‌تر بودند و عموما از نظر آماری معنادار نبودند. ما برخی پیوندها [بین قرار گرفتن در معرض پی‌اف‌ای‌اس و پیری اپی‌ژنتیکی] را در زنان مشاهده کردیم، اما این پیوندها به طور کلی در قیاس با آنهایی که در مردان میانسال دیده شدند، کوچک‌تر و کمتر سازگار بودند.»

این مطالعه شامل داده‌های جمع‌آوری‌شده از ۳۲۶ مرد و زن ۵۰ ساله و بالاتر بود که بخشی از پیمایش ملی سلامت و تغذیه ایالات متحده متعلق به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها بودند.

این پیمایش از سال ۱۹۹۹ به طور سالانه بر روی حدود پنج هزار بزرگسال و کودک در سراسر ایالات متحده انجام شده است و به پژوهشگران کمک کرده است تشخیص دهند که خوردن غذای فوق‌فراوری‌شده چگونه خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد و خواب ناکافی چگونه ممکن است با نزدیک به ۲۰۰ بیماری مرتبط باشد.

این پیمایش همچنین در پژوهش‌های پیشین درباره پیامدهای سلامت ناشی از پی‌اف‌ای‌اس استفاده شده است و مقادیر این مواد شیمیایی در خون، در ایالات متحده را از سال ۱۹۹۹ نشان داده است.

پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که ۹۸ درصد آمریکایی‌ها در معرض این مواد شیمیایی ساخت انسان قرار گرفته‌اند که سال‌ها طول می‌کشد تجزیه شوند و در لاستیک‌ها، بطری‌‌های [پلاستیکی] آب، کت‌‌های بارانی‌، جعبه‌های پیتزا و ده‌ها محصول دیگر یافت می‌شوند.

بر اساس اعلام سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده، این مواد همچنین در منابع آبی و آب باران یافت می‌شوند و دست‌کم ۴۵ درصد آب آشامیدنی ایالات متحده حاوی مقادیر قابل تشخیصی از آنها است.

قرار گرفتن در معرض پی‌اف‌ای‌اس در هر سنی با پیامدهای نگران‌کننده سلامت همراه است، از جمله افزایش خطر چند نوع سرطان، بیماری قلبی‌عروقی، بیماری آلزایمر، کلسترول بالا و کاهش پاسخ ایمنی به واکسن‌ها.

تحقیق دانشکده پزشکی «کِک» دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دریافته است جوامعی که در معرض آب آشامیدنی آلوده به پی‌اف‌ای‌اس قرار دارند، با نرخ ۳۳ درصد بالاتر سرطان‌های گوارشی، [سرطان‌های غدد] درون‌ریز، تنفسی و دهان و گلو مواجه‌اند. یافته‌های یک مطالعه در سال ۲۰۲۵ از مرکز پزشکی دانشگاه روچستر نیویورک نشان داد که پی‌اف‌ای‌اس، بر مغز در حال رشد مردان تاثیر می‌گذارد.

اما سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده از زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، سال گذشته به قدرت رسید، مقرراتی را که با هدف محدود کردن قرار گرفتن در معرض پی‌اف‌ای‌اس وضع شده بودند تضعیف کرده است.

روز پنجشنبه [۲۶ فوریه]، یافته‌های یک پیمایش جدید از بیش از پنج هزار و ۳۰۰ بزرگسال در ایالات متحده نشان داد که ۸۳ درصد بزرگسالان می‌خواهند که دولت اقدامات بیشتری برای محافظت از آنها در برابر مواد شیمیایی زیان‌بار انجام دهد.