دانشمندان در یک بررسی جدید ادعا میکنند پیروی از یک برنامه ساده تمرینهای هوازی مبتنی بر دستورالعمل به مدت یک سال، میتواند مغز را «به شکلی قابلاندازهگیری» جوانتر کند.
پژوهشگران دریافتند پیروی منظم از این برنامه ورزشی به مدت یک سال باعث شد مغز شرکتکنندگان در اسکنهای امآرآی، تقریبا نزدیک به یک سال جوانتر به نظر برسد.
بررسیها پیشتر نشان داده بودند که ورزش منظم در کند کردن روند پیری و تیز [و هوشیار] نگه داشتن ذهن با افزایش سن، نقشی معنادار ایفا میکند.
به طور خاص، ثابت شده است که یک روال تمرین هوازی پایدار، از پیر شدن سریعتر مغز جلوگیری میکند. تمرینهای هوازی، با تفکر دقیقتر، حافظه قویتر و زندگی با کیفیت بهتر مرتبط بودهاند.
پژوهشگران در عین حال میگویند بررسیهای بلندمدت با برنامه مشخص که آثار قابلاندازهگیری مغزی چنین تمرینهایی را بررسی کرده باشند، محدود بودهاند.
دانشمندان در یک مطالعه جدید، ۱۳۰ بزرگسال سالم ۲۶ تا ۵۸ ساله را در معرض یک مداخله ۱۲ ماهه شامل تمرینهای هوازی با شدت متوسط تا شدید قرار دادند و تغییرات مغزی آنها را از طریق اسکنهای تصویربرداری تشدید مغناطیسی «امآرآی» اندازهگیری کردند.
شرکتکنندگان در گروه ورزش هر هفته در دو جلسه ۶۰ دقیقهای تحت نظارت در محیط آزمایشگاهی شرکت کردند و در کنار آن تمرینهای خانگی انجام دادند تا به ۱۵۰ دقیقه ورزش در هفته برسند.
از آنها خواسته شد روی تردمیل راه بروند، آهسته بدوند یا بدوند و همچنین استفاده خود را از تجهیزات تمرین هوازی مانند دوچرخه، دستگاه «الیپتیکال»، «استیر کلایمر» [دستگاه ورزشی هوازی شبیهسازی بالا رفتن از پله] و دستگاه «رویینگ» ثبت کنند.
در شش هفته نخست، برای هر شرکتکننده شدتی از تمرین تجویز شد که آنها را به ۵۰ تا ۶۰ درصد «ذخیره ضربان قلب» (اچآرآر) بیشینه میرساند؛ شاخصی که تفاوت میان ضربان قلب بیشینه و ضربان قلب در حالت استراحت است.
دانشمندان توضیح دادند که ضربان قلب بیشینه معمولا با استفاده از فرمول «۲۲۰ منهای سن فرد» محاسبه میشود.
پژوهشگران در مقاله منتشرشده در «مجله علوم ورزش و سلامت» (Journal of Sport and Health Science) نوشتند: «در ادامه برنامه تمرینی [بر اساس این پروتکل ورزشی]، شرکتکنندگان شدت تمرین خود را به ۶۰ تا ۷۵ درصد ذخیره ضربان قلب بیشینه افزایش دادند.»
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
تناسب اندام شرکتکنندگان در آغاز و پایان بررسی ۱۲ ماهه، با اندازهگیری بیشینه جذب اکسیژن آنها براورد شد.
سن مغزی شرکتکنندگان با براورد اینکه مغز آنها در اسکنهای امآرآی در مقایسه با سن واقعیشان چقدر پیر به نظر میرسد، تعیین شد.
دانشمندان دریافتند که گروه ورزش پس از یک سال، کاهشی قابلاندازهگیری در سن مغزی نشان داد، در حالی که گروه شاهد [یا اصطلاحا کنترل]، افزایش خفیفی را تجربه کرد.
لو وان، یکی از نویسندگان این مقاله از موسسه پژوهشی «ادونت هلث» (AdventHealth) در ایالات متحده، گفت: «ما دریافتیم که یک برنامه ورزشی ساده مبتنی بر دستورالعملها میتواند تنها طی ۱۲ ماه، مغز را به شکلی قابلاندازهگیری جوانتر نشان دهد.»
دکتر وان گفت: «مطالعاتی از این دست رهنمودی امیدوارکننده ارائه میدهند که بر عادتهای روزمره استوار است» و افزود: «حتی یک جابهجایی یک ساله در سن مغزی، میتواند در گذر دههها، اهمیت داشته باشد.»
کیرک آی. اریکسون، یکی دیگر از نویسندگان این مقاله، گفت: «از منظر طول عمر، سوق دادن مغز به سمت جوانتر شدن در میانسالی میتواند بسیار مهم باشد.»
پژوهشگران گمان میکنند که ورزش ممکن است از طریق سازوکارهای تکمیلی که هنوز در بررسیها ثبت نشدهاند، عمل کند.
آنها این نظریه را مطرح میکنند که برخی تغییرات ظریف در ساختار مغز، التهاب، سلامت عروقی یا سایر عوامل مولکولی ناشی از ورزش منظم ممکن است عامل آثار کندتر شدن روند پیری باشد.
آنها امیدوارند که مطالعات بزرگتر در آینده با دورههای پیگیری طولانیتر بتوانند مشخص کنند آیا ورزش میتواند خطر سکته مغزی، زوال عقل یا سایر بیماریهای مغزی مرتبط با افزایش سن را کاهش دهد یا نه.
دکتر اریکسون گفت: «اگر بتوانیم پیش از بروز مشکلات عمده، روند پیری مغز را کند کنیم، ممکن است بتوانیم افت شناختی و زوال عقل در سالهای بعد زندگی را به تاخیر بیندازیم یا خطر آن را کاهش دهیم.»
او افزود: «یافتههای ما از این ایده پشتیبانی میکند که پیروی از دستورالعملهای فعلی ورزش، یعنی ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط تا شدید در هفته، ممکن است حتی در میانسالی، به جوانتر ماندن زیستی مغز کمک کند.»
© The Independent
