کشف ساختارهای چندضلعی شبیه به کندوی عسل در دامنه‌ تپه‌های مریخ

قطر این چندضلعی‌ها بین ۳.۳ تا ۷.۶ سانتی‌متر است و دورتادور دامنه‌های تپه‌ای در نزدیکی آن، که «میرافلورس» لقب گرفته است، امتداد یافته‌اند

تصویری منتشر شده از سطح مریخ - NASA

مریخ‌نورد کیوریاسیتی (Curiosity) ناسا به‌تازگی کشفی عجیب انجام داده است. 

این مریخ‌نورد ماه گذشته روی سطح دره موسوم به «واله گرانده» (Valle Grande) مریخ، به طور اتفاقی به الگوهای چندضلعی شبیه به کندوی عسل برخورد.

اگرچه این نخستین بار نیست که این مریخ‌نورد چنین ساختارهای چندضلعی را مشاهده می‌کند، دانشمندان تاکنون هرگز این تعداد از این ساختارها را در یک مکان ندیده‌اند.

آن‌ها همچنین هنوز نمی‌دانند این ساختارها چگونه شکل گرفته‌اند، هرچند امیدوارند علت شکل‌گیری [این ساختارهای چندضلعی] را مشخص کنند.

اشوین واساوادا، دانشمند پروژه ماموریت کیوریاسیتی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا، در اظهاراتی گفت: «ما از دریچه چشمان کیوریاسیتی مناظر شگفت‌انگیز بسیاری دیده‌ایم، اما این مورد یعنی انبوهی از چندضلعی‌ها ما را به‌شدت شگفت‌زده کرد. ما شکل و ترکیب شیمیایی آن‌ها را با دقت اندازه‌گیری کردیم و امیدواریم داده‌ها درباره چگونگی شکل‌گیری این ساختارها سرنخ‌هایی در خود داشته باشند.»

قطر این چندضلعی‌ها بین ۳.۳ تا ۷.۶ سانتی‌متر است و دورتادور دامنه‌های تپه‌ای در نزدیکی آن، که «میرافلورس» (Miraflores) لقب گرفته است، امتداد یافته‌اند.

برخی از چندضلعی‌هایی که پیش‌تر مشاهده شده، به‌وضوح در اثر ترک خوردن گل‌ولای باستانی شکل گرفته بودند.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

پژوهشگران پیش‌تر گفته بودند این ساختارها نشانه‌هایی از چرخه‌های فصلی گذشته سیاره سرخ و همچنین سرنخ‌های احتمالی درباره چگونگی آغاز حیات در آن‌اند.

ویلیام راپن، از موسسه پژوهش اخترفیزیک و سیاره‌شناسی فرانسه، سال ۲۰۲۳ در اظهاراتی گفته بود: «این نخستین شواهد ملموسی است که نشان می‌دهد اقلیم باستانی مریخ چرخه‌های منظم‌تر و خشک، مشابه زمین، داشته، اما مهم‌تر از آن، این است که چرخه‌های تر و خشک برای تکامل مولکولی که ممکن است به پیدایش حیات منجر شود، مفیدند و شاید حتی ضروری باشند.»

با این حال، به گفته آزمایشگاه پیشرانش جت، در شکل‌گیری بافت‌های شبیه به کندوی عسل فرایندهای گوناگونی ممکن است نقش داشته باشند. یکی دیگر از توضیح‌های احتمالی این است که هنگامی که این لایه سطحی [زیر رسوبات] مدفون شد، آب از درون رسوبات فشرده و خارج شد.

این نخستین کشف کیوریاسیتی نیست که پژوهشگران این ماموریت را شگفت‌زده کرده است.

کیوریاسیتی پیش‌تر شواهدی یافت که نشان می‌دهد مریخ باستان قابلیت میزبانی حیات میکروبی را داشته است. این مریخ‌نورد همچنین بلورهای گوگرد و شهاب‌سنگ‌های براق نیز کشف کرده است.

کیوریاسیتی اوت ۲۰۱۲ بر سطح مریخ فرود آمد. این مریخ‌نورد از سال ۲۰۱۴ در حال صعود از کوه شارپ (Mount Sharp) با ارتفاع حدود ۴.۸ کیلومتر است؛ کوهی که میلیاردها سال پیش پوشیده از دریاچه‌ها و رودخانه‌ها بود.

© The Independent

بیشتر از علوم