چرا موها می‌ریزند؟ متخصص پوست دلایل شایع را توضیح می‌دهد

ریزش مو تحت تاثیر عواملی مانند ژنتیک، مصرف برخی داروها، واکنش‌های سیستم ایمنی یا بستن مداوم موها به شکل‌های سفت است

عکس تزیینی‌ــ زنی موهای جمع‌شده در برس را درمی‌آورد‌ــ Canva

متخصصان پوست می‌گویند ریزش مو معمولا به‌تدریج و با تغییراتی ظریف آغاز می‌شود و می‌تواند دلایل مختلفی از جمله ژنتیک گرفته واکنش‌های ایمنی یا فشار مکانیکی به مو داشته باشد. به همین دلیل تشخیص دقیق نوع ریزش مو نیازمند ارزیابی تخصصی است.

یو‌اس‌ای‌ تودی به نقل از ناتالی کاش، متخصص پوست دارای بورد تخصصی و جراح ترمیم مو، درباره تفاوت انواع ریزش مو توضیح می‌دهد.

ریزش مو که در اصطلاح پزشکی آناژن افلوویوم (Anagen Effluvium) نامیده می‌شود، می‌تواند تحت تاثیر عواملی مانند ژنتیک، مصرف برخی داروها، واکنش‌های ایمنی بدن یا سفت بستن موها ایجاد شود و انواع مختلفی دارد، اما سه نوع زیر از شایع‌ترین آن‌ها به شمار می‌روند:

- آلوپسی آندروژنتیک که به آن ریزش موی الگوی مردانه نیز گفته می‌شود، شایع‌ترین نوع ریزش مو است. به گفته دکتر کش، براورد می‌شود که ۵۰ درصد مردان تا ۵۰ سالگی، ۸۰ درصد مردان تا ۸۰ سالگی و ۵۰ درصد زنان تا ۸۰ سالگی این نوع ریزش مو را تجربه کنند که عامل اصلی آن ژنتیک و افزایش سن است.

- آلوپسی آره‌آتا نوعی ریزش مو است که بر اثر واکنش خودایمنی ایجاد می‌شود و حدود ۲ درصد افراد را درگیر می‌کند. این نوع ریزش معمولا به شکل یک ناحیه دایره‌ای و مشخص بدون مو ظاهر می‌شود، اما می‌تواند کل پوست سر را درگیر کند یا حتی باعث ریزش کامل موهای صورت و بدن شود.

- آلوپسی کششی در اثر کشش مکرر روی فولیکول مو ایجاد می‌شود؛ مثلا در نتیجه بستن موها به‌صورت سفت مانند دم‌اسبی، گوجه‌ای یا بافت‌های محکم. در مراحل اولیه، فولیکول مو هنوز می‌تواند ترمیم و رشد مجدد داشته باشد، اما اگر این کشش به‌طور مداوم ادامه یابد، فولیکول ممکن است دچار اسکار (جای زخم) شود و در نهایت به ریزش موی دائمی منجر شود.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

تفاوت «ریزش مو» با «ریزش فصلی و موقت مو» چیست؟

بله، این دو با هم تفاوت دارند. ریزش مو (Hair Loss) زمانی رخ می‌دهد که عواملی وجود دارند که به‌طور مشخص مانع رشد مو می‌شوند. در مقابل، ریزش موقتی مو که به آن تلوژن افلوویوم (Telogen Effluvium) گفته می‌شود، نوعی آلوپسی محسوب نمی‌شود.

در ریزش موقتی، بدن موها بیشتری از حد طبیعی (که به‌طور معمول حدود ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو در روز است) می‌ریزند. این نوع ریزش معمولا شش هفته تا چند ماه پس از یک عامل استرس‌زا آغاز می‌شود. این وضعیت پس از زایمان بسیار شایع است، اما می‌تواند به دنبال افزایش استرس، کمبودهای تغذیه‌ای، اختلالات تیروئید یا بهبود پس از یک بیماری شدید یا جراحی نیز رخ دهد.

دکتر کش می‌گوید: «وقتی عامل محرک برطرف شود و نوع دیگری از ریزش مو وجود نداشته باشد، موها دوباره رشد می‌کنند؛ فقط به زمان نیاز دارد.»

در موارد نادری که ریزش موقتی مو خودبه‌خود بهبود پیدا نکند، مراجعه به متخصص پوست توصیه می‌شود.

بیشتر از زندگی