در پژوهشی جدید، محققان دانشگاه سائوپائولو در برزیل نقش برنامه غذایی پدر در رشد جنین را بررسی کردند. در حالی که همواره به تغذیه و سلامت مادر پیش، حین و پس از بارداری توجه شده، درباره نقش برنامه غذایی پدر کمتر صحبت شده است.
به گزارش ساینس الرت، پژوهشگران ۴۳ خانواده شامل مادر، پدر و نوزاد را بررسی کردند. ابتدا، زنان باردار و سپس، همسران آنها وارد مطالعه شدند. والدین در دو نوبت درباره تمام مواد غذایی و نوشیدنیهایی که طی ۲۴ ساعت گذشته مصرف کرده بودند، اطلاعات ارائه کردند و پژوهشگران سهم غذاهای فوقفراوریشده از کل انرژی دریافتی آنها را محاسبه کردند.
پس از تولد نوزادان، وزن و قد هنگام تولد، اندازه دور قسمتهای مختلف بدن، ضخامت چینهای پوستی و ترکیب بدنی آنها اندازهگیری شد.
نتایج نشان داد مصرف بیشتر غذاهای فوقفراوریشده در پدران با وزن بیشتر نوزاد هنگام تولد، وزن بیشتر نسبت به قد و ضخامت بیشتر چینهای پوستی در ناحیه ران و اطراف لگن ارتباط داشت. با این حال، افزایش چربی کل بدن نوزاد مشاهده نشد و تفاوتها به تجمع چربی در برخی نواحی محدود بود.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
در برنامه غذایی پدران شرکتکننده، بهطور متوسط ۳۰ درصد کل انرژی دریافتی از غذاهای فوقفراوریشده تامین میشد که گوشتهای فراوریشده، نوشیدنیهای شیرین و بیسکویت از مهمترین آنها بودند.
پژوهشگران تاکید کردند این پژوهش فقط ارتباط آماری را نشان میدهد و ثابت نمیکند که مصرف غذاهای فوقفراوریشده پدر بهطور مستقیم باعث تغییر ترکیب بدنی فرزند میشود. با این حال، پژوهشهای دیگر نیز نشان دادهاند سلامت و سبک زندگی پدر ممکن است بر رشد فرزند پیش از تولد تاثیر بگذارد.
یکی از سازوکارهای احتمالی، تغییرات اپیژنتیکی (فراژنی) در اسپرم است. به گفته پژوهشگران، تغذیه نامناسب پدر با تغییر کیفیت اسپرم و نشانگرهای اپیژنتیکی مرتبط است. غذاهای فوقفراوریشده نیز بهدلیل ایجاد التهاب میتوانند تولید گونههای فعال اکسیژن را افزایش دهند که ممکن است تاثیر مستقیم بر کیفیت و تحرک اسپرم داشته باشند.
محققان تغییرات اپیژنتیکی بهویژه «متیلاسیون دیانای» در اسپرم را یکی از سازوکارهای احتمالی انتقال اثر عوامل محیطی پدر به فرزند میدانند.
یکی از مسیرهای مورد بررسی ژن IGF-II است که از پدر به فرزند منتقل میشود و در رشد جنین نقش دارد. پژوهشهای قبلی نشان دادهاند عادات غذایی پدر میتواند از طریق تغییرات بیوشیمیایی بر این ژن در اسپرم تاثیر بگذارد.
ماریانا کاروالیو، پژوهشگر تغذیه و نویسنده اصلی این تحقیق، میگوید برنامههای غذایی مملو از غذاهای فوقفراوریشده میتوانند محیطی التهابزا در بدن ایجاد کنند، کیفیت اسپرم را تحت تاثیر قرار دهند و بیان ژنهایی را که به فرزند منتقل میشوند تغییر دهند.
پژوهشگران میگویند برای مشخص شدن نقش تغییرات اپیژنتیکی در وزن و ترکیب بدنی نوزادان به مطالعات بیشتری نیاز است و نتایج این تحقیق ضرورت بررسی نقش مردان در توصیههای مربوط به برنامهریزی برای فرزندآوری را مطرح میکند.
