از انفجار تا خاموشی؛ زندگی در جنوب ایران میان جنگ، گرمای ۵۰ درجه و قطع آب و برق

حملات نظامی به بیش از دو هزار نقطه از شبکه برق آسیب زده و حدود چهار هزار و ۲۰۰ مگاوات از توان شبکه را کاهش داده است

انفجارها در جنوب ایران‌ــ ایندیپندنت فارسی

ساکنان شهرهای جنوبی ایران که طی روزها و شب‌های اخیر همواره با صدای انفجارهای مهیب و پرواز جنگنده‌ها زندگی کرده‌اند، اکنون هم‌زمان با اضطراب ناشی از جنگ، با خاموشی‌های چندساعته برق و قطع آب نیز مواجه‌اند؛ وضعیتی که در گرمای طاقت‌فرسای تیرماه، زندگی روزمره آنان را با شرایطی کم‌سابقه و فرساینده روبه‌رو کرده است.

بر اساس آخرین گزارش‌ها، نیروهای آمریکایی در عملیات پنج‌ساعته شب دوشنبه تا بامداد سه‌شنبه ۲۳ تیرماه، شماری از اهداف نظامی در جنوب ایران، از جمله در بوشهر، کیش، قشم، سراوان، چابهار، جاسک، کنارک، ابوموسی و بندرعباس را هدف قرار دادند.

در شب‌ها و روزهای قبل، نیز گزارش‌هایی از وقوع انفجارهای پیاپی در قشم، سیریک، بندر دیر، عسلویه، جم و دیگر مناطق استان‌های هرمزگان، بوشهر و سیستان‌وبلوچستان منتشر شده بود.

با وجود ادامه این شرایط جنگی، شرکت‌ توزیع برق در همین مناطق خاموشی‌های روزانه را هم اعمال می‌کنند. پیام‌های رسیده به ایندیپندنت فارسی از بندرعباس، قشم، بوشهر، جم، اهواز، کیش و چابهار نشان می‌دهد برق برخی محله‌ها روزانه بین دو تا چهار ساعت قطع می‌شود و در اکثر منازل و محله‌ها هم‌زمان با از کار افتادن موتورپمپ‌ها، آب آشامیدنی نیز از دسترس خارج می‌شود.

این وضعیت در حالی ادامه دارد که جنوب ایران در روز سه‌شنبه ۲۳ تیرماه یکی از گرم‌ترین روزهای سال را پشت سر می‌گذارد. دمای هوای اهواز در ساعات میانی روز به حدود ۴۹ درجه رسیده و پیش‌بینی شده است در بعدازظهر حتی از ۵۰ درجه نیز عبور کند. دمای بندرعباس هم حدود ۴۳ درجه و دمای جزیره قشم بیش از ۴۰ درجه ثبت شده است. دمای بوشهر نیز ۴۰ درجه است؛ اعدادی که بدون در نظر گرفتن رطوبت بسیار بالا در مناطق ساحلی، ثبت شده‌اند که دمای احساس‌شده را به‌مراتب بالاتر می‌برد.

یکی از ساکنان بندرعباس روز سه‌شنبه ۲۳ تیرماه در پیامی به ایندیپندنت فارسی گفت: «شب صدای انفجار و جنگنده می‌آید و نمی‌دانیم حمله بعدی کجا است. روز که می‌شود، برق را دو تا چهار ساعت قطع می‌کنند. وقتی برق می‌رود، کولر و پمپ آب هم خاموش می‌شود و در این گرما داخل خانه نمی‌توان نفس کشید. ما هم باید از جنگ بترسیم و هم از اینکه برق و آب چه زمانی دوباره قطع می‌شود.»

او افزود که در محل زندگی‌ او، در زمان خاموشی، آنتن تلفن همراه و اینترنت هم مختل می‌شود و خانواده‌ها حتی برای اطلاع از اخبار حملات یا تماس با بستگانشان هم با مشکل مواجه می‌شوند.

یکی از ساکنان قشم نیز می‌گوید خاموشی‌ها در برخی روزها دقیقا در گرم‌ترین ساعات ظهر اعمال می‌شود: «همه زندگی ما به برق وابسته است. کولر که خاموش شود، چند دقیقه بعد خانه مثل کوره می‌شود. فشار آب هم از قبل ضعیف است و بدون پمپ به طبقات بالا نمی‌رسد. بعد از این‌ همه انفجار و نگرانی دیشب، در روز هم آسایش نداریم.»

در قشم و دیگر جزایر خلیج فارس، وابستگی به تاسیسات آب‌شیرین‌کن و تجهیزات برقی بحران را پیچیده‌تر کرده است و هرگونه اختلال در برق‌رسانی می‌تواند تولید، انتقال یا پمپاژ آب را مختل کند. پیش‌تر در جنگ ۳۹ روزه نیز گزارش‌هایی درباره آسیب‌پذیری منابع آب جزیره قشم و قطع آب شماری از روستاها پس از آسیب دیدن یکی از تاسیسات آب‌شیرین‌کن منتشر شده بود، هرچند آمریکا و اسرائیل مسئولیت حمله به آن تاسیسات را رد کردند.

یکی از ساکنان شهر جم در استان بوشهر نیز در پیامی برای ایندیپندنت فارسی نوشت: «چند شب است با صدای انفجار و رفت‌وآمد هواپیماها می‌خوابیم و صبح باید منتظر برنامه خاموشی باشیم. برق که می‌رود، آب هم نداریم. حتی نمی‌توانیم دوش بگیریم یا برای بچه‌ها آب خنک نگه داریم. چطور ممکن است استانی که پر از پالایشگاه و تاسیسات گازی و انرژی است، خودش چند ساعت در روز برق نداشته باشد؟»

فردی از بوشهر نیز گفت که خانواده‌اش از ترس حملات، شب‌ها در بخش امن‌تری از خانه می‌خوابند، اما در طول روز با قطع برق و خاموش شدن وسایل سرمایشی روبه‌رو می‌شوند. به گفته او، نوسان‌های مکرر برق نگرانی درباره سوختن یخچال، کولر و دیگر لوازم خانگی را هم افزایش داده است؛ وسایلی که جایگزین کردن آن‌ها با توجه به افزایش شدید قیمت‌ها، برای بسیاری از خانواده‌ها ممکن نیست.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

در اهواز، بحران گرما و خاموشی ابعاد شدیدتری دارد. یکی از ساکنان این شهر در پیامی به ایندیپندنت فارسی نوشت: «در دمای نزدیک ۵۰ درجه، دو ساعت قطعی برق شوخی نیست. دیوارها و وسایل خانه داغ می‌شوند و سالمندان و کودکان واقعا در خطرند. آب هم یا قطع می‌شود یا آن‌قدر فشارش پایین است که بدون پمپ نمی‌آید. ما در یکی از اصلی‌ترین استان‌های تولیدکننده نفت زندگی می‌کنیم، اما از آب و برق محرومیم.»

او در ادامه انتقادهایش از سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران افزود: «پول کشور سال‌ها خرج موشک، جنگ، برنامه هسته‌ای و گروه‌های نیابتی شد. حالا نتیجه‌اش این شده که هم جنگ به شهرهای ما رسیده و هم در وسط گرمای ۵۰ درجه، برق و آب نداریم.»

گزارش‌های منتشرشده در هفته‌های گذشته نیز از خاموشی‌های چندساعته برق و قطع آب در اهواز و دیگر شهرهای استان خوزستان حکایت داشت و مردم گفته بودند هم‌زمان با آغاز تابستان، قطعی‌های روزانه برق و آب به بخشی ثابت از زندگی آنان تبدیل شده است.

یکی از ساکنان چابهار می‌گوید مردم این شهر علاوه بر شنیدن صدای حملات و انفجارها، با قطع برق و اختلال در آب‌رسانی مواجه‌اند: «وقتی صدای انفجار می‌آید، همه نگران می‌شوند و دنبال خبر می‌گردند. بعد اینترنت ضعیف یا قطع می‌شود. صبح و ظهر هم برق می‌رود. مردم نمی‌دانند باید نگران جنگ باشند، گرما را تحمل کنند یا دنبال آب برای مصرف روزانه بگردند.»

در جزیره کیش نیز شماری از مردم از قطعی برق در محله‌ها و برج‌های مسکونی و اختلال در عملکرد پمپ‌های آب و آسانسورها خبر داده‌اند. یکی از ساکنان این جزیره می‌گوید در ساختمان‌های بلند، قطع برق علاوه بر خاموش شدن سیستم‌های سرمایشی، سالمندان و افراد بیمار را در طبقات بالا گرفتار و نبود آسانسور، رفت‌وآمد را نیز دشوار می‌کند.

مسئولان صنعت برق افزایش دمای هوا، رشد مصرف و ناترازی میان تولید و تقاضا را علت خاموشی‌ها عنوان می‌کنند. با این حال، مدیرعامل توانیر به‌تازگی اعلام کرد حملات نظامی به بیش از دو هزار نقطه از شبکه برق آسیب زده و حدود چهار هزار و ۲۰۰ مگاوات از توان شبکه را کاهش داده است. او میزان خسارت واردشده به صنعت برق را بیش از ۶۰ هزار میلیارد تومان اعلام کرد.

این سخنان در حالی بیان می‌شود که بحران کمبود برق در ایران سال‌ها پیش از جنگ کنونی آغاز شده بود و بخش‌های خانگی و صنعتی در تابستان‌های گذشته نیز با خاموشی‌های گسترده مواجه بودند. با این حال مقام‌های جمهوری اسلامی ایران همچنان توضیح نمی‌دهند که با وجود برخورداری ایران از ذخایر عظیم نفت و گاز، چرا صنعت برق کشور به مرحله‌ای رسیده است که در گرم‌ترین مناطق آن، برق خانه‌ها روزانه چند ساعت قطع می‌شود.

هم‌زمانی جنگ و خاموشی در جنوب ایران اکنون مردم را در چرخه‌ای از اضطراب دائمی گرفتار کرده است؛ شب‌ها نگرانی از حمله و انفجار، روزها ترس از قطع برق، خاموش شدن کولرها، توقف پمپ‌ آب‌ها و از بین رفتن مواد غذایی و داروها. حالا مردمی که در تصمیم‌های نظامی دو طرف درگیری نقشی ندارند، می‌گویند باید هزینه سیاست‌هایی را بپردازند که هم جنگ را به نزدیکی خانه‌هایشان آورده و هم منابع لازم برای نوسازی زیرساخت‌های فرسوده برق و آب را از زندگی روزمره آنان دور کرده است.