تمرین با تحریک الکتریکی عضلات (EMS) در سالهای اخیر در رسانههای اجتماعی و باشگاههای ورزشی محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. در این روش، فرد لباس مجهز به الکترود میپوشد و دستگاه با ارسال پالسهای الکتریکی، انقباض غیرارادی عضلات همزمان با انجام حرکات ورزشی ایجاد میکند. هر جلسه معمولا حدود ۲۰ دقیقه طول میکشد و با گرم کردن بدن آغاز میشود؛ و تمرینهایی مانند اسکات، کار با توپ وزنهدار و بندهای تمرین معلق تیآراکس(TRX) را شامل میشود.
به گزارش سیانان، دادههای اپلیکیشن کلسپس (ClassPass) نشان میدهد تعداد مراکز ارائهدهنده تمرینهای تحریک الکتریکی عضلات از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ بیش از ۱۶ درصد افزایش پیدا کرده است. طرفداران این روش معتقدند ترکیب حرکات ساده با تحریک الکتریکی میتواند به افزایش حجم عضلات و کاهش چربی کمک کند. کریستیانو رونالدو و تام هالند نیز از این فناوری در کنار تمرینهای معمول استفاده کردهاند.
تحریک الکتریکی عضلات پیش از ورود به باشگاههای ورزشی، سالها در فیزیوتراپی و توانبخشی کاربرد داشت و در دهه ۱۹۷۰ نیز برای افزایش قدرت عضلانی ورزشکاران استفاده میشد.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
گرگ هولتزمن، مدیر بخش فعالیت بالینی فیزیوتراپی دانشگاه واشنگتن، میگوید تحریک الکتریکی عضلات برای بیشتر افراد لزوما مزیتی نسبت به تمرینهای معمول ندارد، زیرا گروههای عضلانی محدودی را هدف قرار میدهد. به گفته او، این روش میتواند برای بیماران پس از جراحی یا ورزشکارانی که قصد تقویت عضلهای خاص را دارند مفید باشد؛ اما برای بیشتر افراد، تمرینهای قدرتی و وزنهبرداری متنوع کارآمدتر است.
به گفته هولتزمن، تحریک الکتریکی عضلات برخلاف عملکرد طبیعی بدن، ابتدا فیبرهای عضلانی بزرگتر را فعال میکند که ممکن است باعث خستگی و درد عضلانی طولانیتر شود. تحریک پوستی و احساس ناراحتی نیز از عوارض احتمالی است. او توصیه میکند افراد مبتلا به عفونت، سرطان بدخیم یا دارای دستگاه ضربانساز قلب پیش از استفاده با پزشک مشورت کنند. او در ادامه اضافه میکند افزایش شدت دستگاه معمولا آسیب مستقیم به عضلات وارد نمیکند، اما خستگی ناشی از آن احتمال آسیبدیدگی هنگام تمرین ورزشی را افزایش میدهد.
بررسی نتایج چند پژوهش در سال ۲۰۲۲ نشان داد تحریک الکتریکی عضلات و تمرینهای قدرتی متداول از نظر افزایش قدرت عضلانی تفاوت کلی قابلتوجهی ندارند و تحریک الکتریکی عضلات برتری مشخصی نسبت به روشهای رایج تمرین ایجاد نمیکند.
با این حال، نیک دیمیکو ۷۰ ساله، پس از پیوند دو ریه، برای بازگشت به آمادگی جسمانی از تحریک الکتریکی عضلات استفاده کرده است. او میگوید در کمتر از ۳۰ دقیقه تمرینی سنگین دارد و طی دو ماه و نیم، همراه با اصلاح رژیم غذایی، حدود ۴ کیلوگرم وزن کم کرده و دست، پا و سینهاش عضلانیتر شده است.
کریستال باسبی، فیزیوتراپیست، تحریک الکتریکی عضلات را یکی از ابزارهای اصلی توانبخشی میداند. به گفته او، این روش پس از جراحیهایی مانند بازسازی رباط صلیبی برای فعالسازی دوباره عضلات و کاهش تحلیل عضلانی کاربرد دارد و در برخی بیماران سکته مغزی نیز استفاده میشود. با این حال، او تاکید میکند افرادی که توانایی انجام تمرینهای معمول را دارند، میتوانند بدون استفاده از تحریک الکتریکی عضلات نیز قدرت بدنیشان را افزایش دهند.
