زمری پیکان، افسر امنیت ملی دولت پیشین افغانستان، بعدازظهر جمعه ۱۹ تیر در جاده بوستان منطقه خیرخانه کابل ناپدید شد و تا زمان انتشار این گزارش، از سرنوشت او خبری در دست نیست. یکی از نزدیکان این افسر پیشین به ایندیپندنت فارسی گفت که برای یافتن او، با دوستان و آشنایانش تماس گرفته و به نهادهای نظامی و غیرنظامی طالبان نیز مراجعه کرده، اما هیچ اطلاعی از محل نگهداری یا وضعیت او به دست نیامده است.

زمری پیکان تا آخرین روزهای حکومت جمهوری در واحد ویژه «شاهین» وابسته به امنیت ملی خدمت می‌کرد؛ یگانی که مسئول اجرای عملیات ویژه علیه طالبان و داعش خراسان بود و عمدتا در مناطق ناامن افغانستان فعالیت داشت.

هرچند هیچ‌یک از نهادهای امنیتی طالبان مسئولیت ناپدید شدن این افسر پیشین را برعهده نگرفته‌اند و خانواده او نیز از سرنوشتش بی‌اطلاع‌اند، ادامه بازداشت، شکنجه، ناپدید شدن و قتل نظامیان پیشین در نزدیک به پنج سال گذشته، گمانه‌زنی‌ها درباره نقش طالبان را در این پرونده تقویت کرده است.

Paikan.jpg

هم‌زمان، شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی با انتشار تصویر زمری پیکان، طالبان را به ربودن او متهم کردند و نوشتند که او نیز به سرنوشت صدها نظامی دولت پیشین دچار شده است که پس از بازگشت طالبان به قدرت کشته، ناپدید یا بازداشت شدند.

ناپدید شدن زمری پیکان در حالی رخ داد که در دو هفته گذشته، از قتل، بازداشت و ناپدید شدن شماری دیگر از نظامیان پیشین در استان‌های دایکندی، بدخشان، پنجشیر، غور، خوست و کابل هم گزارش‌هایی منتشر شده است.

در تازه‌ترین مورد، یک افسر پیشین به نام ننگیالی که عضو نیروهای ویژه محافظت از خوست (KPF) بود که تا پیش از فروپاشی دولت جمهوری با سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) همکاری داشت، چند روز پس از بازگشت از آمریکا، روز یکشنبه، مقابل بیمارستان ابدالی شهر خوست هدف تیراندازی افراد مسلح ناشناس قرار گرفت و کشته شد.

فرماندهی پلیس طالبان کشته شدن او را تایید کرد، اما مدعی شد که علت آن «خصومت شخصی» بود. ننگیالی اوت ۲۰۲۱ و پس از سقوط دولت پیشین به آمریکا رفت و حدود ۱۰ روز پیش برای دیدار با خانواده و بستگانش به افغانستان بازگشته بود.

یک روز پیش از آن، محمدعلی طوفان، افسر پیشین امنیت ملی، هم در استان دایکندی کشته شد. طوفان پس از سقوط دولت پیشین، با اعتماد به اعلام عفو عمومی طالبان در افغانستان ماند، اما استخبارات طالبان حدود دو سال پیش به اتهام همکاری با جبهه مقاومت او را بازداشت کرد. او پس از چند ماه زندان، آزاد شد.

پیکر قادرعلی رفعت، از بزرگان قومی شهرستان قره‌باغ غزنی، هم یک روز پس از ناپدید شدن، پیدا شد. در استان غور،  هشت تن از مدیران و نظامیان پیشین دولت سابق، از جمله گل‌احمد رستمی، سیدرحمان رحمانی، موسی فدایی، ضیاءالحق جویا، فضل‌احمد، نقیب‌الله، محمدصالح و محمدحیدر، به اتهام همکاری با روند سبز به رهبری امرالله صالح، بازداشت و زندانی شدند. این افراد هنگام بازگشت از محل کار، در بازار یا محل سکونت خود بازداشت شدند و مقام‌های طالبان درباره علت بازداشت یا محل نگهداری آنان توضیحی ارائه نکردند.

هم‌زمان با افزایش گزارش‌ها از قتل، بازداشت و ناپدید شدن نظامیان پیشین، سمیع سادات، فرمانده ارشد ارتش دولت پیشین افغانستان، با انتشار تصویری از شماری از نظامیان کشته‌شده در شبکه اجتماعی ایکس، مدعی شد که تنها در سه ماه گذشته، بیش از ۱۸۴ نظامی پیشین در افغانستان کشته شدند و بسیاری از آنان پیش از مرگ تحت شکنجه قرار گرفتند.

او همچنین هشدار داد که با اخراج نظامیان پیشین از کشورهایی مانند ایران و ترکیه و بازگرداندن آنان به افغانستان، خطر برای این افراد افزایش یافته است. سادات تاکید کرد که این‌ها صرفا آمار نیستند، بلکه «چهره‌های سربازان افغانستان»‌اند و عاملان قتل، شکنجه و دیگر موارد نقض حقوق بشر باید در برابر قانون پاسخگو شوند. او از حامیان طالبان خواست با نگاه به تصاویر قربانیان، از خود بپرسند اگر این افراد اعضای خانواده خودشان بودند، چه احساسی داشتند.

در همین حال، پس از حمله جبهه نظامی سپاهیان میهن به مرکز شهرستان یفتل در بدخشان و سقوط چندساعته این شهرستان، گزارش‌ها از افزایش بازداشت نظامیان پیشین و غیرنظامیان متهم به همکاری با جبهه‌های مخالف طالبان حکایت دارد. طالبان مدعی‌اند هشت نفر از بازداشت‌شدگان عضو جبهه سپاهیان میهن بودند، اما این جبهه با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد که هیچ‌یک از افراد حاضر در عملیات یا اعضای آن بازداشت نشده‌اند و افراد بازداشت‌شده غیرنظامیان و اشخاصی بی‌ارتباط با این جبهه‌اند.

در هفته‌های اخیر، هم‌زمان با افزایش حملات جبهات مسلح مخالف طالبان در استان‌های بدخشان، تخار، پنجشیر، بغلان و کاپیسا، نگرانی‌ها از تشدید فشار بر نظامیان پیشین و افرادی که طالبان آنان را به همکاری با این گروه‌ها متهم می‌کنند، افزایش یافته است.