زمان گذشت، ساعت هزاران بار نواخت و از آن روزهای خونین که هزاران فرزند ایران هدف گلولههای مرگبار قرار گرفتند، شش ماه گذشت. حالا در ششمین ماه این کشتار، حساب کاربران فارسیزبان در شبکههای اجتماعی بار دیگر به محلی برای یادمان جاویدنامان تبدیل شده است و در روزهای منتهی به هجدهم و نوزدهم تیرماه، بسیاری از کاربران با انتشار عکسها، ویدیوها و روایتهای شخصی از فرزندان ایران که در روزهای هجدهم و نوزدهم دی ۱۴۰۴ کشته شدند، یاد کردند.
در این میان، از جاویدنامهایی که تاکنون درباره آنها اطلاعرسانی نشده بود، نیز اسامی و تصاویر جدیدی منتشر شد.
در این شش ماه، خانواده جاویدنامان با وجود فشارها و تهدیدهای امنیتی، در مناسبتهای مختلف مانند چهلم، عید نوروز، سالروز تولد و عاشورا و تاسوعا، یاد عزیزانشان را زنده نگه داشتند و اکنون نیز همزمان با گذشت نیمسال از آن وقایع خونین، با انتشار دلنوشتهها، تصاویر و ویدیوهایی، از دلتنگیها، خاطرات و آرزوهایی که برای فرزندانشان داشتند، سخن میگویند.
خانواده برخی جاویدنامان نیز با همکاری یکدیگر در یک ویدیو، تصاویر عزیزانشان را بازسازی کردند و جای خالی آنها را به نمایش گذاشتند.
شیوا کاظمی، خواهر جاویدنام سینا کاظمی، که در جریان اعتراضهای دیماه در تهرانپارس کشته شد، با انتشار ویدیویی از این اقدام خانوادهها، در اینستاگرام نوشت: «جای خالیتان در آغوشمان حفرهای است که هیچگاه پر نخواهد شد. رسالت بازماندگان روایت کردن است؛ روایت حقیقت، روایت نام شما. فراموش نخواهید شد، عزیزان. تا ما نفس میکشیم، یاد شما زنده است و راهتان ادامه خواهد داشت.»
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
در این ویدیو، علاوه بر جاویدنام سینا کاظی، تصاویر جاویدنامان دیگری چون سینا اشکبوسی، احمد خسروانی، پرهام آقامحمدی، عماد مودتیپور، بابک صادقی محسنی، سیاوش فرخی، احسان رضاپور، علی محمدی، نوید سلطانپور، مردعلی حاتمی و حسین ناصری در کنار اعضای خانوادهشان بازسازی شده است که جای خالی آنان را بین نزدیکانشان به تصویر میکشد.
خانواده این جاویدنامان ویدیو را با جملهای کوتاه به پایان رساندند: «رسالت بازمانده فراموش نکردن است.»
در میان روایتهایی که همزمان با ششمین ماه کشتار دیماه ۱۴۰۴ منتشر شدند، ویدیویی هم از خواهر جاویدنام آرش یزدانی منتشر شد که از برادرش، دلتنگی و دشواری گذر زمان پس از مرگ او میگوید: «نیم سال گذشت، اما برای دلی که دلتنگه، زمان هیچ معنایی نداره. هنوز هم جای نبودنت درد میکنه.»
آرش یزدانی، جوان ۲۷ ساله، شامگاه هجدهم دیماه در محدوده میدان هفتحوض نارمک تهران هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت. بنا بر گزارشها، او حوالی ساعت ۱۲ شب بر اثر اصابت سه گلوله جنگی به پهلو و کلیه مجروح شد. آرش را پس از تیراندازی به بیمارستان منتقل کردند، اما تلاش پزشکان برای نجات جانش بینتیجه ماند.
همسر جاویدنام مونا اسمی نیز در ششمین ماه کشته شدن او، با انتشار تصاویری از زندگی مشترک و لحظاتی که فرزندشان در غیاب مادر سپری میکند، از جای خالی همسرش در زندگی خانواده و دلتنگیهای فرزندشان نوشت.
جاویدنام مونا اسمی، زن ۳۸ ساله اهل رشت که متاهل و مادر یک فرزند بود، هجدهم دیماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جانش را از دست داد. بنا بر گزارشها، او از پشت هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.
خانواده جاویدنام کمیل جمشیدی نیز در ششمین ماه جان باختن او در محل کشته شدنش جمع شدند تا یاد و خاطرهاش را زنده نگه دارند.
جاویدنام کمیل جمشیدی، متولد ۱۳۶۸ و پدر یک پسر ۱۳ ساله در جریان انقلاب ملی ایرانیان، شامگاه جمعه ۱۹ دی در شهرک اندیشه هدف گلوله ماموران حکومتی قرار گرفت و جانش را از دست داد.
سحر ناصری، خواهر جاویدنام سهند ناصری، نیز این دلنوشته را برای برادرش در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد: «شش ماه از کشته شدن برادر نوجوان من گذشت، شش ماه پیش، دقیقا همین روز و همین ساعتها من برای آخرین بار تن غرق خون و بیجان سهند را در آغوش گرفتم و از آن لحظه زندگی من هم تمام شد.»
او در ادامه نیز افزود: «من زندهام که فقط اسم تو را فریاد بزنم و با افتخار راهت را ادامه دهم.»
جاویدنام سهند ناصری، نوجوان ۱۵ ساله بختیاری ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در شهر کرج با اصابت سه گلوله به ناحیه قلب کشته شد.
زینب نائیجی، خواهر جاویدنام احمدرضا نائیجی، هم با انتشار ویدیویی، از دلتنگیها خانواده با دیدن خودرو برادرش نوشت: «جان خواهر، امروز بعد از شش ماه، ماشینت به خانه برگشت. فقط یک نفر کم بود و همین یک نفر تمام خانه را خالی کرده است.»
جاویدنام احمدرضا نائیجی، اهل شهر چمستان استان مازندران، نوزدهم دیماه با شلیک مستقیم کشته شد.
ابوالفضل ظهرابی، همسر جاویدنام فاطمه سلطانی، هم ویدیویی از حضور خود بر مزار همسرش منتشر کرد که در آن برایش آواز میخواند. او در توضیح این ویدیو نوشت: «کنار مزارت نشستهام، نه با شکست، با عهدی که هنوز زنده است. تو رفتی، اما امید نرفت و ما تا طلوع، محکمتر از همیشه ادامه میدهیم.»
جاویدنام فاطمه سلطانی، ۳۲ ساله و مادر دو فرزند به نامهای گیسو (۶ ساله) و راستین (۹ ماهه)، ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان انقلاب ملی ایران با شلیک گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی در اسفراین، استان خراسان شمالی، کشته شد.
این جاویدنام انقلاب ملی ایران در آخرین روایتگر اینستاگرام خود نوشته بود: «امشب به خاطر بچههایم میروم، چون حقشان است که زندگی خوبی داشته باشند.»
در ادامه کارزار سوگواری خواهران داغدار، خواهر جاویدنام آرمین قاسمی مبین نیز نوشت: «شش ماه گذشت، اما بعضی دلتنگیها زمان نمیشناسند، خواهرانی هستند که هنوز بر مزار برادرانشان، سکوت را به گفتگو تبدیل میکنند.»
پنجشنبه نوزدهم تیرماه، همزمان با ششمین ماه کشتار خونین دیماه، سالروز تولد جاویدنام محمدرضا علیخانی نیز بود و خانوادهاش تولد او و ششمین ماه جاویدنام شدنش را گرامی داشتند.
محمدرضا، دانشجوی ۲۰ ساله و اهل شهرکرد بود. مادرش درباره او گفت: «محمدرضا در تظاهرات دیماه میگفت: مملکت خون میخواهد تا عوض شود. اگر من و امثال من نرویم، پس چه کسی برود؟»
این روایتها تنها بخش اندکی از هزاران روایت، پیام ویدیویی و نوشته خانوادههای جاویدنامان و مردم دادخواه ایراناند که در همگرایی با یکدیگر، عهد بستهاند از یاد جاویدنامان دیماه خونین نکاهند و نگذارند آنچه در آن دو روز، بر آنان و جامعه ایران گذشت، به فراموشی سپرده شود.
شاهزاده رضا پهلوی نیز به مناسبت ششمین ماه قتلعام خیابانی دیماه در پیامی نوشت: «شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیونها ایرانی را در خانههایشان نگه دارد.»
شاهزاده رضا پهلوی با بیان اینکه در دو شب هجدهم و نوزدهم دیماه، میلیونها نفر به خیابانها آمدند، میدانها را پر کردند و بر بام خانههایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد، تاکید کرد که در آن ۴۸ ساعت، دهها هزار تن از هممیهنانم جان خود را از دست دادند و از آن روز به بعد نیز دهها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شدند. او در ادامه نیز افزود که «تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود».
