بیستمین روز جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی آغاز می‌شود که مرحله یک‌شانزدهم نهایی، چهره واقعی این دوره را آشکار کرده است؛ رقابتی که با شکل ۴۸ تیمی، به تیم‌های متوسط و شگفتی‌ساز فرصت بیشتری داد، حالا در نخستین گام‌های حذفی آشکار می‌کند که برای غول‌های سنتی فوتبال جهان، حتی یک شب بد هم می‌تواند پایان راه باشد.

بزرگ‌ترین شوک دوشنبه شب در فاکسبورو رقم خورد؛ جایی که آلمان، قهرمان چهار دوره جام جهانی، پس از تساوی ۱‌ــ۱ مقابل پاراگوئه، در ضربات پنالتی ۴ بر ۳ شکست خورد و حذف شد، تا یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ رقم بخورد، زیرا این نخستین شکست آلمان در ضربات پنالتی در ادوار جام‌های جهانی بود.

آلمان در نیمه نخست، کاملا مالک توپ بود، اما حتی یک شوت در چارچوب هم ثبت نکرد و این پاراگوئه بود که با گل خولیو انسیسو، نخستین گل تاریخ تیمش را در مرحله حذفی جام جهانی به ثمر رساند. البته گل کای هاورتس بازی را به تساوی کشاند، اما ناکامی او، نیک وولتماده و جاناتان تا در ضربات پنالتی، «مانشافت» را به خانه فرستاد.

این حذف برای فوتبال آلمان تنها یک شکست نبود، ادامه بحرانی بود که از جام جهانی ۲۰۱۸ آغاز شد و آلمان پس از حذف در مرحله گروهی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، اکنون در ۲۰۲۶ هم از رسیدن به مرحله یک‌هشتم نهایی بازماند.

رسانه‌های آلمانی با تیترهایی مانند «کابوس»، «تحقیر» و «ورشکستگی فوتبال آلمان» به استقبال این شکست رفتند و آینده یولیان ناگلزمان را زیر سوال بردند. به این ترتیب مربی جوانی که با هدف برگرداندن آلمان به قله آمده بود، حالا خود به نماد بحران ساختاری «مانشافت» تبدیل شده است.

چند ساعت بعد، هلند نیز به سرنوشتی مشابه دچار شد. لاله‌های نارنجی مقابل مراکش با گل کودی خاکپو، پیش افتادند، اما عیسی دیوپ در وقت‌های تلف‌شده با ضربه سری قدرتمند، بازی را به تساوی کشاند. پس از وقت اضافه بدون گل، مراکش در ضربات پنالتی ۳ بر ۲ پیروز شد و به مرحله یک‌هشتم نهایی رسید. جایی که باید مقابل کانادا، یکی از میزبانان جام قرار بگیرد.

در این بازی، یاسین بونو بار دیگر در لحظه حساس درخشید و با مهار پنالتی کریسنسیو سامرویل، زمینه‌ساز صعود تاریخی شیرهای اطلس شد.

پیروزی مراکش ادامه همان مسیری است که این تیم در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر آغاز کرد. تیمی با اعتمادبه‌نفس، دارای ساختار دفاعی منسجم و روحیه بالا در بازی‌های بزرگ. در مقابل، هلند بار دیگر در پنالتی‌ها از جام کنار رفت و زخمی که پس از شکست مقابل آرژانتین در جام جهانی قطر ایجاد شد، حالا عمیق‌تر شده است.

در دیگر بازی مهم، برزیل با پیروزی دو بر یک مقابل ژاپن به یک‌هشتم نهایی رسید، اما این برد نیز آسان به دست نیامد. ژاپن نیمه نخست را با برتری یک هیچ به پایان رساند و تا آستانه خلق یکی دیگر از شگفتی‌های بزرگ پیش رفت. با این حال، کارلو آنچلوتی در نیمه دوم با تغییر مسیر حملات، بازگرداندن فشار به جناح‌ها و استفاده از گابریل مارتینلی به جای نیمار، جریان بازی را عوض کرد.

تحلیلگران از این پیروزی با عنوان «عامل آنچلوتی» یاد کردند و نوشتند برزیل در حالی از یک بحران بزرگ گریخت که سرمربی ایتالیایی آرام‌ترین چهره ورزشگاه بود.

برزیل در این مسابقه نشان داد دیگر تنها بر جادوی فردی ستاره‌ها متکی نیست. کازمیرو گل تساوی را زد و مارتینلی در واپسین لحظات وقت قانونی، گل پیروزی را به ثمر رساند. تحلیل‌های تاکتیکی تاکید می‌کند که برزیل پس از ناکامی در شکستن دفاع فشرده ژاپن با مالکیت توپ، به ارسال‌های مستقیم‌تر و افزایش حضور در محوطه جریمه روی آورد و همین تغییر، در نهایت با فشار مداوم بر دفاع ژاپن به گل پیروزی منتهی شد.

اکنون مسیر مرحله حذفی شکل تازه‌ای گرفته است. حذف آلمان و هلند بخش‌هایی از جدول را بازتر و فرصت را برای تیم‌هایی مانند پاراگوئه، مراکش و کانادا فراهم کرده است.

پاراگوئه در مرحله بعد با برنده بازی فرانسه و سوئد روبرو می‌شود؛ مسابقه‌ای که یکی از حساس‌ترین دیدارهای امروز سه‌شنبه است. مراکش نیز باید مقابل کانادا قرار بگیرد. تیمی که با پیروزی ۱ــ۰ مقابل آفریقای جنوبی، برای نخستین بار در تاریخ خود به مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی رسیده است.

امروز سه‌شنبه سه مسابقه دیگر هم در مرحله یک‌شانزدهم نهایی برگزار می‌شود. نخست، نروژ با ساحل عاج دیدار می‌کند؛ بازی که توجه‌ها را بیش از همه به ارلینگ هالند معطوف کرده است. نروژ در صورت عبور از ساحل عاج، در مرحله بعد مقابل برزیل قرار می‌گیرد. سناریویی که می‌تواند یکی از جذاب‌ترین تقابل‌های این جام را بسازد.

پس از آن، فرانسه و سوئد در یکی از مهم‌ترین بازی‌های هفته، به میدان می‌روند. فرانسه، با عمق ترکیب و تجربه نسل طلایی‌اش، همچنان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی است، اما سوئد هم تیمی است که در بازی‌های فیزیکی و منظم می‌تواند هر حریفی را فرسوده کند. برنده این دیدار در یک‌هشتم نهایی با پاراگوئه شگفتی‌ساز بازی خواهد کرد که حالا پس از حذف آلمان، دیگر نمی‌توان آن را صرفا یک حریف دفاعی و مزاحم دانست.

آخرین بازی سه‌شنبه هم میان مکزیک و اکوادور برگزار می‌شود که با بار عاطفی و ورزشی سنگین برای یکی از میزبانان جام دارد. مکزیک در خانه به دنبال ادامه مسیر است، اما اکوادور با نسل دونده، فیزیکی و منظم خود، می‌تواند یکی دیگر از شب‌های سخت میزبانان را رقم بزند. برنده این مسابقه در مرحله بعد با برنده دیدار انگلستان و جمهوری دموکراتیک کنگو روبرو خواهد شد.

جام جهانی ۲۰۲۶ حالا وارد مرحله‌ای شده که دیگر نام‌ها، تاریخ و ستاره‌ها تضمین‌کننده بقا نیستند. آلمان و هلند در یک شب حذف شدند، ژاپن برزیل را تا آستانه سقوط برد، مراکش بار دیگر نشان داد تجربه قطر اتفاقی نبود. پاراگوئه هم ثابت کرد نظم، صبر و جسارت می‌تواند حتی بزرگ‌ترین تیم‌های جهان را فرو بریزد. در چنین فضایی، هر مسابقه نه فقط یک بازی، بلکه آزمونی برای سنجش تاب‌آوری، هوش تاکتیکی و قدرت روانی تیم‌ها است؛ آزمونی که بیستمین روز جام جهانی، آن را بی‌رحمانه‌تر از همیشه ادامه می‌دهد.

در چنین شرایطی، با توجه به نمایش نه‌چندان قانع‌کننده غول‌های پرافتخاری همچون پرتغال، اسپانیا و انگلستان در مرحله گروهی، دور از انتظار نیست که هر سه تیم برابر رقبای تازه‌نفس و آماده‌ای چون کرواسی، اتریش و کنگو شکست بخورند و شگفتی‌های جام بیست‌وسوم را کامل‌تر کنند.