پژو ۳۰۸ استیشن؛ خودرویی خوش‌دست و چابک و با هویت طراحی خاص

دلایل خوب زیادی برای خرید یا اجاره اعتباری (لیزینگ) یک پژو ۳۰۸ استیشن جدید یا «اس دبلیو» (SW) (حروف اول استیشن واگن)، آن‌طور که خودشان می‌نامند، وجود دارد و دلایل کمی برای صرف‌نظر کردن از آن. قانع‌کننده‌ترین دلیل هرچند غیرمنطقی، این است که این طراحی که کمی پا به سن گذاشته، در واقع فوق‌العاده جذاب است. آن هم نه فقط برای یک خودرو استیشن معمولی. در واقع، با توجه به فراگیر شدن شاسی‌بلندها و کراس‌اوورها در این روزها، دیدن یک استیشن کمی تازگی دارد و انتخاب آن، انتخابی متفاوت، خاص و خلاف جریان غالب به حساب می‌آید.

همان‌طور که پیش‌تر بارها با غرولند گفته‌ام، یک خودرو استیشن، با فرض برابر بودن سایر شرایط، همیشه از همتای شاسی‌بلند/کراس‌اوور خود، که در اینجا پژو ۳۰۰۸ است، برتر است، چون مرکز ثقل پایین‌تری دارد و در نتیجه رانندگی با آن بهتر، یعنی پایدارتر، است، اما در این مورد، ظاهر خودرو با ادعاهای اسپرت آن همخوانی دارد و به‌روزرسانی نسبتا اخیر طراحی آن که به سال ۲۰۲۱ برمی‌گردد، بسیار موفق از کار درآمده است.

آن‌ها در طراحی چراغ‌های جلو کمی خلاقیت به خرج داده‌اند و به آن‌ها طراحی سه‌شاخه با برش‌های مورب شبیه رد پنجه شیر داده‌اند. نشان شیر پژو هم حالا روشن می‌شود و به حال‌وهوای شیک و مدرن‌شده خودرو می‌افزاید (اینجا باید حرف خودم را قطع کنم و اشاره کنم که وولزلی قدیمی و دوست‌داشتنی، که زمانی در جاده‌های ما منظره‌ای آشنا بود، از همان سال ۱۹۳۲ نشان بالدار W خود را با شکوه روشن می‌کرد؛ نشانی که اغلب «چراغ شبح» نامیده می‌شد. تفاوت امروز این است که نشان پژو حسگرهای سامانه رانندگی نیمه‌خودران را هم در خود جای داده است. البته وولزلی هم مانند پژو، نشان تجاری بود که آگاهانه برای خود وجهه‌ای متعلق به طبقه متمول ساخته بود، [این مارک]، در پارک لین (Lane) نمایشگاهی داشت. مکانی که اخیرا به رستوران تبدیل شده است).

به هر حال، خطوط بدنه صاف، خوش‌فرم، دارای حس دینامیک و چشمگیرند و در امتداد کناره‌ها با فرورفتگی‌های ظریفی شکل گرفته‌اند و از این رو، شاهکاری کوچک در شکل‌دهی ورق فلزی به شمار می‌روند. خودرو آزمایشی من که با رنگ عمیق و پرمایه «قرمز الکسیر» (Elixir Red) پوشیده شده بود، در نگاه اول جذابیت فوق‌العاده‌ای داشت. رنگ بسیار خاص سبز زیتونی هم که زمانی به‌عنوان «رنگ شاخص» این مدل عرضه می‌شد، اما ظاهرا حالا کنار گذاشته شده است، همین جذابیت را داشت. در دنیای خودرو که بیش از ۵۰ طیف بی‌روح از نقره‌ای و خاکستری در آن وجود دارد، این واقعا مایه تاسف است.

مشخصات

پژو ۳۰۸ اس‌دبلیو جی‌تی هیبرید ۱۴۵

قیمت: ۴۴ هزار و ۵۰۰ دلار (برای نسخه آزمایش‌شده، قیمت مدل‌های اس‌دبلیو از حدود ۴۲ هزار و ۴۰۰ دلار آغاز می‌شود)

حجم موتور: ۱.۲ لیتر بنزینی، ۳ سیلندر + موتور برقی ۲۰ اسب‌بخاری، گیربکس اتوماتیک شش سرعته

قدرت خروجی (اسب‌بخار): ۱۴۵

حداکثر سرعت: ۲۱۰ کیلومتر بر ساعت

شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت (ثانیه): ۹.۸

مصرف سوخت: ۴.۵۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر

انتشار دی‌اکسید کربن [بر مبنای روش آزمایش هماهنگ جهانی خودروهای سبک (WLTP)]: ۱۰۲ گرم در کیلومتر

بقیه چیزها معمولی‌ترند، اما کاملا قابل‌قبول. می‌شود فهمید که زمان یک بازطراحی اساسی‌تر آن فرا رسیده، چون هنوز این همه دکمه فیزیکی بزرگ برای فشردن دارد و حتی یک پیچ واقعی روی رادیو هم هست (اسم مناسب دلخواهتان را اینجا بگذارید). از نظر من، این اصلا چیز بدی نیست و در مجموع سفر را ایمن‌تر می‌کند. همچنین برایم اطمینان‌بخش بود که پژو همچنان به «آی-کاکپیت» (i-Cockpit) خود پایبند مانده است؛ سامانه‌ای که نشانگرها را نسبتا بالا و نزدیک به سطح چشم قرار می‌دهد و با وجود فرمان کوچک و جمع‌وجور، آن‌ها را کاملا در معرض دید نگه می‌دارد. هرچند جا دادن مجموعه کامل کنترل‌های قابل استفاده با انگشت شست برای سامانه اطلاعات و سرگرمی و کمک‌راننده روی آن دشوار است. برای بسیاری، خوشایندترین ویژگی پژو هشدارهای بسیار ملایم آن برای سرعت غیرمجاز و خارج شدن از خط خواهد بود. هشدارهایی که به شکل محسوسی از رقیبش «بی‌وای‌دی سیل» (BYD Seal) که چند هفته پیش آزمایش کردم، آرام‌ترند.

نسخه‌های زیادی از ۳۰۸ وجود دارد. هاچ‌بک و استیشن، سطوح مختلف تجهیزات و سامانه‌های محرکه متفاوت. اما من نسخه ۱.۲ لیتری هیبرید ملایم خودم را دوست داشتم. همان نسخه «خودشارژ» که نیازی نیست آن را به برق وصل کنید. دیده‌ام بعضی‌ها از گیربکس اتوماتیک آن به دلیل تعویض دنده‌های ناهماهنگ و همراه با تکان انتقاد کرده‌اند، اما من چنین چیزی احساس نکردم. خودرو در حالت رانندگی اسپورت، چابک بود و سریع واکنش نشان می‌داد و فرمان سبک آن به اندازه کافی حس منتقل می‌کرد تا رانندگی در جاده‌های روستایی لذت‌بخش باشد. سیستم تعلیق هم این لذت را بیشتر می‌کرد. اگر احتمالا هزینه بیشتری بپردازید، می‌توانید نسخه برقی نرم و آرام «ئی‌ــ۳۰۸» (e-308) یا نسخه پلاگین هیبرید را انتخاب کنید، اما اگر مسافت زیادی طی نمی‌کنید و مشمول تخفیف‌های مالیاتی خودروهای شرکتی نمی‌شوید، نسخه هیبرید گزینه‌ای متعادل و مناسب است. درباره قیمت هم، به‌ویژه مهم است که در سایت‌های کارگزاری واسطه آنلاین به دنبال تخفیف برای ۳۰۸ بگردید.

یکی از تغییرات مهمی که پژو در سال‌های اخیر در مدل‌های ۳۰۸ مجهز به موتور بنزینی ۱.۲ لیتری ایجاد کرده، استفاده از زنجیر تایم به جای تسمه تایم است. به گمان من، اگر تسمه قدیمی با دقت بسیار زیاد نگهداری نمی‌شد، ممکن بود پاره شود و پیامدهای فاجعه‌باری به دنبال داشته باشد. زنجیر به طور کلی، برای پیستون‌ها و میل‌لنگ‌هایی که سخت کار می‌کنند، همراه قابل‌اعتمادتری است.

فکر می‌کنم تا به حال همه ما درباره «هجوم» چینی‌ها شنیده‌ایم و من می‌توانم گواهی بدهم که برخی از این مارک‌ها، به هیچ وجه نه همه آن‌ها، هم‌سطح رقبای «اروپایی» خود هستند. هرچند چنین اصطلاحاتی در دنیای جهانی‌شده امروز هرچه بیشتر معنایش را از دست می‌دهند. شرکت مادر پژو، استلانتیس، سازمانی جهانی و چنان گسترده است که از [شرکت خودروسازی ایتالیایی] آبارت تا جیپ را دربرمی‌گیرد و خود نیز شرکا و منافع تجاری در چین دارد. این شرکت باید تا جایی که می‌تواند با این چالش‌های بی‌سابقه کنار بیاید. امیدوارم در این مسیر، هویت واقعی خودروهای خوبی مانند ۳۰۸ همچنان زنده بماند.