نیروی دریایی ایالات متحده این روزها یک ماموریت حیاتی جدید در تنگه هرمز دارد: یافتن و نابود کردن مین‌های دریایی که جمهوری اسلامی ایران کار گذاشته است، پیش از آنکه وضعیت اقتصاد جهانی از این هم آشفته‌تر شود.

این تهدید واقعی است. ذخیره مین‌های جمهوری اسلامی، اگرچه در جریان عملیات مشترک آمریکا و اسرائیل کاهش یافت، کاملا نابود نشد و به گفته یکی از مقام‌های آمریکایی آگاه از موضوع که نخواست نامش فاش شود، اطلاعات نظامی آمریکا نشان می‌دهد که برخی از این مین‌ها پیش‌تر کار گذاشته شده بودند.

صرف تهدید تهران به هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری عبوری از تنگه هرمز، کافی بود که بازارهای انرژی جهان به هم بریزد. حالا اگر یک کشتی تجاری هم از برخورد با مین دریایی آسیب ببیند یا نابود شود، تردد نفتکش‌ها از تنگه هرمز بیش از این هم کاهش خواهد یافت و حتی ممکن است کاملا متوقف شود و بحران جهانی انرژی را تشدید کند.

به همین دلیل بیش از ۱۲ کشتی جنگی آمریکایی هم‌اکنون در منطقه حضور دارند و تعداد بیشتری نیز در راه‌اند. ماموریت اصلی آن‌ها اجرای محاصره دریایی دونالد ترامپ، علیه کشتی‌رانی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و اطراف آن است. با این حال به نوشته پولیتیکو، این نیروها هم‌زمان نقش مین‌روب را نیز ایفا می‌کنند و با به‌کارگیری شناورهای روی سطح آب، هلی‌کوپترها و شهپادها (شناور هدایت‌پذیر از دور) زیرسطحی درتلاش‌اند این مین‌های دشوار برای شناسایی را پیش از انفجار، نابود کنند.

البته استیون ویلز، افسر بازنشسته نیروی دریایی در «مرکز راهبرد دریایی نیروی دریایی آمریکا»، معتقد است که این کار به زدن چمن‌‌ها شبیه است زیرا منطقه‌ای که یک روز پاکسازی می‌شود، می‌تواند به‌راحتی از طریق قایق‌های کوچک دوباره مین‌گذاری شود؛ آنچه این کار را به تلاشی زمان‌بر و بی‌پایان تبدیل می‌کند.

نیروی دریایی آمریکا تا این لحظه هیچ مینی پیدا نکرده، اما تردد از این آبراهه تقریبا به صفر رسیده است، زیرا شرکت های کشتی‌رانی همچنان محتاطند. همین موضوع ضرورت ایجاد مسیرهای عبور امن و روشن را دوچندان می‌کند.

دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، آخرهفته گذشته گفت: «ما از امروز روند ایجاد یک مسیر عبور جدید را آغاز کردیم و به‌زودی این مسیر امن را در اختیار کشتیرانی جهانی خواهیم گذاشت تا جریان آزاد تجارت را برقرار نگه داریم.»

یک شبیه‌سازی جنگی که اخیرا برایان کلارک، افسر بازنشسته نیروی دریایی، در موسسه هادسون، انجام داد، نشان می‌دهد که مسیرهای عبور دریایی  را احتمالا می‌توان ظرف چند هفته با استفاده از فناوری‌های جدید ناوهای آمریکایی پاک‌سازی کرد.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که ایران قادر است چندین نوع مین کار بگذارد. از جمله نمونه‌هایی که کف دریا قرار می‌گیرند و هنگام عبور کشتی از بالای آن‌ها، منفجر می‌شوند. برخی هم به کف دریا زنجیر شده‌اند اما خود مین کمی زیر سطح آب شناور است. برخی دیگر نیز همراه جریان آب حرکت می‌کنند. فناوری شهپادهای آمریکایی می‌تواند یک مزیت کلیدی در یافتن این سلاح‌ها باشد. شهپادهای زیرآبی «نایف‌فیش» و «کینگ‌فیش» که از کشتی‌های نیروی دریایی به آب انداخته می‌شوند، قادرند با استفاده از سونار، مین‌هایی را که کف اقیانوس یا نزدیک سطح آب قرار دارند، شناسایی می‌کنند.

ویلز گفت: «سنتکام احتمالا آن‌قدر این کار را انجام داده که مجموعه نسبتا دقیقی از نقشه‌های بستر دریا را در اختیار دارد. بنابراین می‌توانند یک سامانه بدون سرنشین را به آنجا بفرستند و بررسی کنند و بگویند خب، اینجا متفاوت به نظر می‌رسد که نشان می‌دهد باید بررسی شود»

بر اساس داده‌های عمومی و رهگیری کشتی‌ها، برای کمک به محاصره و ماموریت مین‌روبی، کشتی‌های بیشتری در راه منطقه‌اند. دو کشتی مین‌روب روز جمعه سنگاپور را ترک و به سمت خاورمیانه، حرکت کردند. سه کشتی جنگی ساحلی مستقر در بحرین هم که به تجهیزات شکار مین مجهزند و پیش از حملات اولیه به ایران از خلیج فارس از منطقه خارج شدند، ممکن است به‌زودی به منطقه بازگردند.

گروه رزمی آبی‌ــ‌خاکی «باکسر» هم با دوهزار و ۲۰۰ تفنگدار دریایی در حال حاضر در اقیانوس آرام است و به سمت خاورمیانه حرکت می‌کند. با رسیدن این نیروها، تعداد کل نیروهای دریایی آمریکا در منطقه به حدود پنج هزار نفر خواهد رسید. این نیروهای جدید در مجموع، حضور آمریکا در خاورمیانه را به بیش از ۲۰ کشتی خواهد رساند. هرچند ترامپ روز سه‌شنبه به فاکس‌نیوز گفت که به نظر او، جنگ «بسیار نزدیک به پایان» است.