وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده است قصد دارد آموزش دیپلمات‌های آمریکایی را اصلاح کند و تمرکز دوره‌های آموزشی را بر تاریخ آمریکا، مهارت‌های دیپلماتیک و تامین منافع ملی این کشور قرار دهد. 

این در حالی است که، به گزارش دیلی وایر، در دوره ریاست‌ جمهوری جو بایدن، بخشی از آموزش زبان به اعضای سرویس خارجی آمریکا به موضوع‌هایی مانند «نژادپرستی نظام‌مند»، «امتیاز سفیدپوستان» و جنبش «جان سیاه‌پوستان مهم است» اختصاص داشت. موضوعاتی که به‌ویژه در دو دهه گذشته در چارچوب آنچه «ووک» یا «خودآگاه پنداری» طبقه‌‌بندی می‌شود. بخش گسترده‌ای از جریان‌های چپ حاضر در عرصه قدرت در اروپا و آمریکای شمالی، این ایدئولوژی را مبنای فعالیت سیاسی و اجتماعی خود قرار داده‌اند. 

بر اساس اسنادی که دیلی وایر بررسی کرده است، دولت بایدن یک «بسته راهنمای تنوع، برابری و شمول» برای مدرسان زبان سرویس خارجی تهیه کرده بود که آموزش‌هایی درباره نژاد، تبعیض، مهاجرت و موضوع‌های مرتبط با جنبش «جان سیاه‌پوستان مهم است» به زبان‌های خارجی را شامل می‌شد.

وزارت خارجه دولت ترامپ می‌گوید این آموزش‌ها را کنار گذاشته است و دوره‌های جدید موضوع‌هایی مانند اهداف و ماموریت دیپلمات‌ها، راهبرد کلان، نظریه‌های سیاست خارجی، حفاظت از شهروندان آمریکایی در خارج از کشور هنگام بحران و تخلیه اضطراری و اصول بنیان‌گذاری آمریکا از جمله اعلامیه استقلال، قانون اساسی، منشور حقوق و مقالات فدرالیست را دربرمی‌گیرد.

تامی پیگوت، سخنگوی وزارت خارجه، به دیلی وایر گفت وظیفه دیپلمات‌های آمریکا دفاع از منافع ملی این کشور در عرصه جهانی است، نه اینکه عقاید افراطی ضدآمریکایی را ترویج دهند، و به گفته او، دیدگاه‌های ایدئولوژیک تفرقه‌برانگیز در بخش آموزش سرویس خارجی جایی ندارند.

در دوره بایدن، مدرسان زبان بنگالی موظف بودند موضوع‌های مرتبط با «جان سیاه‌پوستان مهم است» را در کلاس‌هایشان مطرح کنند. یکی از تمرین‌ها نمایش ویدیویی درباره برتری سفیدپوستان، نژادپرستی و تبعیض و بررسی موانع زبانی و فرهنگی در گفت‌وگو درباره این مسائل با جامعه بنگلادشی‌آمریکایی بود. در فهرست واژگان این دوره، اصطلاحاتی مانند نژادپرستی، کنشگری، تبعیض، فرصت برابر، نابرابری، سوگیری ضمنی و ناخودآگاه، نژادپرستی نظام‌مند، امتیاز سفیدپوستان، به‌ حاشیه‌‌راندگی، خشونت پلیس و نقض حقوق بشر قرار داشت.

در تمرین‌های دیگر، زبان‌آموزان درباره اعتراض‌های پس از مرگ جورج فلوید گفت‌وگو می‌کردند و از آنان خواسته می‌شد اهمیت مقابله با نژادپرستی در سطوح فردی و نهادی را بررسی کنند و به زبان بنگالی درباره تاثیر نژادپرستی در آمریکا و میراث برده‌داری صحبت کنند. در یکی از تمرین‌ها نیز با استفاده از مثال آتش‌ گرفتن یک خانه، دانشجویان باید تشخیص می‌دادند وضعیت مطرح‌شده نمونه‌ای از نژادپرستی نظام‌مند، امتیاز سفیدپوستان، یا سوگیری ضمنی است.

برای زبان اردو نیز دوره‌ای درباره «جان سیاه‌پوستان مهم است» و نژادپرستی نظام‌مند تهیه شده بود. از زبان‌آموزان خواسته می‌شد درباره این جنبش و تفاوت میان مواضع سیاستی آمریکا و تجربه واقعی افراد در آمریکا و کشور میزبان بحث کنند. مرگ جورج فلوید نیز از موضوع‌های آموزشی بود.

در بخش زبان عبری با عنوان «نژاد و نژادپرستی»، زبان‌آموزان باید تصور می‌کردند در کتابخانه‌ای در تل‌آویو، میزبان برنامه‌ای در مورد نژاد و تنوع در آمریکا و اسرائیل‌اند. در این سناریو، موضوع‌هایی مانند «جان سیاه‌پوستان مهم است» و مهاجرت، با کارکنان سفارت و گروهی از اسرائیلی‌ها بررسی می‌شد.

در تمرین دیگری، دیپلمات‌ها باید تصور می‌کردند هم‌زمان با انتشار گسترده خبر کشته‌ شدن یک شهروند سیاه‌پوست به دست پلیس، در کشوری خارجی میزبان برنامه‌ای هستند و ناچار می‌شوند درباره نژاد و تنوع در آمریکا و کشور میزبان صحبت کنند. از آنان خواسته می‌شد راهکارهایی برای مقابله با نژادپرستی در آمریکا مطرح کنند و از شرکت‌کنندگان درباره وضعیت اقلیت‌ها و اقدام‌های دولت کشور میزبان بپرسند.

اسناد آموزشی همچنین درباره نحوه استفاده از برخی اصطلاحات مهاجرتی دستورالعمل داشتند. به دیپلمات‌ها توصیه شده بود برای مهاجران فاقد وضعیت قانونی از واژه «غیرقانونی» استفاده نکنند و به‌جای آن اصطلاح «افراد فاقد مدرک» را به کار ببرند. در این اسناد همچنین «امتیاز» نوعی قدرت یا مزیت اجتماعی کسب‌نشده تعریف شده بود که اعضای گروه مسلط از آن برخوردارند و ممکن است خود از وجود آن آگاه نباشند.