رژیم طالبان شماری از شرکت‌کنندگان در راهپیمایی‌ها و تجمع‌های اعتراضی علیه حملات پاکستان به خاک افغانستان را با سلاح مجهز کرد، اقدامی مشابه آنچه سازمان امنیت ملی پیشین افغانستان در ماه‌های آخر با اهداف تبلیغاتی، در چندین استان افغانستان انجام می‌داد. با این حال، این روش در بالا بردن بردن روحیه نیروها در جنگ علیه حملات گروه طالبان نتیجه‌ای نداشت.

سازمان امنیت ملی حکومت پیشین افغانستان حتی شماری از زنان و دختران را نیز به‌شکل نمادین به سلاح مجهز کرده بود و این دختران و زنان هم بر مبارزه مسلحانه  با طالبان تاکید می‌کردند. اکنون، چهار سال و نیم پس از آن روزها، طالبان همین سناریو را پیش گرفته‌اند و الگوی قبلی را در قالبی تازه، به نمایش گذاشته‌اند. 

صدها تن از ساکنان شهرستان‌های علی‌شیر و زازی‌میدان استان خوست در شرق افغانستان، جمعه ۷ فروردین‌، با در دست داشتن سلاح‌های مختلف از جمله کلاشنیکف و سلاح‌های قدیمی‌تر، راهپیمایی کردند.

مستغفر گربز، سخنگوی استاندار طالبان در خوست، از این راهپیمایی به‌عنوان «اعتراض مسلحانه» به پاکستان نام برد و در حساب ایکس خود نوشت که شرکت‌کنندگان در این راهپیمایی قول دادند برای مقابله با حملات پاکستان کنار «امارت اسلامی طالبان» باشند. 

او مدعی شد: «شرکت‌کنندگان در قیام، عهد خود را برای همراهی با نظام اسلامی و حفظ مناطق و ایستادگی دربرابر هرگونه تهدید احتمالی تجدید و تاکید کردند که در کنار نیروهای امنیتی، برای دفاع از نظام اسلامی و خاک کشور، آماده‌اند.» 

رژیم طالبان در حالی در این راهپیمایی اعتراضی از شهروندان مسلح استفاده می‌کند، که در زمینه مالکیت سلاح و حمل آن داخل این کشور قواعد سختگیرانه‌ای را وضع کرده است و در این زمینه محدودیت‌های گسترده‌ای وجود دارد. 

در ساختار حاکمیتی طالبان تنها نیروهای این گروه و بستگان آنان مجاز به حمل سلاح‌اند و حتی برای بازرگانان و تاجران نیز مجوز حمل سلاح با ارائه تضمین‌های قوی و تحت شرایط خاص صادر می‌شود. 

به همین دلیل به نظر می‌رسد که این سلاح‌ها را نهادهای امنیتی و اطلاعاتی طالبان در اختیار مردم قرار داده‌اند و این حضور مسلحانه، بخشی از یک برنامه سازمان‌‌یافته است، نه یک اقدام خودجوش و مردمی. 

رژیم طالبان از زمان جنگ با حکومت پیشین افغانستان تا امروز که کنترل تمام افغانستان را در اختیار دارد، در زمینه تبلیغات سیاسی، فعالیت‌های گسترده و پررنگی داشته و همواره تلاش کرده است روایت موردنظر خود از جنگ و تحولات سیاسی را به افکار عمومی القا کند. 

در جریان تنش و درگیری‌های اخیر میان رژیم طالبان و پاکستان نیز بخش قابل‌توجهی از کاربران وابسته به طالبان در بخش تبلیغات در رسانه‌های اجتماعی، با استفاده از قابلیت‌های هوش مصنوعی به تولید تصاویر و ویدیوهایی پرداخته‌اند که نشان‌دهنده افزایش توان نظامی این رژیم دربرابر پاکستان است. این فعالان تبلیغاتی طالبان با برجسته‌‌کردن حملات این گروه به پاکستان و همچنین پوشش آثار حملات هوایی پاکستان که به مرگ غیرنظامیان منجر شده است، کوشیدند افکار عمومی افغانستان را در حمایت از رژیم طالبان علیه پاکستان بسیج کنند. 

با این حال تجربه مشابه در ماه‌های پایانی نظام جمهوریت نشان می‌دهد که این راهبردها و تاکتیک‌ها تاثیرگذار نیستند و زمانی که طالبان حملاتشان را افزایش دادند، بسیاری در واکنش به پیشروی این گروه سکوت کردند و آن بسیج نمادین نتوانست مانع سقوط مناطق به‌دست طالبان و در نهایت سقوط نظام جمهوریت شود. 

در سوی دیگر، ارتش پاکستان دارای یکی از نیروهای هوایی قدرتمند در سطح منطقه است و از جنگنده‌ها، تجهیزات پیشرفته و توانایی‌های عملیاتی گسترده‌ای برخوردار است که آن را از نظر نظامی در موقعیت برتر قرار می‌دهد. درحالی‌که رژیم طالبان به‌جز تنها چند هلی‌کوپتر، نه جنگنده‌ای دارد و نه سیستم‌های پدافندی و راداری پیشرفته که بتواند جنگنده‌های پاکستانی را هدف قرار دهد یا مانع حملات هوایی شود. 

در چنین شرایطی، برگزاری همایش‌های مردمی مسلحانه و طرح ادعای آمادگی برای جنگیدن مردم علیه پاکستان، بر روند حملات هوایی پاکستان تاثیری نخواهد گذاشت و نمی‌تواند توازن نظامی را تغییر دهد.