طالبان از کودکان نیروهای انتحاری و همچنین جنگجویان کشته‌‌شده خود به‌عنوان ابزار تبلیغاتی استفاده می‌کنند و از آنان برای ترویج دیدگاه‌هایشان در میان مردم و نیز حفظ همبستگی نیروهایشان با رژیم طالبان و ایدئولوژی این گروه بهره می‌برند. 

در یک نمونه، فرزند ۱۰ ساله یکی از نیروی انتحاری کشته‌‌شده طالبان در میان جمعی از نیروها و هواداران این گروه سخنرانی کرد و گفت که پدرش طی یک حمله انتحاری با موتورسیکلت که آن را برای دفاع از «امارت اسلامی طالبان» انجام داد، کشته شد. 

او مدعی شد: «پدرم با کمک‌های مردمی برای خود یک موتورسیکلت خرید و یک روز ۱۵۰ افغانی از مادرم گرفت و با ۵۰ افغانی آن باک به موتورسیکلت بنزین را پر کرد و عصر آن روز جسد خونین او به خانه آوردند. آن ۱۰۰ افغانی باقی‌مانده هنوز در کمد خانه ما است.» 

این تنها نمونه‌ از استفاده طالبان از فرزندان نیروهای کشته‌‌شده در فعالیت‌های تبلیغاتی نیست. این گروه در چهار سال و نیم اخیر از کودکان پرورشگاه‌ها و مدارس دینی نیز برای ترویج دیدگاه‌ها و تبلیغ ایدئولوژی «امارت اسلامی» استفاده کرده است. 

طالبان تعدادی از فرزندان نیروهای کشته‌‌شده خود را در مدارس دینی و پرورشگاه‌های تحت کنترلشان آموزش می‌دهند. در این مراکز، به این کودکان شیوه سخنرانی در میان جمع آموزش داده و سپس از آنان به‌عنوان ابزار تبلیغی استفاده  می‌شود. 

در دوران نظام جمهوریت، استفاده از کودکان و نوجوانان، به‌‌ویژه کودکانی که در پرورشگاه‌ها زندگی می‌کردند، در فعالیت‌های تبلیغاتی و سیاسی ممنوع بود، اما رژیم طالبان اکنون از کودکان پرورشگاه‌ها و مدارس دینی به‌عنوان ابزار تبلیغاتی استفاده می‌کند. 

حالا در پرورشگاه‌های افغانستان، به کودکان ترانه‌هایی آموزش داده می‌شود که اشعارشان در تایید جنگ، خشونت، انفجار و انتحاری است و کودکان هنگام ورود مقام‌های طالبان و در جریان بازدید آنان از این مراکز، این ترانه‌ها را اجرا می‌کنند. 

ویدیوها و تصاویر منتشرشده از این مراکز هم نشان می‌دهد که کودکان در برخی موارد به مراسم‌ رسمی طالبان برده می‌شوند و تا سرودها و اشعاری را اجرا کنند که در مدح جنگجویان کشته‌‌شده این گروه و «امارت اسلامی» است.

بر اساس گزارش‌ها، کودکان پرورشگاه‌ها بر اساس ایدئولوژی طالبان آموزش دینی می‌بینند و در این مراکز آموزشی، آموزش‌های مدرن (سکولار) ارائه نمی‌شود تا این کودکان با پیشرفت‌های علمی و فناوری آشنا نشوند و تنها رویایشان، همانند پدرانشان، کشته شدن برای اهداف طالبان باشد. به این ترتیب در صورت تدوام رژیم طالبان، این گروه نیروهایی وفادار در اختیار خواهد داشت که سال‌ها بر اساس قرائت تندروانه از اسلام آموزش دیده‌اند و سربازان آینده «امارت اسلامی طالبان» خواهند بود. 

رژیم طالبان جز به نیروها و هوادارانشان، به کسی اجازه نمی‌دهند از مدارس دینی که در آن‌ها آموزش‌های «جهادی» ارائه می‌شود و همچنین پرورشگاه‌هایی که کودکان نیروهای کشته‌‌شده این گروه آن زندگی می‌کنند، بازدید کند. محتوای آموزشی این مدارس دینی و پرورشگاه‌ها نیز مشخص نیست و طالبان نمی‌خواهند محتوای آن را علنی کنند. 

در همین حال، طالبان تلاش کرده‌اند مراکز نگهداری کودکان بی‌سرپرست و یتیم در افغانستان را بیشتر تحت کنترل درآورند تا شمار بیشتری از کودکان زیر نظارت مستقیم این گروه قرار گیرند. 

وزارت کار و امور اجتماعی رژیم طالبان حدود پنج ماه پیش اعلام کرد که فعالیت تمامی پرورشگاه‌های خصوصی در افغانستان ممنوع است و کودکان تمامی پرورشگاه‌های خصوصی به پرورشگاه‌های تحت مدیریت این رژیم منتقل خواهند شد. 

در این اطلاعیه ادعا شد که هدف از این اقدام، ارائه امکانات «بهتر و آموزش سالم» است. این وزارتخانه تصریح کرد که در هر استان افغانستان پرورشگاه‌های جداگانه برای پسران و دختران ایجاد خواهد شد و ظرفیت برخی از این مراکز به بیش از ۱۰ هزار کودک یتیم خواهد رسید. 

منتقدان طالبان معتقدند که تمرکز این گروه بر مدارس دینی و پرورشگاه‌ها، زمینه تربیت نسل جدیدی را فراهم می‌کند که از کودکی در معرض روایت ایدئولوژیک طالبان قرار گرفته‌اند. به باور آنان، استفاده از فرزندان جنگجویان کشته‌‌شده در فعالیت‌های تبلیغاتی و محدود بودن دسترسی به محتوای آموزشی این مراکز، می‌تواند نفوذ فکری و ایدئولوژیک طالبان را در میان بخشی از نسل آینده افغانستان تداوم بخشد.