با گذشت بیش از چهار سال از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، شورای امنیت سازمان ملل متحد بار دیگر فهرست رهبران تحت تحریم‌ این گروه را به‌روز کرد. در تازه‌ترین اصلاحیه کمیته تحریم‌های شورای امنیت که ۱۰ مارس ۲۰۲۶ منتشر شد، همچنان مشخصات ۲۲ نفر از رهبران و مقام‌های طالبان در فهرست تحریم‌ها دیده می‌شود که نشان می‌دهد ساختار تحریم‌های بین‌المللی علیه طالبان هنوز برقرار است و تنها ترکیب افراد این فهرست تغییر می‌کند.

این به‌روزرسانی در چارچوب قطعنامه ۱۹۸۸ شورای امنیت انجام شد که از سال ۲۰۱۱، سازوکار تحریم‌های ویژه علیه طالبان شامل ممنوعیت سفر، مسدود کردن دارایی‌ها و تحریم تسلیحاتی افراد و نهادهای مرتبط با این گروه را تنظیم می‌کند.

پیش از این، ۵۸ تن از رهبران و مقام‌های کلیدی طالبان در فهرست تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل قرار داشتند که این فهرست اکنون به ۲۲ نفر کاهش یافته است و در آن، اسامی افرادی از عالی‌ترین سطوح حکومت طالبان، از جمله نخست‌وزیر، معاونان او، وزرای کلیدی، فرماندهان نظامی و روسای نهادهای امنیتی دیده می‌شود که از جمله این افراد می‌توان به ملا محمد حسن آخوند، نخست‌وزیر طالبان، عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی نخست‌وزیر، امیرخان متقی، وزیر خارجه، عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخست‌وزیر، سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله و رهبر شبکه حقانی، خیرالله خیرخواه، وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ، عبدالحق وثیق، رئیس اداره استخبارات طالبان، و نورمحمد ثاقب، وزیر ارشاد، حج و اوقاف، اشاره کرد.

در این فهرست نام فرماندهان و چهره‌های قدیمی طالبان مانند ملا فضل محمد مظلوم، عبداللطیف منصور، نورالدین ترابی و محمد عیسی آخوند نیز دیده می‌شود که در حکومت نخست طالبان در فاصله سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ سمت‌های مهمی داشتند و هنوز هم در ساختار قدرت این گروه حضور دارند.

علاوه بر مقام‌های دولتی، نام شماری از افراد مرتبط با ساختار مالی و نظامی طالبان نیز در این فهرست قرار دارند. از جمله گل‌آغا اسحاق‌زی، معروف به هدایت‌الله بدری که از مسئولان مالی طالبان به شمار می‌رود و مالک نورزی که به‌عنوان تامین‌کننده مالی طالبان شناخته می‌شود. هدایت‌الله بدری در چهار سال گذشته در سمت‌های مختلف از جمله وزیر خزانه‌داری، و رئیس بانک ملی کار کرد و اکنون وزیر معادن و نفت است.

چرا فهرست تحریمی‌ها تغییر می‌کند؟

فهرست افراد تحت‌تحریم‌ در میان طالبان ثابت نیست و کمیته تحریم‌های شورای امنیت به‌طور دوره‌ای آن را بازبینی می‌کند. در زمان تصویب اولیه این سازوکار در سال ۲۰۱۱، حدود ۱۳۵ تن از رهبران و فرماندهان طالبان در فهرست تحریم‌ها قرار داشتند، اما در طول سال‌های گذشته، به دلایل مختلف از جمله کشته شدن برخی فرماندهان یا مرگ آنان، تغییر نقش افراد در ساختار طالبان و همچنین تصمیم‌های سیاسی شورای امنیت، شمار افراد این فهرست کاهش یافت. در نتیجه، این فهرست طی سال‌های گذشته به‌تدریج کوچک‌تر شد و در مقطعی به ۵۸ نفر رسید. 

اصلاحیه‌های جدید نشان می‌دهد که اطلاعات افراد همچنان به‌روز و در برخی موارد نام‌هایی از آن حذف می‌شود.

گزارش کمیته نظارت بر تحریم‌های شورای امنیت که دسامبر ۲۰۲۵ منتشر شد، نشان می‌دهد مقام‌های طالبان در سال‌های اخیر بارها برای دریافت معافیت از ممنوعیت سفر درخواست داده‌اند. در بازه زمانی ۲۹ مه ۲۰۲۴ تا ۱۱ نوامبر ۲۰۲۵، تعداد ۱۱ مقام طالبان در مجموع ۳۸ درخواست معافیت از ممنوعیت سفر ارائه کردند. امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، با ۹ درخواست بیشترین تعداد تقاضا را داشت. پس از او عبداللطیف منصور، عبدالسلام حنفی، عبدالغنی برادر و خیرالله خیرخواه هر کدام چهار بار درخواست معافیت از ممنوعیت سفر کرده‌اند.

بر اساس گزارش سازمان ملل، مقام‌های طالبان در درخواست‌های خود دلایلی مانند درمان پزشکی، شرکت در مراسم حج، حضور در نشست‌های بین‌المللی و مذاکرات دیپلماتیک را به‌عنوان هدف سفرهایشان ذکر کرده‌اند. با وجود این تحریم‌ها، طالبان طی چهار سال گذشته تلاش کرده‌اند روابط دیپلماتیک خود را با کشورهای مختلف گسترش دهند. هیئت‌های طالبان در این مدت به کشورهای منطقه و حتی اروپا سفر کردند و در مواردی نیز نمایندگان این گروه در نشست‌های بین‌المللی شرکت کردند.

در مقایسه با دیگر کشورها و حکومت‌های تحت تحریم، طالبان همچنان یکی از طولانی‌ترین فهرست‌های تحریم را دارند و بخش قابل‌توجهی از مقام‌های ارشد و فعال این حکومت در فهرست تحریم‌های شورای امنیت قرار دارند. علاوه بر این، دادگاه کیفری بین‌المللی در ژوییه ۲۰۲۵، حکم بازداشت ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان و عبدالحکیم حقانی، رئیس دادگاه عالی این گروه، را به دلیل نقض حقوق بشر و ارتکاب جنایت علیه بشریت صادر کرد.