کاهش نشانه‌های آلزایمر با رژیم روزه‌داری متناوب

آیا غذایی که می‌خوریم می‌تواند جلو بروز آلزایمر را بگیرد یا ابتلا به آن را به تاخیر بیندازد؟‌ زمان غذا خوردن چطور؟‌

عکس فردی که منتظر است زمان غذاخوردنش فرا برسد‌ــ Canva

مطالعه‌ای که نتایج آن به‌تازگی در نشریه متابولیسم سلولی منتشر شد، نشان می‌دهد پیروی از رژیم روزه متناوب (محدود به زمان) خطر ابتلا به اختلال شناختی را کم می‌کند.  

پژوهشگران دانشکده پزشکی کالیفرنیا برنامه تغذیه گروه‌های خاصی از موش‌ها را به شکلی تنظیم کردند که هر روز فقط در یک بازه‌ زمانی مشخص شش ساعته غذا بخورند. به گفته این پژوهشگران، این شش ساعت معادل ۱۴ ساعت روزه برای انسان است.

نیویورک‌پست با اشاره به این پژوهش گزارش داد که حافظه این موش‌ها در مقایسه با موش‌های گروه کنترل که در صورت گرسنگی غذا می‌خوردند، بهبود یافت، بیش‌فعالی شبانه آن‌ها کمتر شد و کمتر به اختلال خواب دچار ‌شدند. مهم‌تر آنکه پروتئین آمیلوئید که مشخصه بارز بیماری آلزایمر است، در مغز موش‌های روزه‌دار کمتر بود.

این دستاورد ممکن است برای افراد مسن اهمیت ویژه‌ای داشته باشد؛ چرا که غذا خوردن محدود به زمان به محدود کردن کالری یا تغییر رژیم غذایی نیاز ندارد؛ در حالی که مزایای مهمی از جمله تنظیم سوخت‌و‌ساز و خواب گرفته تا احتمالا بهبود فعالیت‌های شناختی مغز را به دنبال دارد.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

پژوهشگران امیدوارند که مردم به اهمیت ساعت زیستی [چرخه روزانه] در تنظیم بسیاری از جنبه‌های سلامتی بیشتر واقف باشند. به گفته آن‌ها، حفظ خواب سالم و عادت‌های غذایی سازگارتر با محیط طبیعی در جامعه‌ای که دائم در معرض غذا، نور و نوبت کاری قرار دارد، بسیار مهم است.

دکتر والتر لانگو، نویسنده اصلی این مطالعه و متخصص پیری‌شناسی زیستی گفت: «چرخه‌های رژیم غذایی تقلید روزه‌داری (اف‌ام‌دی) بر نشانه‌های آلزایمر در دو نوع مختلف مدل‌ آلزایمر موش‌ها به‌شدت تاثیر گذاشت.»

او گفت: «تاثیر چرخه رژیم غذایی تقلید روزه‌داری بر موش‌ها بسیار عمیق و وسیع بود؛ به این معنی که هم بر یادگیری و حافظه و هم بر پروتئین تائو/ پپتید آمیلوئید آسیب‌شناسی آلزایمر تاثیر گذاشت. در نتیجه عملکرد شناختی، یادگیری حرکتی و حافظه کوتاه‌مدت و بلندمدت را بهبود بخشید و موجب رشد نورون‌های جدید شد.»

نویسنده دیگر این مقاله گفت: «ما رویکردی را آزمودیم که به کاهش کالری نیاز ندارد و ممکن است برای افراد مسن که سوخت‌وساز بدنشان تحت تاثیر کهولت‌ سن قرار دارد، پایدارتر و ایمن‌تر باشد.»

به گفته این پژوهشگران، روزه‌داری به شیوه‌های گوناگون به کارکرد مغز کمک می‌کند و از آنجا که می‌توان آن را در دوره‌های طولانی‌تر ادامه داد، بدن را به سطح بالاتری از کتوز می‌رساند که برای مغز عالی است؛ کتوز فرایندی است که در آن بدن برای تامین انرژی به جای قند چربی می‌سوزاند.

در طول دوره‌های طولانی روزه، سلول‌ها تحت فرایندی به نام اتوفاژی نیز قرار می‌گیرند که طی آن، اجزای سلولی آسیب‌دیده حذف و بازیافت می‌شود.

دکتر لانگو، مبدع رژیم تقلید روزه‌داری، توصیه می‌کند در مورد رژیم‌ غذایی تقلید روزه‌داری و سایر رویکردهای مبتنی بر تغذیه، دریافت دارو و استفاده از روش‌های درمانی صحیح با متخصص مغز و اعصاب مشورت شود.