نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد که کشیدن سیفون توالت، ذرات را تا «محدوده تنفسی» انسان پراکنده میکند و این ذرات میتوانند دستکم ۲۰ ثانیه در هوا معلق بمانند. حتی بستن در توالت نیز ممکن است برای جلوگیری از ایجاد «ابر ذرات» حاوی عوامل بالقوه بیماریزا کافی نباشد.
به گزارش گاردین، پژوهشگران دانشگاه فلیندرز با بررسی ۲۲ مطالعه درباره ذرات ریز معلق در هوا تولیدشده بر اثر کشیدن سیفون توالت، دریافتند میکروبهای موجود در آب سیفون یا ناشی از آلودگی کاسه توالت، به ذرات معلق در هوا تبدیل میشوند و هرچه جریان آب هنگام تخلیه، شدیدتر و متلاطمتر باشد، ذرات بیشتری در هوا پخش میشود.
در میان این ذرات معلق، ذرات زیستی نیز وجود دارند. یعنی ذرات معلقی که حاوی مواد زیستیاند و میتوانند عوامل بیماریزایی از جمله باکتری لژیونلا و ویروسهای آنفلوانزا و نوروویروس را منتقل کنند. درباره امکان انتقال کووید از طریق ذرات ریز معلق در توالت، گزارشهای متفاوتی منتشر شده است.
نتایج این یافتهها در نشریه علمی «ساینس آو د توتال انوایرمنت» (Science of the Total Environment) منتشر شد.
پژوهشگران دریافتند که افزایش میزان ذرات معلق در آب و میزان تلاطم بیشتر جریان آب هنگام کشیدن سیفون، حجم ذرات معلق در هوا را افزایش میدهد، اما تاثیر تهویه سرویس بهداشتی و باز یا بسته بودن در توالت هنوز مشخص نیست. با وجود این، لیرا آدیانی، نویسنده اصلی مقاله و دانشجوی دوره دکتری، گفت همچنان توصیه میکند پس از استفاده از توالت، در آن بسته شود.
او گفت: «کشیدن سیفون توالت جریان آب را بهشدت متلاطم میکند که میتواند ذرات معلق را در هوای اطراف منتشر کند. در برخی مطالعات، این ذرات معلق در ارتفاع تنفسی افراد شناسایی شدند که نشان میدهد احتمال استنشاق آنها وجود دارد. هرچه تعداد میکروبهای موجود در توالت بیشتر باشد، احتمال انتشار ذرات معلقی زیستی بیشتری نیز وجود دارد. بنابراین، استفاده از حجم بیشتر آب برای تخلیه، عموما ذرات معلق بیشتری تولید میکند.»
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
او گفت بر اساس شواهد موجود، بستن در توالت پیش از کشیدن سیفون همچنان اقدامی احتیاطی است، هرچند نمیتواند بهطور کامل جلو خروج ذرات معلق را بگیرد.
پژوهشگران در گزارش خود نوشتند که با وجود خطر عفونت، تاثیر ذرات معلق موجود در هوای فضای داخلی ساختمانها «کمتر از حد لازم بررسی شده است». به نوشته آنها، این موضوع «در دورهای که جهان با فشارهای مرتبط با امنیت منابع آب و ظهور بیماریهای عفونی جدید روبهرو است، پیامدهای مهمی برای ارزیابی خطر، طراحی ساختمانها و کنترل عفونت دارد.»
آنها افزودند: «ذرات معلق موجود در هوای فضاهای داخلی بر کیفیت هوا و سلامتی انسان تاثیر میگذارند، زیرا اندازه کوچک آنها باعث میشود هنگام استنشاق تا بخشهای عمقی دستگاه تنفسی نفوذ کنند و مسیری مستقیم برای مواجهه ایجاد شود.»
هریت وایلی، استاد بهداشت محیط و یکی دیگر از نویسندگان این مطالعه، گفت مردم در خانههایشان نباید نگران باشند، مگر اینکه یکی از اعضای خانواده دچار ضعف سیستم ایمنی باشد. او گفت این گروه پژوهشی در حال کار روی راهکارهایی برای «محافظت از آسیبپذیرترین افراد از طریق طراحی مناسب» در مکانهایی مانند بیمارستانها و مراکز نگهداری سالمندان است.
این پژوهشگران بهطور فزایندهای نگران «عوامل بیماریزای فرصتطلبی»اند که ممکن است در آب، بهویژه آب بازیافتی یا آب باران، وجود داشته باشند. این عوامل بر افراد سالم تاثیری نمیگذارند، اما اگر سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشید، ممکن است بهشدت بیمار شوید و حتی احتمال مرگ وجود دارد. بنابراین هدف باید دستیابی به «تخلیه موثر با حجم آب کمتر و تلاطم کمتر» باشد.
با این حال دکتر لوتی تاجوری، استادیار ژنتیک مولکولی در دانشگاههای باند و مرداک که در این پژوهش شرکت نداشت، هشدار میدهد که خطر آلودگی در سرویسهای بهداشتی بسیار فراتر از خود توالت است. پژوهشهای او بهطور خاص بر توالتهای عمومی و استفاده از گوشی در سرویسهای بهداشتی متمرکز است. او میگوید: «بهمحض ورود به سرویس بهداشتی، فرض کنید همهچیز آلوده است.»
به گفته دکتر تاجوری، دستگیره در و کف سرویس بهداشتی میکروب دارند. بنابراین هرگز نباید وسیلهای را روی زمین گذاشت. پس از آن ممکن است در توالت را لمس کنید و سپس در حالی که در آن باز یا بسته است، سیفون را بکشید. اگر در توالت باز باشد، «اثر ابر ذرات» رخ میدهد، یعنی «انفجاری از ذرات معلق» که در نتیجه آن ذرات به معنای واقعی کلمه روی شما «پاشیده میشوند».
کشیدن سیفون با در بسته ممکن است میزان مواجهه با این ابر ذرات را کاهش دهد، اما بازهم به میزان تمیزی توالت بستگی دارد و نباید فراموش کرد که کاربران قبلی احتمالا از پیش، روی تمام سطوح از سقف و دیوارها گرفته تا کف سرویس بهداشتی، میکروارگانیسمهایی به جا گذاشتهاند. سپس بار دیگر در توالت را لمس میکنید و بعد، در حالت مطلوب، دستهایتان را میشویید. با این حال، احتمالا دوباره شیر آب را لمس میکنید، با دستگاه دستخشککن میکروارگانیسمها را در هوا پخش میکنید، به در خروجی دست میزنید و سپس تلفن همراهتان را لمس میکنید.
او گفت: «مطالعات نشان میدهند بین ۵۰ تا ۸۰ درصد مردم در سرویس بهداشتی از گوشی استفاده میکنند. این میزان در نسل جوان تقریبا به ۱۰۰ درصد میرسد. آنها گوشی و انگشتانشان را به میکروبهای موجود در مدفوع، از جمله سالمونلا، کمپیلوباکتر و انواع باکتریها و ویروسها آلوده میکنند. بنابراین هرچه با سطوح تماس کمتری داشته باشید، بهتر است.»
