رنجرور برقی پس از مدتها انتظار، سرانجام به بازار میآید و آن گونه که از خودرویی که قرار است زندگی را آرامتر و آسودهتر کند انتظار میرود، ادعا میشود که این مدل کمصداترین رنجرور ساختهشده تا امروز است.
این [خودرو] پرچمدار رنجرور تمامبرقی جدید، برد حداکثری اعلامشده تا ۵۹۹ کیلومتر، ۵۴۳ اسببخار قدرت و ۸۵۰ نیوتنمتر گشتاور دارد. طبق ادعای شرکت، ظرف ۲۲ دقیقه از ۱۰ تا ۸۰ درصد شارژ میشود و قیمت قطعی آن ۱۵۴ هزار و ۷۰ پوند است. نخستین تحویلها به مشتریان نیز برای سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
من در ژوییه ۲۰۲۵، زمانی که بسیاری از اعداد و ارقام مهم هنوز تا حدی نامشخص بودند (از جمله همین قیمت)، با یک نمونه اولیه رنجرور برقی در گودوود (Goodwood) رانندگی کردم. میدانستم که باتری بسیار بزرگی دارد و بردی بیش از ۴۸۳ کیلومتر در انتظارش است، اما اکنون سرانجام اعداد و ارقام نسخه تولید شده بسیاری از آن ابهامها را برطرف کردهاند.
ظرفیت باتری ۱۱۸.۵ کیلوواتساعت است و این باتری از ۳۴۴ سلول منشوری و یک سامانه برقی ۸۰۰ ولتی استفاده میکند. دو موتور برقی در مجموع ۵۴۳ اسببخار قدرت و ۸۵۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکنند که برای رسیدن از صفر به حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت طی تنها ۴.۳ ثانیه کافی است. رنجرور همچنین زمان ۲.۷ ثانیه را برای شتابگیری از ۸۰ تا ۱۲۱ کیلومتر بر ساعت اعلام کرده است، بنابراین سبقت گرفتن یا وارد شدن به بزرگراه باید بسیار آسان باشد.
[توضیح: «سلول منشوری» (Prismatic Cell) نوعی از ساختار باتریهای قابلشارژ، بهویژه باتریهای لیتیومــیونی است که یک بدنه سخت، معمولا از جنس آلومینیوم یا فولاد، به شکل مکعب مستطیل یا منشور دارند]
رنجرور علاوه بر برد اعلامشده ۵۹۹ کیلومتری در آزمایشهای رسمی استاندارد «چرخه آزمون هماهنگ بین المللی خودروهای سبک» (WLTP)، برد واقعی تا ۵۳۶ کیلومتر را نیز اعلام کرده است. مانند همیشه، بردی که مالکان در عمل شاهد آن خواهند بود، به دما، سرعت، سبک رانندگی و میزان استفاده از تجهیزات خودرو بستگی خواهد داشت.
رنجرور میگوید در صورت اتصال خودرو به یک شارژر عمومی سریع مناسب با توان ۳۵۰ کیلووات، باتری میتواند ظرف حدود ۲۲ دقیقه از ۱۰ تا ۸۰ درصد شارژ شود یا در صورت مساعد بودن شرایط، طی ۱۰ دقیقه، حدود ۲۲۰ کیلومتر به برد خودرو اضافه کند. برای چنین باتری بزرگی، این زمان شارژ بسیار سریع است.
بخش زیادی از آنچه در آن نمونه اولیه تجربه کردم، تغییر نکرده است. موضع شرکت از همان ابتدا این بود که این خودرو پیش از هر چیز باید یک رنجرور باشد و در درجه دوم یک خودرو برقی و از نظر ظاهری نیز شباهت زیادی به نسخههای بنزینی، دیزلی و پلاگین هیبریدی دارد. جلوپنجره برای بهبود آیرودینامیک کمی تغییر کرده، بیشتر نسخهها چرخهای متفاوتی دارند و در بخش زیرین خودرو نیز تغییراتی اعمال شده تا خودرو با کارآیی بیشتری در [برابر نیروی مقاومت] هوا حرکت کند، اما برای برجسته کردن این واقعیت که این نخستین رنجرور بدون موتور [بنزینی] است، تلاش بزرگی صورت نگرفته است.
پلتفرم «معماری طولی ماژولار» (MLA) رنجرور فعلی از همان ابتدا، برای استفاده از انواع مختلف قوای محرکه طراحی شده بود. وقتی شاسی نمونه اولیه را در گودوود دیدم، باتری و تجهیزات برقی بهگونهای جانمایی شده بودند که هیچ محدودیت آشکاری در فضای داخلی ایجاد نمیکردند. کابین همان فضای شیک، مینیمالیستی و مجلل خود را حفظ کرده بود، با نمایشگر لمسی آشنای ۱۳ اینچی «پیوی پرو» (Pivi Pro)، فضای فراوان و همان صندوق عقب بزرگ با در دوتکه.
نخستین رانندگی من به جای جاده، در یک مسیر آفرود اختصاصی انجام شد که شامل عبور از صخرهها، شیبهای لغزنده و رمپهای تند بود. در آنجا، رنجرور برقی از هر نظر ثابت کرد که یک خودرو «چهارچرخ محرک» جدی است، حتی با وجود اینکه در فضای داخلی لوکسی شبیه سالن نشیمن نشستهاید.
[توضیح: چهارچرخ محرک یا دو دیفرانسیل سامانهای در خودرو است که نیروی موتور را همزمان به هر چهار چرخ منتقل میکند]
به جای تنظیم دقیق پدال گاز و منتظر ماندن برای اینکه موتور، گیربکس و سامانه چهارچرخ محرک خودشان اوضاع را اداره کنند، موتورهای برقی میتوانستند مقدار بسیار کمی نیرو را با دقت زیادی منتقل کنند. نتیجه حرکت آهسته و روان بود، حتی زمانی که یک یا چند چرخ از زمین بلند شده بودند. همزمان، دوربینهای بیرونی کمک میکردند دقیقا مشخص شود خودرو به کدام سمت در حال حرکت است.
نسخه تولیدشده حتی بیشتر از این هم بهینهسازی شده است. «سامانه مدیریت یکپارچه کشش» (ITM) آن میتواند سرعت موتور را ظرف ۵۰ میلیثانیه کنترل کند که به گفته رنجرور، تا ۱۰۰ برابر سریعتر از یک سامانه مشابه با موتور احتراق داخلی است. سامانه دیگری نیز میتواند بسته به میزان چسبندگی [چرخ به سطح جاده]، مقدار گشتاور ارسالی به چرخهای عقب را از ۱۰۰ درصد تا صفر تغییر دهد.
رانندگی تکپداله در آفرود نیز کمککننده است. خودرو میتواند در شیبهایی تا ۳۳ درجه شروع به حرکت کند و در شیبهایی تا ۴۵ درجه، در حال حرکت صعود را کامل کند و همچنان میتواند از آب با عمق حداکثر ۹۰۰ میلیمتر عبور کند. مرکز ثقل پایینتر و سیستم تعلیق بادی دومحفظهای نیز طوری طراحی شدهاند که به خودرو کمک کنند در جاده پایدارتر باشد. مت بکر، مدیر مهندسی خودرو در جگوار لندرور (JLR) گفت: «ویژگی شاخص رنجرور برقی توانایی آن برای عملکرد روی هر سطحی، همراه با آسایش و نرمی بدون زحمت است.»
از زمان آن نخستین رانندگی، من نمونه اولیه رنجرور اسپرت برقی را نیز در گودوود روی آسفالت، شن، چمن، پلهها و حتی از داخل بدنه یک هواپیما که در عرض مسیر قرار داده شده بود، راندهام. رنجرور اسپرت در حال توسعه است تا نسبت به رنجرور بزرگ [یا اصطلاحا فولسایز]، واکنشپذیرتر و چابکتر باشد، اما همان مزایای نیروی محرکه برقی نیز کاملا آشکار بود، بهویژه انتقال نرم نیرو و کنترل دقیق در سرعتهای پایین.
در رنجرور برقی بزرگ، تمرکز اصلی بیشتر بر آرامش و کیفیت سواری است. رنجرور میگوید صدای داخل کابین از همه نسخههای قبلی کمتر است و سامانه «تِرماسیست» (ThermAssist) را توسعه داده است تا باتری و کابین را در دمای مناسب نگه دارد و همزمان انرژی موردنیاز برای گرمایش را کاهش دهد. این شرکت میگوید این سامانه میتواند مصرف انرژی برای گرمایش را تا ۴۰ درصد کاهش دهد و در برخی شرایط تا ۴۰ کیلومتر به برد خودرو اضافه کند. مارتین لیمپرت، مدیرعامل رنجرور، گفت: «نیروی محرکه برقی کاملا با آرامش و کیفیت ممتاز رنجرور سازگار است و حس آرامش و پناهگاهی دنج و دور از هیاهو را برای سرنشینان تقویت میکند.»
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
رنجرور میگوید مدل برقی در جریان آزمایشهای عملی [فرایند] توسعه، بیش از ۱.۵ میلیون کیلومتر پیموده که معادل ۳۸ بار دور زدن کره زمین است و علاوه بر آن بیش از ۲۵۰ هزار ساعت آزمایش مجازی را پشت سر گذاشته است. این خودرو در دمای منفی ۴۰ درجه سانتیگراد در سوئد، در گرمای دبی و در مجموعه آفرود «ایستنر کسل» (Eastnor Castle) متعلق به شرکت مادر، جگوار لندرور (JLR)، در هرفوردشر آزمایش شده است.
یک اپلیکیشن جدید رنجرور به دارندگان امکان میدهد میزان شارژ و برد پیشبینیشده را بررسی کنند، موقعیت خودرو را ببینند، از قفل بودن آن مطمئن شوند و زمان شارژ در خانه را برنامهریزی کنند. سامانه تصفیه هوای کابین و فرمان گرمشونده نیز میتوانند از راه دور فعال شوند.
مجموعه [سامانه] محرکه برقی با ضمانت هشتساله یا ۱۶۱ هزار کیلومتری عرضه میشود و همزمان یک «دوقلوی دیجیتال باتری» با استفاده از بیش از ۹۰۰ نقطه داده تشخیصی به پایش وضعیت باتری کمک میکند.
تولید این خودرو در کنار رنجرورهای بنزینی، دیزلی و پلاگین هیبریدی در کارخانه جگوار لندرور (JLR) در سولیهال انجام خواهد شد؛ جایی که ۹ هزار نیروی بخش تولید برای برقیسازی [خودرو] آموزش دیدهاند. باتریها و واحدهای محرکه برقی نیز در کارخانه جگوار لندرور در ولورهمپتون تولید میشوند.
ثبت سفارش اکنون آغاز شده است و مدلهای با فاصله محوری کوتاه و بلند در تیپهای «اتوبیوگرافی» (Autobiography)، «اسوی» (SV)، «اسوی بلک» (SV Black) و «اسوی اولترا» (SV Ultra) عرضه میشوند. یک نسخه «فرست ادیشن» (First Edition) نیز با رنگهای «سبز بلگراویا» (Belgravia Green)، «مشکی سانتورینی» (Santorini Black) یا «آبی وارزینه» (Varesine Blue) و با فضای داخلی جدید «لایت کلود اولترافابریکس» (Light Cloud Ultrafabrics) و «کوادرات» (Kvadrat) ارائه میشود.
قیمت نسخه «ئیوی ۵۵۰ اتوبیوگرافی» (EV550 Autobiography) با فاصله محوری کوتاه از ۱۵۴ هزار و ۷۰ پوند و نسخه «فرست ادیشن» (First Edition) از ۱۵۷ هزار و ۶۱۰ پوند آغاز میشود. قیمت «ئیوی ۵۵۰ اسوی» (EV550 SV) از ۱۷۶ هزار و ۲۳۰ پوند و «اسوی بلک» (SV Black) از ۱۹۰ هزار و ۳۲۰ پوند آغاز میشود، همزمان، نسخه «اسوی» (SV) با فاصله محوری بلند ۲۱۵ هزار و ۶۷۰ پوند و «اسوی بلک» (SV Black) با فاصله محوری بلند ۲۲۵ هزار و ۲۴۰ پوند قیمت دارد.
اگر نهایت رنجرور برقی، یعنی «اسوی اولترا» (SV Ultra) را میخواهید، باید برای انتخاب مشخصات خودرو با رنجرور تماس بگیرید و من گمان میکنم در نهایت مبلغی بهمراتب بیش از ۲۵۰ هزار پوند پرداخت خواهید کرد.
وقتی نخستین بار نمونه اولیه را راندم، رنجرور دقیقا نمیگفت مشتریان چه زمانی خودروهایشان را تحویل خواهند گرفت و فقط میگفت زمانی آن را عرضه خواهد کرد که آماده باشد. اکنون بسیار بیشتر میدانیم که آن زمان اضافی صرفشده برای توسعه، چه نتیجهای داشته است: یک باتری بزرگ، حداکثر برد ۵۹۹ کیلومتر، شارژ سریع، قدرتی در سطح موتور «وی ۸» (V8) و نوعی حرکت تقریبا بیصدا که به باور رنجرور، بیش از هر زمانی با [مدل] پرچمدار این مارک تناسب دارد.
© The Independent

