با آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ از شامگاه پنجشنبه ۲۱ خرداد با دیدار مکزیک و آفریقای جنوبی، شمارش معکوس برای بزرگ‌ترین رقابت تاریخ فوتبال به پایان می‌رسد؛ رقابت‌هایی که برای نخستین بار با حضور ۴۸ تیم، در سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار می‌شود و با ۱۰۴ مسابقه، طولانی‌ترین و پرتعدادترین جام جهانی تاریخ خواهد بود.

شکل جدید مسابقات باعث شده است بسیاری از کارشناسان این دوره را پیش‌بینی‌‌ناپذیرترین جام جهانی دهه‌های اخیر بدانند. افزایش تعداد تیم‌ها، سفرهای طولانی میان شهرهای میزبان، تفاوت‌های آب‌وهوایی شدید، رطوبت بالا در برخی مناطق و فشردگی مسابقات می‌تواند معادلات سنتی فوتبال را بر هم بزند.

با این حال اگر تاریخ جام جهانی را معیار قرار دهیم، دایره مدعیان واقعی چندان گسترده نیست، زیرا بررسی‌های آماری نشان می‌دهد تنها پنج تیم تمام معیارهای مشترک قهرمانان پیشین جام جهانی را دارند.

فرانسه، کامل‌ترین تیم جام

بسیاری از کارشناسان فوتبال، فرانسه را بخت نخست قهرمانی می‌دانند.

تیمی که تحت هدایت دیدیه دشان در سه دوره اخیر جام جهانی یک قهرمانی و یک نایب‌قهرمانی به دست آورده است،  از حضور چندین بازیکن پاری‌سن‌ژرمن، قهرمان پیاپی دو دوره اخیر لیگ قهرمانان اروپا، بهره می‌برد و همچنان از ثباتی کم‌نظیر برخوردار است.

بزرگ‌ترین نقطه قوت فرانسه عملکرد فوق‌العاده ستاره‌های آن در سالیان اخیر است. اگرچه کیلیان امباپه همچنان رهبر خط حمله آبی‌ها محسوب می‌شود، ستاره‌های جوانی مانند دزیره دوئه، رایان شرکی، برادلی بارکولا و ادواردو کاماوینگا هم به نسل طلایی فرانسه اضافه شده‌اند. عثمان دمبله هم که یکی از بهترین فصل‌های دوران حرفه‌ای خود را پشت سر گذاشته است، در کنار امباپه، می‌تواند کابوس هر خط دفاعی باشد. در میانه میدان نیز اورلین شوامنی و کاماوینگا ترکیبی از قدرت بدنی و تکنیک را در اختیار دشان قرار داده‌اند.

بسیاری از کارشناسان از جمله آلن شیرر، دنی مورفی و اولویه ژیرو، فرانسه را اصلی‌ترین مدعی قهرمانی دانسته‌اند. تنها نگرانی درباره این تیم اداره رختکن پرستاره و جلوگیری از اختلافات درون‌تیمی است.

اسپانیا، نسل جدید برای تکرار ۲۰۱۰

اگر فرانسه کامل‌ترین تیم جام باشد، اسپانیا شاید زیباترین فوتبال جهان را بازی کند.

قهرمانی در یورو هم ۲۰۲۴ نشان داد لاروخا پس از سال‌ها سردرگمی، دوباره به فرمول موفقیت رسیده است. لوئیس دلافوئنته تیمی ساخته که هم به فلسفه سنتی مالکیت توپ وفادار است و هم سرعت و قدرت انتقال به حمله را به فوتبال اسپانیا اضافه کرده است.

تمام نگاه‌ها در این جام به لامین یامال دوخته شده؛ پدیده‌ای که هنوز به ۲۰ سالگی نرسیده است، اما بسیاری او را مهم‌ترین استعداد فوتبال جهان می‌دانند. در کنار او، نیکو ویلیامز یکی از خطرناک‌ترین وینگرهای حال حاضر فوتبال اروپا محسوب می‌شود.

پدری، گاوی، رودری و مارتین زوبیمندی نیز ستون فقرات خط میانی اسپانیا را تشکیل می‌دهند. تیمی که از نظر ابررایانه اوپتا، بیشترین احتمال قهرمانی را دارد و در ۱۶.۱ درصد شبیه‌سازی‌ها جام را بالای سر برده است.

آرژانتین، آخرین ماموریت لیونل مسی

مدافع عنوان قهرمانی همچنان یکی از جدی‌ترین مدعیان فتح جام به شمار می‌رود.

هرچند لیونل مسی اکنون ۳۹ ساله شده، همچنان قلب تپنده آلبی‌سلسته است. بسیاری معتقدند این تورنمنت آخرین حضور مسی در جام جهانی خواهد بود و همین موضوع انگیزه‌ای مضاعف برای هم‌تیمی‌هایش ایجاد کرده است.

تیم لیونل اسکالونی تنها متکی به مسی نیست. خولیان آلوارز، الکسیس مک‌آلیستر، انزو فرناندز و کریستیان رومرو اکنون در اوج دوران حرفه‌ای خودشان‌اند و تجربه قهرمانی جهان را نیز در کارنامه دارند.

آرژانتین در سال‌های اخیر ثابت کرده که برخلاف نسل‌های گذشته، تنها مجموعه‌ای از ستاره‌ها نیست، بلکه یک تیم واقعی است. همین انسجام تاکتیکی باعث شده است بسیاری از تحلیلگران همچنان برای تکرار قهرمانی این تیم شانس زیادی قائل باشند.

آلمان، همیشه خطرناک

هیچ جام جهانی بدون حضور آلمان در فهرست مدعیان، معنا ندارد.

ژرمن‌ها پس از سال‌های ناامیدکننده اخیر و حذف‌های زودهنگام در جام‌ جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، نشانه‌های بازگشت را نشان داده‌اند. نسل جدید فوتبال آلمان با ستارگانی مانند جمال موسیالا، فلوریان ویرتس و کای هاورتس شکل گرفته است و بسیاری معتقدند این تیم می‌تواند غافلگیری بزرگی خلق کند.

موسیالا و ویرتس شاید خلاق‌ترین زوج هجومی فوتبال اروپا باشند که توانایی تغییر نتیجه مسابقه را در یک لحظه دارند.

تاریخ نیز به سود آلمان است. این کشور چهار بار قهرمان جهان شده و بارها نشان داده است توانایی بازسازی خود در دوره‌های مختلف را دارد. اگر آلمان به مراحل پایانی برسد، تجربه تاریخی این تیم می‌تواند به عاملی تعیین‌کننده تبدیل شود.

هلند، پایان یک حسرت؟

شاید هیچ تیمی طی دهه‌های اخیر به اندازه هلند در حسرت فتح جام جهانی نمانده باشد.

لاله‌های نارنجی سه بار تا آستانه قهرمانی پیش رفتند، اما هر سه بار دست خالی زمین را ترک کردند. با این حال نسل جدید فوتبال هلند امیدوار است این طلسم تاریخی را بشکند.

ویرجیل فن‌دایک همچنان رهبر خط دفاعی است و در کنار او بازیکنانی مانند فرنکی دی‌یونگ، رایان گراونبرخ، ژاوی سیمونز و کودی خاکپو ستون‌های اصلی تیم رونالد کومان را تشکیل می‌دهند.

هلند به اندازه فرانسه یا اسپانیا پرستاره و دارای بخت قهرمانی نیست، اما ترکیبی متوازن دارد و در رقابت‌های بزرگ هم معمولا عملکردی فراتر از انتظار ارائه می‌کند.

خارج از حلقه پنج مدعی

در کنار این پنج تیم، چند کشور دیگر نیز می‌توانند معادلات را بر هم بزنند.

انگلستان با وجود جود بلینگام، فیل فودن، بوکایو ساکا و هری کین همچنان یکی از پرستاره‌ترین تیم‌های جهان است، هرچند حضور توماس توخل آلمانی روی نیمکت این تیم باعث شده است از برخی مدل‌های آماری کنار گذاشته شود.

برزیل نیز با وجود برخورداری از وینیسیوس جونیور، رودریگو، رافینیا و اندریک، به دلیل حضور کارلو آنچلوتی ایتالیایی در فهرست پنج مدعی اصلی قرار نگرفته است. با این حال کمتر کسی حاضر است سلسائو را از معادلات قهرمانی حذف کند.

پرتغال با کریستیانو رونالدو در آخرین جام جهانی دوران حرفه‌ای خود، مراکش به‌عنوان شگفتی‌ساز جام گذشته و حتی سنگال نیز می‌توانند از جمله تیم‌هایی باشند که مسیر مدعیان را دشوار کنند.

در نهایت اما اکثر پیش‌بینی‌ها روی سه نام بزرگ فرانسه، اسپانیا و آرژانتین متمرکز شده است، زیرا فرانسه از نظر عمق ترکیب، اسپانیا از نظر کیفیت فنی و آرژانتین از نظر انسجام تیمی، در بالاترین سطح قرار دارند.

جام جهانی ۲۰۲۶ شاید طولانی‌ترین و پیچیده‌ترین جام تاریخ باشد، اما اگر قرار باشد تاریخ بار دیگر تکرار شود، احتمالا جام طلایی در پایان ۱۹ ژوییه بار دیگر در دستان یکی از همین قدرت‌های سنتی فوتبال جهان قرار خواهد گرفت.