پس از شکست سنگین جمهوری‌خواهان در هفتهٔ گذشته، جی‌دی ونس فرصت را از دست نداد تا یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های دونالد ترامپ را زیر سوال ببرد. معاون رئیس‌جمهوری آمریکا صبح چهارشنبه در رسانهٔ اجتماعی ایکس نوشت: «دلیل شکست ما جنگ است.» او در ادامه افزود: «به کسانی که عصبانی‌اند و می‌خواهند بگویند به شما گفته بودیم، باید گفت حق با شماست؛ شما گفته بودید.» اما در واقعیت، عوامل متعددی در این شکست نقش داشتند و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که اقتصاد مهم‌ترین عامل بوده است.
جمهوری‌خواهان باید انتظار شکست در انتخابات را می‌داشتند، زیرا چنین اتفاقی در انتخابات میان‌دوره‌ای معمول است. بیل کلینتون در سال ۱۹۹۴ درگیر جنگ نبود، اما ریاست‌جمهوری او با شکست حزبش و از دست رفتن کنترل هر دو مجلس کنگره متزلزل شد. آخرین باری که حزب رئیس‌جمهوری در انتخابات میان‌دوره‌ای بر شمار کرسی‌هایش افزود، سال ۲۰۰۲ بود. از سال ۱۹۶۶ تاکنون، فقط دو انتخابات میان‌دوره‌ای برگزار شده که حزب رئیس‌جمهوری کنترل مجلس نمایندگان را حفظ کرده است: سال‌های ۱۹۷۸ و ۲۰۰۲.
زمانی که جنگ‌ها به تغییرات عمدهٔ سیاسی منجر می‌شوند، مانند سال‌های ۱۹۵۲، ۱۹۶۸ و ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، معمولاً با نبردهای زمینی و کشته شدن هزاران یا حتی ده‌ها هزار آمریکایی همراه‌اند، نه افزایش موقت یک دلار و ۵۰ سنتی قیمت هر گالن بنزین که برای یک خانوار معمولی حدود ۲۰ دلار در هفته هزینه دارد. اگر چنین افزایشی برای ایجاد تحول بنیادین در سیاست کافی باشد، به این معنا است که رأی‌دهندگان هرگونه عقلانیت را از دست داده‌اند و رؤسای جمهوری ناچار خواهند بود پیش از اقدام نظامی برای دفاع، منتظر حمله به خاک آمریکا بمانند.
پس چرا حزب جمهوری‌خواه چنین شکست سنگینی خورد؟ رأی‌دهندگان از زمان همه‌گیری کرونا در سال ۲۰۲۰ از وضعیت اقتصادی ناراضی بوده‌اند و از آن زمان، هر حزبی که قدرت را در دست داشته، با رأی‌دهندگانی ناراضی مواجه شده است. مصرف‌کنندگان آمریکایی هنوز از شوک تورم تجمعی ۲۲ درصدی دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن خارج نشده‌اند. از آنجا که رأی‌دهندگان زیر ۵۰ سال تجربه‌ای از تورم نداشتند، انتظار غیرواقع‌بینانه‌ای دارند که قیمت‌ها دوباره به سطح پیشین بازگردند. در حالی که آنچه باید اتفاق بیفتد افزایش دستمزدها برای جبران رشد قیمت‌ها است و این روند زمان می‌برد.
براساس نظرسنجی هاروارد کپس/هریس، در سال ۲۰۲۴، زمانی که رأی‌دهندگان دموکرات‌ها را از قدرت کنار زدند، ۵۸ درصد از وضعیت اقتصادی ناراضی بودند. این رقم در اواخر ماه گذشته به ۶۴ درصد رسید. رأی‌دهندگان هنگام انتخاب دونالد ترامپ رضایت بیشتری از اقتصاد داشتند، اما این رضایت ماه‌به‌ماه کاهش پیدا کرد. بیشترین افت رضایت ابتدا هنگام اعمال تعرفه‌ها و سپس، در اوج تبلیغات انتخاباتی دموکرات‌ها رخ داد. در میان حامیان دموکرات‌ها، ۸۶ درصد گفتند که از وضعیت اقتصادی ناراضی‌اند. پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، فقط ۵ درصد از رأی‌دهندگان سیاست خارجی را مهم‌ترین مسئلهٔ کشور می‌دانستند. دلیل عمدهٔ تأثیر جنگ بر رأی‌دهندگان افزایش شدید قیمت بنزین و گازوییل بود.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
درست است که در نظرسنجی فاکس‌نیوز، وقتی از رأی‌دهندگان سوال شد آیا تصمیم آغاز جنگ با ایران درست بوده است یا نادرست، حدود ۶ نفر از هر ۱۰ نفر آن را نادرست دانستند. اما پرسش‌های تکمیلی نظرسنجی هاروارد کپس/هریس نشان می‌دهند که رأی‌دهندگان خواهان کنار گذاشتن جنگ نیستند؛ بلکه می‌خواهند جنگ به شیوه‌ای درست به پایان برسد.
وقتی از شرکت‌کنندگان پرسیده شد آیا طرف ایرانی با حسن‌نیت مذاکره می‌کند، ۶۵ درصد پاسخ منفی دادند. در پاسخ به این پرسش که آیا باید به ایران اجازه داده شود تنگهٔ هرمز را کنترل کنند، ۶۷ درصد شامل اکثریت رأی‌دهندگان هر دو حزب مخالفت کردند.
در این نظرسنجی همچنین پرسیده شد که آیا باید به ایران اجازهٔ دستیابی به سلاح هسته‌ای داده شود و ۸۵ درصد پاسخ منفی دادند. مردم با اهداف این جنگ موافق‌اند و ممکن است دستیابی به این اهداف بدون درگیری نظامی امکان‌پذیر نباشد. وقتی پرسیده شد در صورت خودداری ایران از عقب‌نشینی در این مسائل کلیدی، آیا استفادهٔ آمریکا از نیروی نظامی موجه است، ۶۳ درصد پاسخ مثبت دادند. جنگ طولانی شده است، در حالی که رأی‌دهندگان خواهان پیروزی بودند و همچنان چنین خواسته‌ای دارند.
بزرگ‌ترین جابه‌جایی آرای انتخابات ۲۰۲۴ میان رأی‌دهندگان لاتین‌تبار رخ داد، در حالی که آرای سیاه‌پوستان تقریباً بدون تغییر باقی ماند. بر اساس اعلام مرکز پژوهشی پیو، برتری دموکرات‌ها میان لاتین‌تبارها در سال ۲۰۲۴ با کاهش ۱۲ درصدی، از ۱۵ به ۳ درصد رسید. همین تغییر برای تغییر نتیجهٔ انتخابات در بیشتر ایالت‌های رقابتی کافی بود. اما این رأی‌دهندگان بار دیگر به‌شدت به‌سوی دموکرات‌ها بازگشتند و براساس نظرسنجی فاکس‌نیوز، در رقابت‌های مجلس نمایندگان برتری ۳۰ درصدی به دموکرات‌ها دادند.
آیا در شهرهای مرزی با جمعیت لاتین‌تبار اعتراض‌هایی علیه جنگ برگزار شد؟ خیر. لاتین‌تبارها دو مشکل با این دولت داشتند: نخست اینکه قیمت‌ها همچنان بالا مانده بود و دوم اینکه ادارهٔ مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) با عملیات‌های سخت‌گیرانه و اخراج نه‌تنها مجرمان، بلکه مهاجران فاقد مدارک قانونی که به‌جز وضعیت اقامت قانون‌شکنی نکرده بودند، از حدود اختیاراتش فراتر رفته بود. نظرسنجی هاروارد کپس/هریس نشان داد که ۶۸ درصد از رأی‌دهندگان لاتین‌تبار دیدگاهی منفی به این نهاد دارند.
جمهوری‌خواهان همچنین بخشی از آرای مردان جوان را از دست دادند، که از اختلاف‌افکنی مستمر و عامدانهٔ چهره‌هایی مانند تاکر کارلسون و کندیس اوونز ناشی می‌شد. آن‌ها میلیون‌ها نفر را مخاطب قرار دادند، و در همین حال وبلاگ‌نویسان چپ‌گرا تلاش می‌کردند بخشی از این گروه رأی‌دهندگان را علیه جمهوری‌خواهان بسیج کنند.
واکنش جمهوری‌خواهان باید دو بخش می‌داشت: نخست، مقابلهٔ مستقیم برای کاهش نفوذ این وبلاگ‌نویسان و دوم، آغاز کارزاری برای جذب بخشی از زنان دموکرات مانند زنانی که در میشیگان به هیلی استیونز، نمایندهٔ کنگره، در رقابت با عبدل السید رأی دادند، آن هم با پیامی متناسب با نیازهای مادران خانواده‌های امروزی که فرزندانشان در فعالیت‌های ورزشی شرکت می‌کنند.
اما جمهوری‌خواهان به‌جای تمرکز بر این گروه‌های تعیین‌کننده، بر بسیج پایگاه سنتی رأی‌دهندگانشان متمرکز شدند و در این کار نیز موفق بودند. با این حال، بدون تلاش برای جلب حمایت لاتین‌تبارها و زنان، در موضع دفاعی قرار گرفتند؛ در حالی که دموکرات‌ها بیش از ۶۵۰ میلیون دلار صرف پیام‌های تبلیغاتی دربارهٔ قدرت خرید و هزینه‌های خدمات درمانی کردند. این تبلیغات باعث شد ماه‌به‌ماه بر شمار افرادی که معتقد بودند وضعیت اقتصادی‌شان رو به وخامت است، افزوده شود.
جمهوری‌خواهان در مباحثی شکست خوردند که باید می‌توانستند در آن‌ها پیروز شوند. اقتصاد کشور در وضعیت تورم پایین‌تر، البته نه کاهش سطح عمومی قیمت‌ها، رشد بی‌سابقه، افزایش دستمزدها و بالاترین سطح میانگین دستمزد در تاریخ قرار داشت، اما هیچ‌یک تأثیری بر نتیجهٔ انتخابات نگذاشت.
کمک سالانهٔ آمریکا به اسرائیل ۳.۸ میلیارد دلار است که تقریباً تمام این مبلغ در داخل آمریکا هزینه می‌شود و از اشتغال در صنایع دفاعی کشور حمایت می‌کند. تعرفه‌ها قیمت‌ها را افزایش دادند، اما درعین حال سالانه حدود ۱۷۰ میلیارد دلار درآمد برای کاهش کسری بودجه ایجاد کردند، که در مقایسه با اقتصاد ۳۰ تریلیون دلاری آمریکا بسیار ناچیز است.
قانونی که جو بایدن با عنوان مضحک «قانون کاهش تورم» معرفی کرد، دو تریلیون دلار هزینه در بر داشت که بخش زیادی از آن اسراف‌کارانه یا متقلبانه خرج شد، رقمی که برای دامن زدن به تورم کافی بود. این قانون همچنین با هدف افزایش قیمت بنزین، ظاهرا برای جلوگیری از تغییرات اقلیمی، طراحی شده بود.
موفقیت انتخاباتی یک دولت نه به این بستگی دارد که مطابق خواسته‌های اعلام‌شدهٔ مردم در نظرسنجی‌ها عمل کند، بلکه به این بستگی دارد که بتواند رأی‌دهندگان را متقاعد کند اقدام‌هایش درست است.
این یعنی رئیس‌جمهوری در دو سال آینده سه هدف اساسی دارد: شکست دادن جمهوری اسلامی ایران، نشان دادن اینکه برنامه‌های اقتصادی‌اش نتیجه می‌دهند و برجسته کردن خطرات طرح‌های دموکرات‌ها مانند «توافق سبز جدید» که قیمت انرژی را افزایش می‌دهد و «مدیکر برای همه» که نظام درمانی و بیمه‌های خصوصی را که امروز می‌شناسیم نابود خواهد کرد.
دولت ترامپ باید برای مردم آمریکا توضیح دهد که چرا با حکومت ایران وارد رویارویی شد، حکومتی که بزرگ‌ترین حامی دولتی تروریسم در جهان است و مسئول مرگ هزاران آمریکایی در ۴۷ سال گذشته بوده است.
اگر آمریکا در این جنگ پیروز شود، راه برای صلح و ثبات در خاورمیانه و همچنین کاهش دائمی قیمت انرژی هموار خواهد شد.
ترجمه از وال‌استریت ژورنال
