دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، روز جمعه اعلام کرد که استیون میلر جایگزین سوزی وایلز در سمت رئیس کارکنان کاخ سفید خواهد شد. این تغییرات تنها چند روز پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای و از دست رفتن کنترل کنگره انجام گرفت.
وایلز که نخستین زنی بود که عهده‌دار این سمت شده بود، در بیانیه‌ای خدمت به رئیس‌جمهوری را افتخاری بزرگ خواند و بر تداوم تعهدش به اهداف دولت تأکید کرد.
پس از او، میلر، از اعضای دیرینهٔ حلقهٔ داخلی ترامپ و معمار اصلی سیاست‌های سخت‌گیرانهٔ مهاجرتی دولت، جانشین وایلز در این سمت کلیدی شد.
اما پرسشی که برخی ناظران مطرح کرده‌اند این است که انتخاب و جایگزینی استیون میلر در شرایط کنونی چه معنایی دارد؟
تارنمای هیل با انتشار گزارشی در این زمینه نوشت که دونالد ترامپ با انتخاب استیون میلر برای این سمت پیامی صریح و بی‌پرده به اکثریت دموکراتِ تازه‌وارد به کنگره فرستاد و تأکید کرد که از قدرت اجرایی‌اش با تمام توان استفاده خواهد کرد.
میلر در میان اکثر دموکرات‌ها محبوبیتی ندارد. افزون بر این، او به سازش و مصالحه با حزب مقابل شهرت ندارد و برای پیشبرد دستور کار سیاسی ترامپ، رویکرد ستیزه‌جویانه و تهاجمی را ترجیح می‌دهد.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
بسیاری معتقدند این اقدام ترامپ به منزلهٔ ارسال این پیام به دموکرات‌های کنگره است که او قصد مصالحه ندارد و برنامه‌هایش را از طریق اختیارات اجرایی ریاست‌جمهوری به اجرا خواهد گذاشت.
میک مالوینی، که در نخستین دورهٔ ریاست‌جمهوری ترامپ رئیس دفتر او بود، گفت که انتخاب میلر حامل «پیامی روشن» است.
مالوینی با تأکید بر اینکه کاخ سفید در دو سال آینده همچنان اختیارات اجرایی ریاست‌جمهوری را در اولویت قرار خواهد داد، افزود: «استیون میلر از جهات مختلف انتخاب مناسبی است، اما واقعیت را باید بپذیریم: اگر رئیس‌جمهوری قصد داشت با اکثریت دموکراتِ تازه‌وارد به کنگره پل ارتباطی برقرار کند احتمالاً فرد دیگری را برای این سمت انتخاب می‌کرد.»
البته همهٔ اطرافیان ترامپ و همهٔ اعضای حزب جمهوری‌خواه در سطحی گسترده‌تر از این تصمیم خشنود نیستند.
هیل به نقل از یکی از مقام‌های سابق کاخ سفید هم نوشت: «ترامپ او را دوست دارد، چون میلر در هر دو دورهٔ ریاست‌جمهوری‌اش از طرفداران سرسخت اجرای قوانین مهاجرتی و برخورد قاطع با مهاجران غیرقانونی بوده است، اما ترامپ هر جا که او در رویکرد بی‌محابایش زیاده‌روی کرده، مخالفت کرده است؛ مانند اتفاقاتی که اوایل امسال در مینیاپولیس رخ داد.»
تصاویر خشونت‌آمیز درگیری میان مأموران فدرال اجرای قوانین مهاجرتی و معترضان در ایالت مینه‌سوتا در اوایل سال جاری میلادی، تا حدی به برکناری کریستی نوم، وزیر پیشین امنیت داخلی آمریکا، منجر شد.
همچنین گرگوری بووینو، افسر گشت مرزی که فرماندهی کل عملیات نیروهای انتظامی این نهاد را بر عهده داشت، پس از ناآرامی‌ها از سمتش برکنار شد.
با این حال، میلر که دفاع سرسختانه‌ای از این عملیات کرده بود، توانست جایگاه خود را در دولت حفظ کند.
ارتقای جایگاه میلر در حالی صورت می‌گیرد که ترامپ روز چهارشنبه گفته بود: «احتمالاً با دموکرات‌ها به تفاهم خواهم رسید، مگر اینکه بخواهند مخرب و کارشکن باشند.»
او همچنین افزوده بود که از «قدرت وتو» برخوردار است.
با این حال، دموکرات‌ها معتقدند ارتقای جایگاه میلر عملاً هرگونه احتمال تفاهم و همکاری را از میان برده است.
چاک شومر، رهبر اقلیت دموکرات در مجلس سنای آمریکا، از ایالت نیویورک، در واکنش به این انتصاب گفت ترامپ «از شکست تاریخی خود هیچ درسی نگرفته است».
شومر در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «استیون میلر طراح اصلی سیاست‌های نادرست این دولت است. ترامپ نمی‌توانست انتخابی بدتر از این داشته باشد. اکثریت‌های دموکرات ما در هر مرحله با او مقابله خواهند کرد.»
با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند این تصمیم ترامپ را می‌توان نوعی راهکار مذاکره نیز تلقی کرد. به باور آنها، ترامپ اهل مذاکره است و با انتخاب میلر در واقع مشغول مذاکره است، زیرا به جای نمایش ضعف، قدرتش را به نمایش می‌گذارد.
استیون میلر در خانواده‌ای یهودی و دموکرات‌‌ـ‌لیبرال در کالیفرنیا بزرگ شد، اما در نوجوانی تفکرات جمهوری‌خواهانه و محافظه‌کارانه پیدا کرد. میلر در سال ۲۰۰۷ از دانشگاه دوک در رشتهٔ علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شد. او در آنجا ستون‌نویس محافظه‌کار یک روزنامهٔ دانشجویی بود.
پس از فارغ‌التحصیلی، حرفهٔ سیاسی خود را در واشنگتن آغاز کرد و با باکمن، نمایندهٔ وقت مینه‌سوتا، و سپس جان شِیدِگ، نمایندهٔ وقت آریزونا، و پس از آن جف سشنز، سناتور وقت آلاباما، همکاری کرد.
او نزدیک به یک دهه به دونالد ترامپ نزدیک بود و در مسئولیت‌های مختلف دولتش ایفای نقش کرد. او در دولت نخست ترامپ دستیار جرد کوشنر، داماد و مشاور ترامپ، بود.
میلر از معدود مقام‌های دولت دوم ترامپ است که در دولت اول او نیز حضور داشت و هر چهار سال را خدمت کرد؛ موضوعی که به باور کارشناسان، نشان‌دهندهٔ همسویی فکری کامل این دو است. گفته می‌شود نویسندهٔ برخی از سخنرانی‌های ترامپ از جمله سخنرانی اصلی او در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۱۶ هم میلر بوده است.
او که ژانویهٔ ۲۰۱۶ به ستاد انتخاباتی دونالد ترامپ پیوست، با او به نقاط مختلف سفر کرد و در اجتماعات انتخاباتی ترامپ حضور داشت. پس از پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶، مدیریت خط‌مشی ملی تیم انتقالی رئیس‌جمهوری را برعهده گرفت و سپس مشاور ارشد او شد.
استیون میلر پس از ترک دولت همزمان با پایان ریاست‌جمهوری ترامپ، بنیاد حقوقی «اول آمریکا» (America First) را تاسیس کرد و به ترویج دیدگاه‌های ملی‌گرایانه ادامه داد.
این چهرهٔ نزدیک به دونالد ترامپ یکی از وفادارترین و معتمدترین دستیاران او به شمار می‌رود و یکی از مهم‌ترین مواضع همسوی این دو، سیاست‌های مهاجرتی و برخورد با مهاجران غیرقانونی است. میلر از جمله عوامل اصلی صدور فرمان اجرایی ۱۳۷۶۹ بود که سفر و مهاجرت اتباع هفت کشور و ورود پناهندگان سوری را به آمریکا موقتاً و تا مدت نامشخص ممنوع کرد.
زبان سیاسی میلر ترکیبی از احساسات ملی‌گرایانه و استدلال‌های حقوقی است. او در شعار معروفش، «آمریکا فقط مال شهروندان آمریکا است»، از یک سو بر احساسات ملی‌گرایانه تکیه می‌کند و از سوی دیگر قوانین را طوری بازنویسی می‌کند که شهروندان آمریکا از مسکن و اشتغال گرفته تا کمک‌های اجتماعی در اولویت مطلق قرار گیرند. همین مهارت در تلفیق هیجان سیاسی با سازوکار قانونی باعث شد در دولت پیشین ترامپ، نفوذ او از سطح شعار فراتر رود و به تغییرات واقعی در ساختار دولت منجر شود.
استیون میلر در ژانویهٔ ۲۰۲۵ با مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا، ملاقات کرد و او را به اتخاذ سیاست‌هایی که به نفع ترامپ باشد ترغیب کرد. او همچنین سیاستمداری توصیف می‌شود که با ایلان ماسک، میلیاردر و از چهره‌های نزدیک به ترامپ، رابطهٔ نزدیکی برقرار کرده است.
