ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی نخست‌وزیر طالبان، پنجشنبه ۷ آبان، مرحلهٔ نخست کارخانهٔ سیمان شوراندام را در استان قندهار در جنوب افغانستان افتتاح کرد. این کارخانه ظرفیت تولید روزانهٔ ۱۵۰۰ تن سیمان را دارد. با این حال، حضور پرشمار محافظان مسلح هنگام سخنرانی برادر در این مراسم توجه‌برانگیز بود؛ آن هم در حالی که طالبان بارها مدعی تأمین امنیت در سراسر کشور شده‌اند. 

در تصاویر این مراسم، دو محافظ با لباس‌های مشکی و صورت‌های پوشیده، که تنها چشم‌هایشان دیده می‌شد، با سلاح‌های کلاشنیکف در کنار محل سخنرانی برادر ایستاده‌اند. در مقابل جایگاه سخنرانی نیز چندین مرد مسلح دیگر برای تأمین امنیت او حضور دارند. 

قندهار به دلیل اقامت ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، و شماری دیگر از مقام‌های ارشد این گروه، تحت تدابیر شدید امنیتی قرار دارد. نیروهای طالبان، از جمله واحد محافظت از رهبر این گروه، در تأمین امنیت این استان نقش دارند. با وجود این تدابیر، معاون اقتصادی نخست‌وزیر طالبان حتی هنگام سخنرانی در مراسم افتتاح یک کارخانه نیز در حلقهٔ محافظان مسلح ظاهر می‌شود. 

طالبان در بیش از پنج سال گذشته بارها مدعی شده‌اند که امنیت به افغانستان بازگشته است. دستگاه تبلیغاتی این گروه نیز تصاویر و ویدیوهای حضور برخی مقام‌های طالبان در خیابان‌ها و میان مردم را بی آنکه محافظی در قاب تصویر دیده شود، به نشانهٔ تأمین امنیت منتشر کرده است. 

امیرخان متقی، وزیر خارجهٔ رژیم طالبان، از جمله مقام‌هایی است که تصاویر و ویدیوهای حضورش در مکان‌های عمومی با ادعای نداشتن محافظ منتشر شده است. منتقدان طالبان این گونه حضور نیروهای طالبان را نمایشی و تبلیغاتی می‌دانند و تأکید دارند که دیده نشدن محافظان در قاب تصویر به معنای نبود تدابیر امنیتی در محل حضور این افراد نیست. 

تصاویر مشابهی از قدم زدن ملا امین‌الله عبید، استاندار طالبان در کابل، نیز منتشر شده است. رسانه‌ها و حساب‌های وابسته به طالبان با بازنشر این تصاویر مدعی شده‌اند که او بدون محافظ در شهر قدم می‌زند و این حضور را نشانه‌ٔ امنیت در دوران حاکمیت این گروه معرفی کرده‌اند. 

با این حال، مقام‌های ارشد طالبان، از ملا هبت‌الله آخندزاده و ملا عبدالغنی برادر تا سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله/کشور و ملا محمد یعقوب، وزیر دفاع، با تدابیر گستردهٔ امنیتی محافظت می‌شوند. کاروان خودروهای زرهی و ضدگلوله، خودروهای همراه و شمار زیادی از محافظان مسلح، بخشی از تدابیر حفاظت از مقام‌های طراز اول این گروه است. 

منتقدان می‌گویند استفاده از محافظان پرشمار و کاروان خودروهای زرهی، رفتار مقام‌های ارشد طالبان را به مقام‌های دورهٔ جمهوریت شبیه کرده است. به باور آنان، طالبان که پیش‌تر مقام‌های حکومت پیشین را به زندگی اشرافی و فاصله گرفتن از مردم متهم می‌کردند، اکنون خود نیز با کاروان خودروها و حضور سنگین نیروهای مسلح جابه‌جا می‌شوند. 

این مقایسه در حالی مطرح می‌شود که طالبان در دوران جمهوریت از عوامل اصلی ناامنی در افغانستان بودند و مسئولیت بسیاری از حملات انفجاری، انتحاری و مسلحانه را بر عهده داشتند. پس از سقوط کابل در اوت ۲۰۲۱ و بازگشت این گروه به قدرت، جنگ طالبان علیه حکومت پیشین و نیروهای خارجی پایان یافت و حملاتی که خود این گروه در چارچوب آن جنگ انجام می‌داد نیز متوقف شد. از این رو، توقف حملات طالبان یکی از عوامل مهم کاهش خشونت‌های ناشی از جنگ بود. 

به رغم پایان آن جنگ، تهدید حملات علیه مقام‌های طالبان همچنان پابرجاست. داوود مزمل، استاندار وقت طالبان در بلخ، در مارس ۲۰۲۳ و خلیل‌الرحمان حقانی، وزیر وقت مهاجرین و عودت‌کنندگان این گروه، در دسامبر ۲۰۲۴ در حملات انتحاری کشته شدند. شاخهٔ خراسان دولت اسلامی، موسوم به داعش، مسئولیت هر دو حمله را بر عهده گرفت.  

کشته شدن این دو مقام ارشد نشان داد که تهدید حملات انتحاری علیه طالبان همچنان وجود دارد. حضور محافظان مسلح در کنار عبدالغنی برادر در قندهار نیز نشان‌دهندهٔ تداوم تدابیر گسترده برای حفاظت از مقام‌های ارشد طالبان است. 

در حالی که دستگاه تبلیغاتی طالبان با انتشار تصاویر قدم‌ زدن برخی مقام‌ها بدون محافظ از تأمین امنیت سخن می‌گوید، حضور عمومی بسیاری از مقام‌های ارشد این گروه همچنان با محافظان پرشمار و کاروان خودروهای زرهی همراه است. با گذشت بیش از پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت، فاصله میان تصویری که این گروه از تردد آزادانهٔ مقام‌هایش ارائه می‌کند و تدابیر حفاظتی آنان در مراسمی مانند افتتاح کارخانهٔ سیمان قندهار آشکار می‌شود.