دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، در نظر دارد ده‌ها مهاجر افغان را که در ایالت لوئیزیانا بازداشت شده‌اند، از مسیر پاکستان به افغانستان اخراج کند. در میان افراد در معرض اخراج، بستگان شماری از همکاران پیشین ارتش آمریکا نیز حضور دارند؛ افرادی که بازگشت به افغانستان تحت حاکمیت طالبان امنیتشان را به خطر می‌اندازد. 

نیویورک‌تایمز جمعه ۳۰ اکتبر، به نقل از سه مقام آمریکایی، گزارش داد که این مهاجران ابتدا به پاکستان منتقل خواهند شد و احتمالاً مقام‌های پاکستانی آنان را از مرز زمینی به افغانستان بفرستند. بر اساس این گزارش، ممکن است نخستین پرواز دوشنبه ۱۱ آبان (۲ نوامبر) انجام شود. 

یکی از این مقام‌ها گفته است که احتمالاً بیش از ۱۵۰ مهاجر افغان اخراج شوند. در میان آنان بستگان افرادی نیز حضور دارند که در جریان مأموریت ارتش ایالات متحده در افغانستان با نیروهای آمریکایی همکاری کرده‌اند.  

دولت آمریکا جزئیات این طرح را رسماً اعلام نکرده است. سخنگوی وزارت امنیت داخلی آمریکا  گفته است که ادارهٔ مهاجرت و گمرک دربارهٔ عملیات اخراج پیش رو، از جمله زمان پروازها، فهرست مسافران، مقصد و جزئیات پرونده‌های افراد اظهارنظر نمی‌کند.  

افغان‌ایواک، ائتلافی از کهنه‌سربازان آمریکایی و نهادهای حامی همکاران افغان آمریکا، در گزارش ۲۶ اکتبر خود اعلام کرد که برخی بازداشت‌شدگان شنیده‌اند مقصدشان پاکستان است و به برخی دیگر گفته‌اند که به افغانستان فرستاده می‌شوند. در اطلاعیهٔ این نهاد آمده است افرادی که این ائتلاف پرونده‌هایشان را پیگیری می‌کند، اسناد سفر خود را ندیده‌اند. 

افغان‌ایواک از ۱۴ اکتبر دست‌کم ۳۰ گزارش دربارهٔ اخراج از دست‌کم ۱۵ بازداشتگاه در ۱۱ ایالت آمریکا را ثبت کرده است. این نهاد خواستار اعلام مقصد، فراهم‌ شدن فرصت کافی برای بیان نگرانی از آزار، تعقیب یا شکنجه در کشور مقصد و اطلاع‌رسانی به‌‌موقع به وکلا برای پیگیری حقوق موکلانشان شده است.  

ایالات متحده روابط دیپلماتیک رسمی با رژیم طالبان ندارد. فعالیت سفارت آمریکا در کابل نیز از ۳۱ اوت ۲۰۲۱ تعلیق شده است و امور افغانستان از دوحه پیگیری می‌شود. نبود روابط دیپلماتیک با طالبان از موانع اخراج مستقیم مهاجران به افغانستان دانسته می‌شد؛ مانعی که دولت ترامپ اکنون با انتقال مهاجران به پاکستان در پی عبور از آن است.  

نگرانی از بازگرداندن این افراد در شرایطی مطرح شده است که طالبان محدودیت‌های گسترده‌ای بر حقوق شهروندان، به‌‌ویژه زنان و دختران، اعمال کرده‌اند. محرومیت از آموزش و محدودیت بر اشتغال و حضور زنان در عرصهٔ عمومی از جمله سیاست‌هایی است که نهادهای حقوق بشری سازمان ملل خواستار لغو آنها شده‌اند.  

خبر برنامه‌ریزی برای اخراج این افراد نگرانی از آینده را در میان مهاجرانی نیز برانگیخته است که هنوز منتظر تعیین تکلیف درخواست‌های مهاجرتی یا دریافت کارت اقامت دائم آمریکا هستند. 

فهیم، شهروند ۲۷ ساله افغانستان که در شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی زندگی می‌کند، می‌گوید حدود شش ماه از پایان اعتبار مجوز کارش گذشته و این مجوز هنوز تمدید نشده است. به گفتهٔ او، در حال حاضر با رانندگی برای شرکت‌های آمازون، اوبر و لیفت هزینه‌های زندگی‌اش را تأمین می‌کند. 

او به ایندیپندنت فارسی گفت: «پناهندگی من در دورهٔ ریاست‌ جمهوری جو بایدن پذیرفته شد و برای دریافت کارت اقامت دائم درخواست دادم، اما ترامپ برخی روندهای مهاجرتی را متوقف کرده است. من تقریباً سه سال است که در انتظار کارت اقامت دائم هستم و هنوز آن را دریافت نکرده‌ام. مجوز کارم هم تمدید نشده است.» 

با این حال، سیاست‌های تعلیق رسیدگی به پرونده‌ها در پی مداخلهٔ دادگاه‌ها تغییر کرده است. ادارهٔ خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که دادگاه فدرال رودآیلند شماری از سیاست‌های توقف و بازبینی پرونده‌های مهاجرتی را لغو کرده و این اداره، با وجود مخالفت با حکم، از آن پیروی خواهد کرد.  

از نظر حقوقی نیز نداشتن کارت اقامت به‌‌تنهایی به این معنا نیست که می‌توان فرد را اخراج‌ کرد. افرادی که پناهندگیشان رسماً پذیرفته شده و همچنان اعتبار دارد، از حمایت‌های قانونی برخوردارند. بر اساس راهنمای وزارت دادگستری آمریکا، اجازهٔ کار این افراد به اعتبار وضعیت پناهندگی آنان وابسته است و پایان اعتبار مجوز کار، به‌ خودی‌ خود، این اجازه را از بین نمی‌برد.  

به رغم این تفاوت‌های حقوقی، فهیم می‌گوید خبر احتمال اخراج مهاجران افغان نگرانی او را دربارهٔ آینده‌اش افزایش داده است. او که هنوز کارت اقامت دائم دریافت نکرده، از بازگردانده‌ شدن به کشوری می‌ترسد که پیش از آمدن به آمریکا در آن با شرکت‌های آمریکایی کار می‌کرد. 

او افزود: «پنج سال می‌شود که به آمریکا آمده‌ام و در افغانستان با چندین شرکت آمریکایی کار کرده‌ام. اگر به افغانستان اخراج شوم، زندگی‌ام به خطر می‌افتد و نمی‌توانم آنجا زندگی کنم. خیلی می‌ترسم که اخراج شوم. من هیچ کار اشتباهی در آمریکا نکرده‌ام و هیچ جرمی مرتکب نشده‌ام.» 

روایت فهیم نشان می‌دهد که برای برخی مهاجران افغان نگرانی از اخراج با خاطرهٔ همکاری با نهادهای آمریکایی و ترس از بازگشت به افغانستان تحت حاکمیت طالبان گره خورده است و تأخیر در تعیین تکلیف پرونده‌های مهاجرتی و ابهام دربارهٔ آینده بر این نگرانی‌ها افزوده است.