آمریکایی‌ها روز سه‌شنبه ۱۲ آبان (۳ نوامبر) در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره شرکت می‌کنند تا تمام ۴۳۵ نمایندۀ مجلس نمایندگان و ۳۵ عضو از مجموع ۱۰۰ عضو مجلس سنا را انتخاب کنند. کنگرۀ صدوبیستم آمریکا پس از مشخص‌ شدن نتایج، از ۳ ژانویۀ ۲۰۲۷ آغاز به کار خواهد کرد.

در ادامه نگاهی داریم به رویدادهای کم‌سابقهٔ تاریخ انتخابات کنگرۀ آمریکا، از انتخاب فردی پس از مرگ و نمایندگی دو ایالت مختلف تا رکوردهای سنی نمایندگان.

نخستین انتخابات کنگره در نوامبر

انتخابات کنگره در سال ۱۸۷۶ نخستین انتخاباتی بود که براساس قانون تعیین روز برگزاری انتخابات، در نخستین سه‌شنبه پس از اولین دوشنبۀ نوامبر برگزار شد. یولیسیز گرانت، رئیس‌جمهوری وقت، این قانون را دوم فوریۀ ۱۸۷۲ امضا کرد. از آنجا که آن زمان سناتورها را مجلس قانون‌گذاری ایالتی انتخاب می‌کرد، این قانون تا تصویب اصلاحیۀ هفدهم قانون اساسی در سال ۱۹۱۳ انتخابات سنا را شامل نمی‌شد.

نخستین پروندۀ اعتراض به نتیجۀ انتخابات مجلس نمایندگان نیز ۲۹ آوریل ۱۷۸۹ با عنوان «رمزی علیه اسمیت» از ایالت کارولینای جنوبی در کمیتۀ انتخابات مجلس مطرح شد.

نماینده‌ای که پس از مرگ انتخاب شد

جان کافی، متولد ۱۷۸۲ در ویرجینیا، از سال ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۷ عضو سنای ایالتی جورجیا بود و در سال ۱۸۳۳ به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافت.

او پیش‌تر در جنگ کریک فرماندهی نیروهای شبه‌نظامی را برعهده داشت و مسیری برای انتقال تجهیزات نظامی به فلوریدا احداث کرده بود که به «جادۀ کافی» معروف شد.

کافی ۲۵ سپتامبر ۱۸۳۶ در مزرعه‌اش در جورجیا درگذشت، اما خبر مرگ او به‌موقع منتشر نشد و هشت روز پس از درگذشتش، در ۳ اکتبر، بار دیگر به نمایندگی مجلس انتخاب شد.

نماینده‌ای که دو ایالت را نمایندگی کرد

دنیل هیستر، از شرکت‌کنندگان در جنگ استقلال آمریکا، ابتدا از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۶ در چهار دورۀ نخست کنگره نمایندۀ پنسیلوانیا بود. او که از مخالفان دولت جورج واشنگتن محسوب می‌شد، در سال ۱۷۹۶ استعفا کرد.

هیستر پس از انتقال به مریلند، بار دیگر نامزد انتخابات شد و از سال ۱۸۰۱ تا زمان مرگش در ۱۸۰۴، در دوره‌های هفتم و هشتم کنگره نمایندگی این ایالت را برعهده داشت.

بزرگ‌ترین تغییر ترکیب مجلس نمایندگان

انتخابات سال ۱۸۹۴ در شرایط رکود اقتصادی پس از بحران مالی ۱۸۹۳ برگزار شد، بحرانی که با ورشکستگی بانک‌ها و کسب‌وکارها، افزایش بیکاری و کاهش دستمزدها همراه بود.

در جریان انتخابات، دموکرات‌ها ۱۰۵ کرسی نسبت به ترکیب پیش از انتخابات از دست دادند و تعداد کرسی‌هایشان به ۹۳ رسید. جمهوری‌خواهان نیز با افزایش ۱۱۰ کرسی، ۲۵۳ کرسی انتخاباتی به دست آوردند.

کنگرۀ پنجاه‌وچهارم که از سال ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۷ فعالیت داشت، با ورود ۱۷۸ نمایندۀ دوراولی رکوردی تاریخی ثبت کرد. این دوره همچنین با ۳۸ پروندۀ اعتراض به نتایج انتخابات، بیشترین تعداد پرونده‌های انتخاباتی مورد اختلاف را داشت.

جوان‌ترین و مسن‌ترین نمایندگان

ویلیام چارلز کول کلیبورن از تنسی در سال ۱۷۹۷ و در ۲۲ سالگی به مجلس نمایندگان راه یافت و جوان‌ترین فرد منتخب تاریخ این مجلس شد.

الکساندریا اوکاسیو کورتز نیز هنگام آغاز فعالیت در کنگرۀ صدوشانزدهم در سال ۲۰۱۹، با ۲۹ سال و دو ماه و ۲۲ روز، جوان‌ترین زن منتخب مجلس بود. رکورد قبلی متعلق به الیز استفانیک بود که در ۳۰ سالگی انتخاب شد.

ویلیام لوییس از کنتاکی نیز در ۷۹ سالگی، در انتخابات ویژهٔ سال ۱۹۴۸، به مجلس نمایندگان راه یافت. جیمز بولر از ایلینوی هم در سال ۱۹۵۳، در ۷۸ سالگی، به مجلس پیوست.

دیگر رکوردهای انتخاباتی

چارلز کری جونیور از کالیفرنیا در ۴ نوامبر ۱۹۳۰ اولین نماینده‌ای بود که با آرای دست‌نویس رأی‌دهندگان پیروز شد.

فیلیپ توماس از مریلند نیز پس از حضور در کنگرۀ بیست‌وششم، در سال ۱۸۷۵ بار دیگر انتخاب شد و با فاصلۀ ۳۴ سال میان دوره‌های نمایندگی، رکوردی تاریخی ثبت کرد.

در کنگرۀ نهم، فرزندان دو نمایندۀ سابق، جاناتان استرجس و توماس کلیبورن، به نام‌های لوییس استرجس و جان کلیبورن به مجلس راه یافتند، که نخستین مورد نمایندگی پدر و پسر بود.

ناتانیل بنکس از ماساچوست با پنج حزب مختلف نامزد شد و به‌جز حزب جمهوری‌خواه لیبرال، در چهار حزب دیگر پیروز شد.

جورج بندر پس از چهار شکست انتخاباتی در سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶، سرانجام در سال ۱۹۳۸ پیروز شد. فرانک نیفین نیز پس از چهار شکست متوالی از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۸، در انتخابات ۱۹۳۰ به مجلس راه یافت.