دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، در مصاحبه‌ای با یکی از رادیوهای محلی ایالت کانزاس گفت: «جنگ در ایران به‌زودی تمام می‌شود.» با توجه به تمام نشانه‌هایی که رسانه‌های آمریکایی گزارش کرده‌اند، اگر مشخص شود که مقام‌های ایران همهٔ پیشنهادهای مطرح‌شده برای پایان دادن به جنگ را رد کرده‌اند، حملهٔ آمریکا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آغاز خواهد شد.

فرماندهان ارشد نظامی آمریکا، طرح‌های حمله‌ای «چند روزه» را به ترامپ ارائه کرده‌اند. این موضوع در ظاهر امیدوارکننده به نظر می‌رسد، به شرط آنکه این واقعیت نادیده گرفته نشود که ماجرا روی دیگری هم دارد؛ ایران.

این وضعیت ما را به یاد کتاب «سرباز خوب شوایک» نوشتهٔ یاروسلاو هاشک می‌اندازد. یوزف شوایک با این باور راسخ راهی جنگ می‌شود که مأموریتش «کشتن دشمن» است. سپس به او می‌گویند که ممکن است خودش نیز در جنگ کشته شود. او در پاسخ می‌گوید: «اوه، به این موضوع فکر نکرده بودم.»

به عبارت دیگر، دور دیگری از درگیری با ایران ممکن است مدتی طولانی ادامه یابد و هزینهٔ سنگینی به همراه داشته باشد؛ به‌طوری‌که جمهوری اسلامی ایران، کشورهای عربی و نقاطی را در داخل اسرائیل هدف حمله قرار دهد. هیچ جنگی خوشایند نیست، اما این هرج و مرج به کمک نتانیاهو می‌آید تا تداوم حکومت خود را تضمین کند.

ترامپ پیش از انتخابات از نتانیاهو حمایت کرد، زیرا می‌دانست که در دور دیگری از جنگ علیه ایران، شریکی فعال در کنار خود خواهد داشت. اکنون که شمارش آرای انتخابات بیست و ششمین دورهٔ کنست (مجلس اسرائیل) به پایان رسیده است، نخست‌وزیر همچنان از تمامی اختیارات مقام خود برخوردار است؛ هرچند ۶۱ کرسی پارلمان را که برای تشکیل دولت جدید ضروری است در اختیار ندارد.

مسئلهٔ مهم اینجاست که او بدون نظارت کنست همچنان این اختیارات را دارد و می‌تواند کابینهٔ امنیتی دولت مستعفی را تشکیل دهد و هر تصمیمی را که بر زندگی شهروندان اسرائیلی تأثیر می‌گذارد اتخاذ کند.

اکنون پرسش اساسی این است که روابط بین‌المللی اسرائیل پس از انتخابات چه طور پیش خواهد رفت؟

به نظر می‌رسد دولتی که وزیرانی مانند ایتامار بن‌گویر و بتسالل اسموتریچ عضو آن‌اند و نتانیاهو نیز آشکارا از آنها حمایت می‌کند تا سیاست الحاق تدریجی سرزمین‌ها را پی بگیرند و فلسطینی‌ها را به ترک سرزمینشان وادارند، با واکنش‌های شدیدی روبه‌رو خواهد شد؛ از جمله تحریم‌های اقتصادی و سایر تحریم‌ها علیه اسرائیل.

همچنین، پیشرفت نکردن در مسیر دستیابی به توافق‌ها در غزه، لبنان و با سوریه تغییری چشمگیر در روابط با دولت آمریکا به دنبال خواهد داشت.

نتانیاهو گفته است اسرائیل ممکن است از میلیاردها دلار کمک سالانه‌ای چشم بپوشد که با آن خود را به تسلیحات پیشرفتهٔ دفاعی مجهز کرده است، و از این پس باید تجهیزات لازم برای دفاع را خودش تولید کند. این تصمیمی پرمخاطره‌ به نظر می‌رسد.

همان‌طور که او توضیح می‌دهد، موضوع صرفاً دریافت چک‌هایی به ارزش میلیاردها دلار در هر سال نیست، بلکه همکاری‌های علمی را نیز شامل می‌شود. اگر این همکاری‌ها از اسرائيل دریغ شود، به معنای نابودی بنیان‌های امنیت ملی این کشور خواهد بود.

افزون بر این، اگر نتانیاهو در دولت بعدی نیز در مقام نخست‌وزیر باقی بماند و دو سال دیگر رئیس‌جمهوری دمکرات وارد کاخ سفید شود، به نظر می‌رسد اسرائیل در تمامی حوزه‌ها با عقب‌گردهای شدیدی مواجه شود.

نتانیاهو اصلی را که روابط اسرائیل با ایالات متحده بر پایهٔ آن بنا شده بود از بین برده است: حمایت دوحزبی آمریکا از اسرائیل.

به عبارت دیگر، اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهوری اسرائیل، اکنون نقشی اساسی در تعیین آیندهٔ اسرائیل خواهد داشت؛ کسی که اعلام کرده قصد دارد برای حل بن‌بستی که در پی آخرین انتخابات به وجود آمده است، وارد عمل شود. باید دید او چه تصمیمی خواهد گرفت.

برگرفته از وای‌نت