پژوهشی جدید در آمریکا نشان میدهد که چیپس، بستنی، پیتزا، شکلات و بیسکویت محبوبترین خوراکیهاییاند که افراد هنگام استرس یا احساسات منفی برای بهبود حالشان مصرف میکنند. بیشتر این خوراکیها بسیار خوشخوراکاند و بسیاری از آنها فیبر اندکی دارند یا حاوی مقادیر زیادی چربی اشباع و سدیماند.
به گزارش مدیکال نیوز، این پژوهش ترکیب تغذیهای، میزان فراوری صنعتی، و تفاوت ترجیح غذایی بزرگسالان آمریکایی را بر اساس سن، جنسیت و محل زندگی بررسی کرد.
برآوردها نشان میدهد شیوع غذا خوردن برای تسکین احساسات منفی در جمعیت عمومی بین ۱۵ تا ۴۶ درصد و در گروههای بالینی مبتلا به چاقی یا اختلالهای خوردن بین ۴۷ تا ۷۱ درصد است.
پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در نظرسنجی سراسری که از دسامبر ۲۰۱۹ تا ژانویه ۲۰۲۰ انجام شد، از ۲۰۲۲ بزرگسال خواستند حداکثر سه خوراکی محبوب برای تسکین احساسات منفی را نام ببرند. دادههای ۱۷۶۰ نفر قابلتحلیل بود و ۱۲۲۸ نفر دستکم یک خوراکی قابلارزیابی غذایی معرفی کردند.
پژوهشگران ۳۰۰ خوراکی و نوشیدنی متفاوت را شناسایی کردند که بر اساس مواد تشکیلدهنده و روش تهیه در ۱۳۲ گروه قرار گرفتند. علاوه بر پنج خوراکی محبوب، شیرینی، همبرگر، کیک، پاستا، پنیر، سیبزمینی سرخکرده و نوشابه نیز در فهرست قرار داشتند. مغزها، میوهها، تخممرغ، سبزیجات و سالاد هم میان ۵۰ گروه پرتکرار بودند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
میانگین انرژی این ۳۰۰ خوراکی در هر وعده ۲۲۳ کالری بود که ۳۹.۲ درصد از چربی و ۱۸.۳ درصد از قند تأمین میشد. میانگین فیبر هر وعده نیز ۱.۵ گرم بود.
نتایج نشان داد ۶۰.۷ درصد خوراکیها فیبر اندکی داشتند، ۲۹.۷ درصد حاوی چربی اشباع زیاد و ۳۱.۷ درصد دارای سدیم بالا بودند. همچنین، ۲۳.۳ درصد مجموع چربی و ۱۷ درصد مجموع قند بالایی داشتند.
بر اساس معیارهای پژوهش، ۷۲.۷ درصد خوراکیها بسیار خوشخوراک طبقهبندی شدند؛ یعنی ترکیب چربی، قند، نمک و کربوهیدرات بهگونهای بود که جذابیت مصرفشان را افزایش میداد. همچنین، ۴۲.۷ درصد فوقفراوریشده، و ۳۶ درصد همزمان در هر دو گروه خوشخوراک و فوقفراوریشده قرار گرفتند.
خوراکیهای ترجیحی مردان در هر وعده بهطور میانگین ۳۳ کالری بیشتر از انتخابهای زنان داشتند و حاوی پروتئین، چربی اشباع، فیبر و سدیم بیشتری بودند. انتخابهای زنان قند بیشتری داشت.
افراد بالای ۵۵ سال در مقایسه با گروه ۱۸ تا ۳۴ سال، خوراکیهای کمکالریتری انتخاب کردند. تفاوتهای منطقهای نیز مشاهده شد، اما اغلب اختلافهای جمعیتی کمتر از ۵ درصد مقدار توصیهشده مصرف روزانه مواد مغذی بود.
پژوهشگران تأکید کردند که این بررسی بر ترجیح اعلامشده، نه مصرف واقعی، استوار بود و میزان مصرف، اندازه وعدهها، و سطح استرس افراد را اندازهگیری نکرده است.

