از زمان شکل‌گیری جبههٔ مقاومت ملی در آستانه فروپاشی دولت جمهوری در تابستان ۲۰۲۱، بیش از ۵۰۰ تن از اعضای این جبهه، از جمله شماری از فرماندهان کلیدی آن، در درگیری‌های رودررو یا کمین‌های طالبان در پنجشیر، اندراب، بدخشان، تخار، کاپیسا، سالنگ و شماری دیگر از مناطق افغانستان کشته شده‌اند. این در حالی است که بیشتر نیروهای جبهه‌های نظامی مخالف طالبان را نظامیان آموزش‌دیده دولت جمهوری، به‌ویژه فرماندهان و سربازان ارتش، امنیت ملی و پلیس، تشکیل می‌دهند که سال‌ها با طالبان جنگیده‌اند و تجربه زیادی دارند، با این حال در پنج سال گذشته میزان تلفات آن‌ها افزایش یافته و بیشتر در تیررس حملات هدفمندانه طالبان قرار گرفته‌اند؛ رخدادی که به نظر می‌رسد دلیلی متفاوت از نبرد یا درگیری‌های نظامی رودررو داشته است.

در سال‌های اخیر در شبکه‌های اجتماعی و پایگاه‌های اینترنتی، عکس‌ها و ویدیوهای زیادی از فرماندهان و سربازان جبهه‌های نظامی، به‌ویژه جبهه مقاومت ملی، منتشر شده است که بسیاری از این عکس‌ها و ویدیوها جزئیاتی از موقعیت سنگرها، نوع سلاح، وضعیت جسمانی، امکانات تسلیحاتی و شمار نیروها را فاش می‌کنند. برخی نظامیان این جبهه نیز در شبکه‌های اجتماعی فعال‌اند و از طریق حساب‌های کاربری خود عکس و محتوا منتشر می‌کنند. تعدادی هم در گروه‌های واتس‌اپ پیام ردوبدل می‌کنند و برخی نیز در گفت‌وگوهای زنده شبکه‌های اجتماعی ایکس، فیس‌بوک یا تیک‌تاک شرکت می‌کنند.

در پنج سال گذشته، فرماندهان جبههٔ مقاومت ملی و جبهه آزادی در موارد متعددی پس از انتشار عکس‌ها و ویدیوها، هدف حملات هدفمند طالبان قرار گرفته و کشته یا بازداشت شده‌اند.

خیرمحمد اندرابی، فرمانده نیروهای جبههٔ مقاومت ملی در اندراب، اوایل دی‌ماه ۱۴۰۱، چند روز پس از انتشار ویدیویی از او در سنگرش هنگام جشن شب یلدا، کشته شد.

اندرابی و نیروهایش به دلیل حملات متعدد طالبان بالای کوهی در اندراب پنهان شده بودند، اما به‌طور تقریبی هفته‌ای یک‌ بار، عکس یا ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کردند. این عکس‌ها و ویدیوها به طالبان محلی که با کوه‌ها و دره‌های منطقه آشنایی داشتند، کمک کرد موقعیت سنگر نیروهای جبههٔ مقاومت ملی را شناسایی کنند و سرانجام پنجم دی‌ماه در عملیاتی هدفمند، خیرمحمد اندرابی و ۲۰ تن از سربازانش را بکشند.

در تیرماه ۱۴۰۳، عبدالصمد کهگدای، فرمانده جبهه مقاومت ملی در شهرستان نهرین استان بدخشان، سه روز پس از انتشار ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی، در حمله طالبان کشته شد. در این ویدیو که کهگدای در آن درباره مبارزه با طالبان صحبت می‌کرد، جزئیات متعددی از جمله چهره افراد همراه او و نشانه‌هایی از مکان احتمالی حضور آنان مشخص بود.

مختار اندرابی، نظامی پیشین، به ایندیپندنت فارسی گفت که در بسیاری از موارد، فرماندهان جبهه مقاومت ملی از مقام‌های این جبهه دستور می‌گیرند که برای اثبات حضورشان در داخل افغانستان، عکس و ویدیو منتشر کنند، زیرا سخنگویان و مقام‌های طالبان بارها در رسانه‌ها مدعی شده‌اند که جبهه‌های نظامی مخالف آنان در داخل افغانستان حضور فعال ندارند. این ادعاها باعث می‌شود مخالفان طالبان برای اثبات حضورشان، شواهدی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کنند که به افشای موقعیت و دیگر اطلاعات محرمانه آنان منجر می‌شود.

البته مختار اندرابی می‌گوید شماری از فرماندهان و سربازان جبهه‌های نظامی، از جمله جبههٔ مقاومت ملی و جبههٔ آزادی، هم خودسرانه و به دلیل اشتیاق به شناخته شدن در شبکه‌های اجتماعی، عکس و ویدیو منتشر می‌کنند. به گفته او، این عکس‌ها و ویدیوها بارها دربارهٔ سنگرها، افراد، فرماندهان، امکانات و تجهیزات جبهه‌ها سرنخ‌هایی در اختیار نهادهای امنیتی طالبان قرار داده است.

در فروردین ۱۴۰۲، اکمل امیر، عبدالبصیر اندرابی، فهیم سالنگی و چند تن دیگر از فرماندهان جبهه آزادی افغانستان، در حملهٔ طالبان به سنگر کوهستانی آنان در سالنگ کشته شدند. منابع نزدیک به اکمل امیر گفتند که او از طریق پیام‌رسان‌های فیس‌بوک و واتساپ همواره با حلقه‌ای از دوستان و آشنایانش در تماس بود و گاهی نیز تماس تصویری برقرار می‌کرد.

پس از کشته شدن اکمل امیر، پیام‌های صوتی او که برای یکی از فرماندهان طالبان فرستاده بود، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. او در این پیام‌ها به فرماندهان طالبان می‌گفت که توان ایستادگی در برابر او را ندارند و آن‌ها را به مبارزه فرامی‌خواند. همچنین تاکید می‌کرد که در داخل خاک افغانستان حضور دارد و با طالبان می‌جنگد. این تماس‌ها دربارهٔ موقعیت اکمل امیر و همراهانش سرنخ‌هایی در اختیار نهادهای امنیتی طالبان قرار داد که به افشای موقعیت سنگر نظامی و کشته شدن آنان منجر شد.

در هفته‌های اخیر نیز عکس‌ها و ویدیوهای متعددی از فرماندهان و سربازان جبهه آزادی افغانستان در نورستان و بدخشان در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است. یک منبع در این جبهه گفت که با وجود هشدارهای مکرر به فرماندهان و سربازان، آنان همچنان خودسرانه عکس و ویدیو در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند.

البته رسانه‌های وابسته به طالبان با بررسی برخی از این عکس‌ها و ویدیوها مدعی شده‌اند که سربازان جبهه آزادی در خاک پاکستان حضور دارند. با این حال صرف‌نظر از صحت ادعای رسانه‌های وابسته به طالبان، آنچه نمی‌توان نادیده گرفت، افشای جزئیات نظامی در عکس‌ها و ویدیوهایی است که در اینترنت منتشر می‌شوند.

در آخرین مورد، نیمه‌شب یکشنبه ۲۶ مهر، میرویس خان، از فرماندهان جبهه مقاومت ملی و خواهرزاده صالح‌محمد ریگستانی، فرمانده امور نظامی این جبهه، در شهرستان پریان استان پنجشیر کشته شد. ویدیویی از میرویس در رسانه‌های وابسته به طالبان منتشر شد که او را با سلاحی در دست، در منطقه‌ای کوهستانی نشان می‌دهد. میرویس چند روز پیش‌تر نیز در ویدیویی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، کنار شماری از همراهانش ظاهر شد. او در هر دو ویدیو لباس و سلاح یکسانی دارد و در فاصله انتشار ویدیو تا کشته شدن، هم لباس او تغییر نکرده است.

طالبان در پنج سال گذشته، علاوه بر روی آوردن به استفاده گسترده از پهپادها، با کمک مهندسان برخی کشورهای همسو برای شناسایی موقعیت افراد از طریق گوشی، حساب‌های کاربری در شبکه‌های اجتماعی و محتوای منتشرشده در اینترنت به ابزارهای جدیدی دست یافته‌اند. این موضوعی است که بسیاری از نیروهای مقاومت یا از آن آگاهی ندارند یا اگر آگاه‌اند، آن را نادیده می‌گیرند.