پنج‌سالگی سلطه طالبان؛ شبیه‌سازی انفجار هاموی با ماکت «بشکه‌های زرد»

نیروهای طالبان ماکت مین‌های بشکه‌ای زردرنگ را بر موتورسیکلت‌ها و خودروهای تویوتا کرولا، که در افغانستان به «سراچه» مشهورند، نصب کرده و در خیابان‌ها به نمایش گذاشته‌اند

نیروهای طالبان در پنج سالگی سقوط کابل: @M_Sani_313/X

طالبان در مراسم پنجمین سالگرد سلطه مجدد خود بر افغانستان، حمله با مین‌های بشکه‌ای زردرنگ به نظامیان آمریکایی را شبیه‌سازی کردند. در ویدیو این نمایش، یک خودرو زرهی هاموی با پرچم وارونه آمریکا از روی ماکت این مین‌ها عبور می‌کند و دودی شبیه‌ دود انفجار به هوا بلند می‌شود. 

همزمان نیروهای طالبان فریاد «الله‌اکبر» سر می‌دهند و افرادی که نقش نظامیان آمریکایی را بازی می‌کنند، از درهای هاموی به بیرون پرتاب می‌شوند. خودرو استفاده‌‌شده در این نمایش نیز از تجهیزات نظامی آمریکایی است که پس از فروپاشی حکومت پیشین افغانستان به دست طالبان افتاد. 

این نمایش بخشی از برنامه‌های طالبان برای تجلیل از پنجمین سالگرد سقوط کابل و بازگشت به قدرت است. حکومت طالبان در چندین استان دیگر نیز شماری از حملات گذشته خود علیه نظامیان آمریکایی و نیروهای حکومت پیشین افغانستان را شبیه‌سازی کرده است. 

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

در کنار شبیه‌سازی این حملات، نیروهای طالبان ماکت مین‌های بشکه‌ای زردرنگ را بر موتورسیکلت‌ها و خودروهای تویوتا کرولا، که در افغانستان به «سراچه» مشهورند، نصب کرده و در خیابان‌ها به نمایش گذاشته‌اند. رسانه‌های دولتی تحت کنترل طالبان نیز تصاویر و ویدیوهای این نمایش را منتشر کرده‌اند. 

بشکه‌های زرد در جنگ بیست‌ ساله افغانستان به یکی از نمادهای حملات انفجاری طالبان تبدیل شده بود. این گروه از مواد انفجاری جاسازی‌ شده در بشکه‌ها برای ساخت مین‌های کنار جاده‌ای، خودروهای بمب‌گذاری‌‌شده و حملات انتحاری استفاده می‌کردند. 

هدف اصلی بسیاری از این حملات، کاروان‌های نظامی آمریکا و ناتو و همچنین خودروهای حامل نیروهای امنیتی حکومت پیشین افغانستان بود، اما انفجار این مین‌ها در جاده‌ها و مناطق مسکونی به غیرنظامیان نیز تلفات سنگین وارد کرده است. 

مین‌های فشاری کنار جاده‌ای پس از عبور خودرو یا تماس افراد منفجر می‌شدند و توانایی تشخیص میان خودرو نظامی از غیرنظامی را نداشتند. به همین دلیل، مسافران، رانندگان، کودکان و دیگر غیرنظامیانی که از جاده‌ها عبور می‌کردند نیز قربانی این انفجارها می‌شدند. 

به رغم سابقه مرگبار این ابزارها، طالبان پس از بازگشت به قدرت، ماکت بشکه‌های زرد را در مراسم رسمی و رژه‌های نظامی خود به نمایش می‌گذارند. این گروه از این بشکه‌ها، جلیقه‌های انتحاری و خودروهای بمب‌گذاری‌شده به عنوان ابزارهای مؤثر جنگی علیه آمریکا و حکومت پیشین افغانستان یاد می‌کند. 

نمایش ماکت بشکه‌های زرد تنها به مراسم امسال محدود نمی‌شود. طالبان در چهارمین سالگرد بازگشت به قدرت نیز ماکت این مین‌ها را در استان‌های کابل، بلخ و پروان به خیابان‌ها آوردند. نیروهای این گروه پیش از آن نیز با موتورسیکلت‌ها و بشکه‌های زرد در پایگاه هوایی بگرام رژه برگزار کرده بودند. 

در پنج سال گذشته، نیروهای انتحاری طالبان نیز بارها در رژه‌ها و مراسم رسمی این گروه حضور داشته‌اند. مقام‌های طالبان همواره نیروهای انتحاری را یکی از عوامل اصلی پیروزی خود در جنگ و از نقاط قوت این گروه می‌دانند. 

تکرار این نمایش‌ها نشان می‌دهد که حکومت طالبان می‌کوشد روش‌های جنگی گذشته خود را به بخشی از روایت رسمی سلطه مجدد بر افغانستان تبدیل کند. در این روایت، مین‌های بشکه‌ای، خودروهای بمب‌گذاری‌شده و نیروهای انتحاری ابزارهایی معرفی می‌شوند که سبب خروج نیروهای آمریکایی و فروپاشی حکومت پیشین شده‌اند. 

انتشار گسترده تصاویر شبیه‌سازی انفجار، پرتاب شدن نظامیان از تانک نظامی و نمایش ابزارهای حملات انتحاری در رسانه‌های دولتی تحت کنترل طالبان، این نگرانی را ایجاد می‌کند که جنگ و خشونت در جامعه «عادی‌سازی» شود. این نگرانی به‌ویژه درمورد کودکانی مطرح است که این صحنه‌ها را نه در قالب بررسی انتقادی جنگ، بلکه در قالب جشن و پیروزی تماشا می‌کنند. 

این نمایش‌ها در حالی برگزار می‌شوند که مقام‌های طالبان، پایان جنگ گسترده و تأمین امنیت را یکی از مهم‌ترین دستاوردهای پنج سال حاکمیت خود می‌دانند. طالبان سقوط کابل در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ را «فتح» و شکست آمریکا توصیف می‌کنند و همه‌ساله برای تجلیل از آن مراسم نظامی و تبلیغاتی برگزار می‌کنند. 

اما روایتی که طالبان ارائه می‌دهند تنها روایت از جنگ افغانستان نیست. ماکت مین‌هایی که طالبان اینک آنها را بر موتورسیکلت‌ها و خودروها نصب کرده‌اند و به‌ عنوان نماد «فتح» در خیابان‌ها می‌گردانند، برای بسیاری از مردم افغانستان یادآور انفجارهایی‌اند که در آن فرزندان، والدین و دیگر عزیزانشان را از دست داده‌اند. 

بیشتر از جهان