دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، و صدها نفر از دستیاران، نیروهای امنیتی و مقامهای دولتی در حالی به چین سفر کردهاند که به گزارش فاکسنیوز بسیاری از آنها یکی از ابتداییترین ابزارهای زندگی مدرن را کنار گذاشتهاند: تلفنهای همراه روزمره خود.
براساس این گزارش، مقامهایی که وارد چین میشوند در چارچوبی که «قرنطینه دیجیتال» توصیف شده، معمولا با دستگاههای «پاک» و محدودشده، لپتاپهای موقت و سامانههای ارتباطی بهشدت کنترلشده سفر میکنند؛ تجهیزاتی که برای کاهش خطر نظارت، هک یا جمعآوری دادهها در محیطی طراحی شدهاند که مقامهای آمریکایی آن را یکی از تهاجمیترین محیطهای سایبری جهان میدانند.
این تدابیر حتی کارهای عادی را نیز به دردسرهای لجستیکی تبدیل میکند. پیامهایی که معمولا از طریق اپلیکیشنهای رمزگذاریشده یا دستگاههای همگامسازیشده فورا ارسال میشوند، اکنون باید از کانالهای کنترلشده، حسابهای موقت یا حتی بهصورت حضوری منتقل شوند.
فهرست مخاطبان از بین میرود. دسترسی به فضای ابری محدود میشود. برخی مقامها برای چند روز بدون ردپای دیجیتال معمول خود فعالیت میکنند.
مقامهای فعلی و پیشین میگویند این اقدامات بازتابدهنده فرضی قدیمی در دولت آمریکاست: هر چیزی که وارد چین شود ـ از تلفن و لپتاپ گرفته تا تبلت یا حتی اتصال وایفای هتل ـ باید بالقوه آلوده و در معرض نفوذ فرض شود.
بیل گیج، مامور پیشین سرویس مخفی آمریکا و مدیر فعلی حفاظت اجرایی در شرکت گروه امنیتی «سیفهیون»، گفت: «چین یک دولت مبتنی بر نظارت گسترده است. جلسات توجیهی برای مقامهای آمریکایی مدتها پیش از ورود رئیسجمهوری آغاز میشود و در آنها بهروشنی گفته میشود که همهچیز تحت نظارت است.»
ترزا پیتون، مدیر پیشین فناوری اطلاعات کاخ سفید و مدیرعامل شرکت امنیت سایبری «فورتالیس سولوشنز»، نیز گفت: «ما همیشه به افراد میگوییم فرض کنند هر چیزی که میگویند یا انجام میدهند ـ چه حضوری و چه دیجیتال ـ ممکن است زیر نظر باشد و باید رفتار خود را بر همان اساس تنظیم کنند.»
به نوشته فاکس، این تدابیر دیجیتال نشاندهنده بیاعتمادی عمیقی است که بر روابط واشینگتن و پکن سایه انداخته؛ روابطی که نگرانیهای مربوط به امنیت سایبری، جاسوسی و نظارت تقریبا همه ابعاد تعاملات رسمی را دربر گرفته است.
این تدابیر تنها به مقامهای دولتی محدود نیست و شامل هیات همراه ترامپ شامل مدیران شرکتهای بزرگ آمریکایی از جمله اپل، بوئینگ، کوالکام و بلکراک نیز هست؛ شرکتهایی که در مرکز روابط اقتصادی و فناوری آمریکا و چین قرار دارند.
در واشینگتن، مقامها اغلب هنگام ورود به مکانهایی مانند سفارت چین موظف میشوند تلفنهای همراه خود را بیرون بگذارند. همین نگرانیها هنگام سفر به خود چین چند برابر میشود؛ جایی که مقامهای آمریکایی با این فرض عمل میکنند که دستگاهها، شبکهها و حتی اتاقهای هتل ممکن است تحت نظارت باشند.
حتی شارژ کردن تلفن همراه نیز میتواند به یک نگرانی امنیتی تبدیل شود.
دستورالعملهای امنیت سایبری دولت فدرال سالهاست به مسافران هشدار دادهاند که دستگاههای خود را به پورتهای یواسبی (USB) ناشناس یا سامانههای شارژ غیرقابل اعتماد متصل نکنند، زیرا سختافزار آلوده میتواند برای استخراج دادهها یا نصب نرمافزارهای مخرب استفاده شود؛ روشی که به آن «جوس جکینگ» Juice Jacking (سرقت اطلاعات از طریق درگاه شارژ) گفته میشود.
به همین دلیل، مقامهایی که به کشورهای پرخطر سفر میکنند معمولا تجهیزات شارژ تاییدشده، باتریهای خارجی و لوازم جانبی دولتی همراه دارند و به زیرساختهای محلی متکی نمیشوند.
گیج گفت: «در چین هیچ ارتباط الکترونیکی امنی وجود ندارد» و افزود که به مقامها توصیه میشود فعالیت دیجیتال خود را فقط به موارد ضروری برای ماموریت محدود کنند.
دولت چین این ادعاها درباره نظارت نامناسب را رد کرده است.
لیو پنگیو، سخنگوی سفارت چین، به فاکسنیوز دیجیتال گفت: «در چین، حریم خصوصی افراد تحت حمایت قانون است. دولت چین مطابق قانون اهمیت زیادی برای حفاظت از حریم خصوصی و امنیت دادهها قائل است و هرگز از شرکتها یا افراد نخواسته و نخواهد خواست که دادهها را برخلاف قانون جمعآوری یا ذخیره کنند.»
پیتون گفت ممکن است به مقامها دستگاههای موقتی با «تصاویر طلایی» شناختهشده داده شود؛ به این معنا که تیمهای امنیتی بتوانند وضعیت دستگاه را پیش و پس از سفر مقایسه کنند تا مشخص شود آیا در آن دستکاری صورت گرفته یا نه.
او گفت: «ممکن است مدیران اجرایی تلفنهای امانی دریافت کنند که دارای یک «تصویر طلایی» مشخص هستند؛ یعنی تیمهای امنیتی میتوانند دستگاه را قبل و بعد از استفاده بررسی کنند تا بفهمند دستکاری شده یا نه.»
او افزود: «همچنین ممکن است “مناطق امن” کنترلشدهای ایجاد شود تا مقامها بتوانند با آمریکا ارتباط برقرار کنند، اما همهچیز بهشدت مدیریت میشود.»
وقتی لازم باشد گفتوگوهای حساس انجام شود، شرایط حتی پیچیدهتر میشود.
مقامهای آمریکایی که به خارج سفر میکنند، اغلب به تاسیسات موقت اطلاعات فوقمحرمانه یا SCIF متکی هستند؛ فضاهای امنی که برای جلوگیری از شنود و نظارت الکترونیکی طراحی شدهاند. این تاسیسات میتوانند در هتلها یا مکانهای کنترلشده دیگر در طول سفرهای مهم دیپلماتیک ایجاد شوند.
پیتون گفت: «دفتر نظامی کاخ سفید و تیمهای ارتباطی، فضاهای کنترلشدهای ایجاد میکنند تا بتوانند دسترسی فیزیکی و دیجیتال را زیر نظر داشته باشند و مطمئن شوند گفتوگوهای حساس امن باقی میمانند.»
این تدابیر میتواند فضای غیرمنتظرهای شبیه دوران پیشادیجیتال برای هیئت ریاستجمهوری ایجاد کند. استفاده از اسناد کاغذی بیشتر میشود، دسترسی دیجیتال محدود میشود و دستیارانی که به ارتباط دائمی عادت دارند، ناچارند از کانالهای کاملا کنترلشده استفاده کنند.
مقامهای آمریکایی سالهاست درباره عملیات جاسوسی سایبری چین علیه نهادهای دولتی، زیرساختهای حیاتی، پیمانکاران دفاعی و شبکههای مخابراتی آمریکا هشدار میدهند.
مقامهای اطلاعاتی آمریکا هکرهای مرتبط با پکن را متهم کردهاند که به همهچیز از سامانههای فدرال گرفته تا شبکه برق و تاسیسات آب نفوذ کردهاند و بارها تلاش کردهاند اطلاعات مقامها و سیاستگذاران ارشد آمریکایی را جمعآوری کنند.
گیج گفت: «چین تحقیقات گستردهای درباره تکتک اعضای هیئت آمریکایی انجام خواهد داد؛ از مقامهای ارشد گرفته تا نیروهای ردهپایینتر» و این را بخشی از هشدارهایی دانست که پیش از سفر به مقامها داده میشود.
پیتون نیز گفت ماهیت پرسروصدا و رسانهای سفر یک رئیسجمهوری خطر را بیشتر میکند.
او افزود: «این رویدادی است که بهطور گسترده اطلاعرسانی شده، بنابراین باید فرض کرد از دولتها گرفته تا بازیگران فرصتطلب، همه ممکن است تلاش کنند شنود انجام دهند.»
این مسئله در سال ۲۰۲۳ بهشدت مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت؛ زمانی که یک بالون مشکوک جاسوسی چین از سراسر خاک آمریکا عبور کرد و پس از گذر از مناطق حساس نظامی، توسط ارتش آمریکا سرنگون شد. مقامهای آمریکایی بعدا گفتند این بالون بخشی از یک عملیات گستردهتر نظارتی مرتبط با پکن بوده است.
در ماههای اخیر نیز مقامهای فدرال درباره گروههای پیچیده سایبری مرتبط با چین مانند «ولت تایفون» و «سالت تایفون» هشدار دادهاند؛ گروههایی که به گفته مقامهای آمریکایی، زیرساختهای حیاتی و سامانههای مخابراتی را هدف قرار دادهاند؛ اقداماتی که میتواند در صورت وقوع یک درگیری آینده، برای جاسوسی یا ایجاد اختلال مورد استفاده قرار گیرد.
