یک استاد علوم اعصاب ادعا کرده است که یک الگوریتم هوش مصنوعی توسعه داده که به انسانها «حافظه کامل و بینهایت» میبخشد.
گابریل کرایمن، که در دانشکده پزشکی هاروارد در زمینه هوش مصنوعی و علوم اعصاب پژوهش میکند، ماه گذشته استارتاپی راهاندازی کرد، با این امید که فناوریای را تجاریسازی کند که میگوید قابلیتهای شناختی افراد را متحول خواهد کرد.
او کار خود را با عنوان «نبردی علیه فراموشی» توصیف میکند، که امکان ذخیره خاطرات را بهطور نامحدود فراهم میکند.
ایده این است که از چیزی به نام «مدلهای حافظه بزرگ» استفاده شود تا دادهها از زندگی دیجیتال یک فرد بازیابی شوند. [اصطلاح مدلهای حافظه بزرگ] یک بازی زبانی با اصطلاح «مدل زبانی بزرگ» است که برای ابزارهای هوش مصنوعی مانند چتجیپیتی به کار میرود.
بنیانگذاران در مانیفستی در وبسایت این استارتاپ ادعا میکنند که این فناوری هر حرفهای را دگرگون خواهد کرد، از پزشکی و حقوق گرفته تا هنر و مهندسی.
پروفسور کرایمن در پستی در لینکدین نوشت: «بشر از سپیدهدم تاریخ درحال مبارزه با مشکل فراموشی بوده است.»
«همبنیانگذار من، اسپندان مادان و من، یک الگوریتم جدید ساختهایم تا به انسانها حافظه کامل و بینهایت ببخشیم... به آیندهای جدید که در آن میتوانید همه چیز را به خاطر بسپارید، خوش آمدید.»
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
«این تکینگی حافظه است: پس از ۳۰۰ هزار سال، این همان لحظهای است که انسانها دیگر فراموش نمیکنند.»
مشخص نیست این خاطرات از چه طریقی بازخوانی خواهند شد، هرچند مطالعات پیشین امکان استفاده از رابطهای مغز و رایانه را بررسی کردهاند. ایندیپندنت برای جزئیات بیشتر با پروفسور کرایمن تماس گرفته است.
براساس گزارش بلومبرگ، آنگرام (Engramme) در حال حاضر بهدنبال جذب حدود ۱۰۰ میلیون دلار (۷۴ میلیون پوند) سرمایه است و ارزشگذاری آن ممکن است تا یک میلیارد دلار برسد.
این نخستین تلاش برای استفاده از هوش مصنوعی بهمنظور دسترسی به خاطرات زندگی دیجیتال افراد نیست.
پلتفرم «استوریفایل»، که با هوش مصنوعی کار میکند، یکی از چند شرکتی است که به مشتریان این امکان را میدهد از طریق آواتارهای مجازیِ بیدرنگ، که بر اساس ویدیوها و فایلهای صوتی افراد آموزش دیدهاند، جاودانه شوند.
حتی غولهای بزرگ فناوری نیز روی این مفهوم کار میکنند، بهطوری که شرکت متا در دسامبر گذشته حق اختراعی برای «شبیهسازی» فعالیت یک کاربر از طریق مدلهای زبانی بزرگ دریافت کرد که براساس فعالیت او در انتشار محتوا آموزش دیدهاند.
در متن این حق اختراع آمده است: «مدل زبانی ممکن است برای شبیهسازی کاربر، زمانی که کاربر در سامانه شبکه اجتماعی حضور ندارد، استفاده شود، برای مثال زمانی که کاربر وقفهای طولانی دارد یا اگر کاربر فوت کرده باشد.»
© The Independent
