در حالی که جهان تهدید آیت‌الله‌های حاکم بر ایران را با سانتریفیوژها و موشک‌های بالیستیک آن اندازه‌گیری می‌کند، سلاح واقعی و آخرالزمانی این حکومت، این حکومت «ناامیدی» است که با نیرویی به‌مراتب ویرانگرتر از هر موشک‌بارانی، مردم ایران را هدف قرار داده است.

 هیچ چیز به اندازه آنچه این حکومت بر سر ایرانیان آورده، روشن نمی‌کند که چرا مبارزه با آیت‌الله‌ها، مبارزه با شر مطلق است.

اوایل همین هفته گزارش شد که ایران یک «رکورد تاریخی» منفی را ثبت کرده و شمار تولدهای سالانه برای نخستین بار از سال ۱۹۶۰ (۱۳۴۱)، به کمتر از ۹۰۰ هزار نفر سقوط کرده است. برای مقایسه، در اوایل دهه ۱۹۸۰ (دهه ۱۳۶۰) یعنی اندکی پس از به قدرت رسیدن آیت‌الله‌ها، شمار تولدهای سالانه بیش از دو میلیون نفر بود که بیش از دو برابر رقم کنونی است.

سقوط نرخ فرزندآوری در ایران بی‌سابقه است. در عرض تنها ۴۰ سال، میزان باروری از ۶.۵ فرزند به ازای هر زن به رقم تکان‌دهنده ۱.۳۵ فرزند افت کرده است. شاید جمهوری اسلامی از نظر فیزیکی، ده‌ها میلیون ایرانی را از میان نبرده باشد، اما ناامیدی‌ که توانست در دل این تمدن چند هزار ساله بپراکند، باعث شد این ملت سرفراز تصمیم بگیرد از جهان کناره بگیرد.

مقام‌ها در تجمع‌های حامیان حکومت، غرفه‌های همسریابی برپا می‌کنند و به دستور رهبر جمهوری اسلامی، دولت برای ده‌ها زوج، با هزینه خود مراسم ازدواج گروهی برگزار می‌کند تا این روند را معکوس کند. اما جای شگفتی نیست که این تلاش‌ها شکست می‌خورند، زیرا مشکل بسیار عمیق‌تر از آن است که با مشوق‌های مالی حل شود. بر زندگی ایرانیان، سایه بلند حکومتی اقتدارگرا، خودکامه، آدم‌کش و فاسد سنگینی می‌کند که خود زندگی را از معنا تهی کرده است.

برای روشن‌تر شدن موضوع، باید یادآور شد که سقوط نرخ باروری در ایران بسیار سریع‌تر و ناگهانی‌تر از غرب بوده؛ غربی که آن هم با کاهش نرخ فرزندآوری روبرو است. کاهش نرخ باروری در اروپا و آسیا محصول افزایش سطح رفاه بود، در حالی که ایرانیان در دوران حکومت آیت‌الله‌ها فقیرتر شدند، با این حال از فرزندآوری دست کشیدند.

در واقع، میان ۲۰ کشوری که از نظر درآمد سرانه بیشترین شباهت را به ایران دارند، از جمله فیلیپین، مراکش، سریلانکا و بولیوی، ایران پایین‌ترین نرخ زادوولد را دارد. شگفت آنکه، در سوی دیگر این شکاف، یعنی اسرائیل، بالاترین نرخ فرزندآوری در جهان توسعه‌یافته ثبت شده است. میانگین تعداد فرزندان در هر خانواده اسرائیلی حدود سه فرزند است و حتی اگر جمعیت یهودیان فوق‌ارتدوکس را از آمار حذف کنیم، این رقم همچنان نزدیک به یک فرزند کامل و  از هر کشور دیگری با سطح مشابهی از ثروت، بیشتر است.

مبارزه با ایران صرفا یک رویارویی ژئوپلیتیکی نیست؛ نبرد با حکومتی شکست‌خورده است که در هر نقطه از خاورمیانه که وارد می‌شود‌ــ از جمله در کشور خود‌ــ تنها تاریکی، مرگ و ناامیدی به جا می‌گذارد.

ما هنوز نمی‌دانیم مبارزه کنونی با جمهوری اسلامی چگونه پایان خواهد یافت، اما می‌توانیم بگوییم که آمریکا و اسرائيل در مبارزه با این حکومت، تنها برای زندگی و آرامش خود نمی‌جنگند، بلکه برای حقیقت و آزادی نیز مبارزه می‌کنند. برای کشورهای خود، ایران و سراسر خاورمیانه.

برگرفته از وای‌نت