هرکس که اکنون در ایران تصمیم‌گیرنده است، روز شنبه فرصتی دیگر برای صلح را هم از دست داد، و حالا دونالد ترامپ بار دیگر بلوف تهران را رو خواهد کرد.

تیم مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی در گفت‌وگوها در پاکستان از پذیرش خواسته‌های آمریکا خودداری کردند، زیرا رهبران رژیم روی این حساب کرده بودند که با بازی با کارت تنگه هرمز، ترامپ را وادار به عقب‌نشینی کنند.

اما او همان تاکتیک را علیه خودشان به کار گرفت‌ــ با اعلام محاصره‌ای که موجب می‌شود جلو صادرات نفت ایران نیز (که با وجود جنگ ادامه داشت) گرفته شود.

ترامپ با این محاصره و برنامه‌هایش برای اسکورت کشتی‌ها در تنگه، خارج از چارچوب‌های معمول فکر می‌کند؛ در صورت لزوم، او می‌تواند بعدا به نیروهای آمریکا دستور دهد جزیره خارک را تصرف کنند و پایگاه قدرت رژیم را از بین ببرد.

این اقدام همچنین تضمین می‌کند که تلاش تهران برای دریافت عوارض از نفتکش‌های عبوری از تنگه ناکام بماند‌ــ و تعهد آمریکا به آزادی کشتیرانی را که به دوران ریاست‌جمهوری توماس جفرسون، دزدان دریایی بربر و عملیات پیروزمندانه تفنگداران دریایی آمریکا تا سواحل طرابلس بازمی‌گردد، پاس می‌دارد.

البته رهبران جمهوری اسلامی (هر‌کس که در این مقطع باشد) با لفاظی‌ تازه پاسخ دادند و وعده «پاسخی قوی و قاطع» به اقدام ترامپ دادند و هشدار دادند که این کار به آتش‌بس پایان خواهد داد.

اما این ادعایی کاملا بی‌اساس است: تقریبا هیچ توان تهاجمی قابل‌توجهی برای تهران باقی نمانده است، جز آنچه کشتیرانی در تنگه را تهدید می‌کند، و این ظرفیت‌ها اکنون می‌توانند به همان سرعت مانند باقی نیروی دریایی، سکوهای پرتاب موشک و توان پهپادی جمهوری اسلامی نابود شوند.

جمهوری اسلامی نمی‌تواند به‌طور جدی تنگه را مین‌گذاری کند و صادرات نفت ایران مختل نشود، و حتی اگر چنین کاری کند، این محاصره دوام نخواهد آورد، زیرا ناوهای مین‌روب آمریکا و متحدانش، با پشتیبانی نیروی دریایی آمریکا، به‌سرعت وارد عمل خواهند شد.

اقدام ترامپ به محاصره تنگه هرمز تاثیر چندانی بر اروپا یا قاره آمریکا نخواهد داشت. در حالی که متحدان خاورمیانه‌ای در حال تغییر مسیرهای صادرات به مسیرهایی‌اند که به تنگه وابسته نیستند، جمهوری اسلامی و متحدانش (عمدتا چین) بیشترین آسیب را خواهند دید.

پکن و متحدانش در مسکو به‌زودی از وتوی طرح شورای امنیت سازمان ملل برای بازگشایی تنگه پشیمان خواهند شد.

در همین حال، جناح تندرو جمهوری اسلامی که پشت این سیاست قرار دارند، با فشار داخلی بیشتری از سوی دیگر جناح‌های رژیم مواجه خواهند شد، زیرا دست به هر اقدامی زده‌اند علیه خودشان نتیجه داده است.

آن‌ها تصور می‌کردند آمریکا در چارچوب تفکر متعارف اسیر خواهد شد؛ اما ترامپ خلاف آن را ثابت کرد.

ترامپ بار دیگر تلاش کرد به توافقی صلح‌آمیز دست پیدا کند؛ جمهوری اسلامی بار دیگر آن را رد کرد: اکنون باید بهای بیشتری برای این تصور بپردازد که می‌توانست ترامپ را وادار به عقب‌نشینی کند.

ترجمه از نیویورک پست