برد بیلر، مأمور بازنشسته سرویس مخفی آمریکا با ۲۵ سال سابقه خدمت، می‌گوید توجه به واژه‌ها، لحن صدا و شیوه پاسخ دادن افراد می‌تواند بیش از زبان بدن به تشخیص دروغگویی کمک کند. او مکث طولانی، ناهماهنگی گفتار و رفتار، طفره رفتن، واکنش دفاعی و تغییر آهنگ صدا را از نشانه‌های احتمالی فریب می‌داند، هرچند تأکید می‌کند این نشانه‌ها دلیل قطعی دروغگویی نیستند و نباید مبنای متهم کردن فوری دیگران قرار گیرند.
برد بیلر، متخصص مصاحبه، بازجویی و آزمون‌های دروغ‌سنجی، می‌گوید تشخیص فریب با تمرکز بر واژه‌هایی که فرد به کار می‌برد و شیوه بیان آن‌ها، آسان‌تر از جست‌وجوی نشانه‌ها در زبان بدن او است.
به گزارش دیلی میل، او توضیح می‌دهد که حقیقت باید مانند پخش یک فیلم، روان بر زبان جاری شود. یعنی فردی که صحبت می‌کند، باید بتواند روایتش را به‌طور طبیعی به عقب برگرداند، جلو ببرد و دوباره پخش کند؛ چیزی که هنگام ساختگی بودن داستان اتفاق نمی‌افتد: «مشکل این است که در یک داستان ساختگی، افراد به‌سختی می‌توانند روایت را عقب و جلو ببرند و مثلاً به این فکر کنند که چه بوهایی به مشامشان می‌رسید یا چه احساسی داشتند، چون موقعیت ساخته‌شده است.»
بیلر برای شناسایی نشانه‌های هشداردهنده در روایت افراد، سامانه ساده‌ای تدوین کرده و نام بامسمای «دروغگوها» (LIARS) را بر آن گذاشته است. «لایرز» (LIARS) سرواژه‌ای برگرفته از پنج واژه انگلیسی Latency به معنی تأخیر در پاسخ دادن، Incongruence یا ناهماهنگی میان کلمات، لحن یا زبان بدن، Avoidance به معنی طفره رفتن از پاسخ یا زمانی است که فرد با استفاده از کلماتی مانند «معمولاً» یا «اغلب» از پاسخ دادن به پرسش اصلی فرار می‌کند، Resistance یا مقاومت و واکنش دفاعی و زمانی که فرد دروغگو ظاهراً دلخور می‌شود و پرسش را به خود شما برمی‌گرداند و Shifting vocal inflection به معنی تغییر آهنگ صدا است که از نظر او نشانه‌های دروغگویی‌اند.
او چند باور رایج درباره دروغ گفتن را هم رد کرد و گفت زبان بدن در واقع روش نامناسبی برای تشخیص گفته‌های دروغ است. او خاطرنشان کرد که دروغگوها اغلب بهتر از کسانی که حقیقت را می‌گویند، تماس چشمی برقرار می‌کنند.
بیلر طی ۲۵ سال فعالیت در بخش تحقیقات فدرال، ارزیابی اعتبار گفته‌ها، مصاحبه‌های تحقیقاتی و عملیات حفاظت از جورج اچ. دبلیو. بوش، رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا، مهارت‌هایش را پرورش داد. او نزدیک به ۱۷ سال به‌عنوان کارشناس پلی‌گراف یا دستگاه دروغ‌سنج فعالیت کرد و بیش از هر مأمور دیگری در تاریخ سرویس مخفی، آزمون دروغ‌سنجی در پرونده‌های جنایی انجام داد.
او بر اساس تجربه‌اش در بازداشت مظنونان به ارتکاب جرم، گفت اگر رفتارتان این تصور را ایجاد نکند که پاسخ‌های افراد را قضاوت می‌کنید، آن‌ها به‌سرعت حقیقت را به شما می‌گویند، حتی اگر تازه مرتکب جرمی جدی شده باشند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
او در مصاحبه‌ای با لدبایبل (LADbible) که ۲۵ اکتبر منتشر شد، گفت: «من فقط وقت می‌گذاشتم و به حرف مردم گوش می‌دادم. همان‌جا بود که یاد گرفتم اگر اجازه بدهید افراد برایتان حرف بزنند و قضاوتشان نکنید، همه‌چیز را به شما می‌گویند. همه‌چیز را. واقعاً می‌گویند.»
بیلر با وجود تجربه رکوردشکن خود در کار با دستگاه‌های دروغ‌سنج، یادآور شد که پلی‌گراف‌ها در واقع دروغ را تشخیص نمی‌دهند، بلکه با بررسی عواملی مانند ضربان قلب، تنفس، تعریق و جریان خون فرد، فشار روانی یا تنش را اندازه‌گیری می‌کنند.
به گفتهٔ بیلر، برخی تصور می‌کنند با تغییر واکنش‌های بدنی خود می‌توانند دستگاه دروغ‌سنج را فریب دهند، در حالی که کارشناسان پلی‌گراف آموزش دیده‌اند تا بدانند نتایج طبیعی و غیرطبیعی چه شکلی دارند. او افزود هم این ادعا که نتیجه پلی‌گراف کاملاً مانند شیر یا خط است و هم این ادعا که بی‌نقص است، نادرست‌اند و آن را «ابزاری شگفت‌انگیز» توصیف کرد که به‌آسانی فریب نمی‌خورد، اما بی‌نقص هم نیست.
برد بیلر که ۲۵ سال برای سرویس مخفی آمریکا کار کرده است، قوی‌ترین و سریع‌ترین نشانه دروغ گفتن یک فرد را لحن صدا می‌داند و به مواردی اشاره می‌کند که فرد با تأخیر یا با صدایی زیر می‌گوید «نه»، یا حرکات سرش با کلماتی که به زبان می‌آورد، همخوانی ندارد.
بیلر افزود پرسش‌های روشن و صریح که پاسخ مشخصی دارند، باید پاسخ‌هایی قاطع و سریع بگیرند، نه پاسخ‌هایی مبهم و دودلانه. با این حال تأکید کرد این «نشانه‌ها» در سامانه پیشنهادی او، بیشتر به مثابه کارت زردند تا کارت قرمزی که به‌طور قطعی نشان دهد کسی حقیقت را پنهان می‌کند.
او این نشانه‌ها را به چراغ هشدار موتور خودرو تشبیه کرد و توصیه کرد افراد با احتیاط از آن‌ها استفاده کنند و با متهم کردن فوری دوستان و اعضای خانواده به دروغگویی، آنان را از خود نرنجانند.
