بر اساس پژوهشی جدید، داروی تادالافیل با نام تجاری سیالیس که برای درمان اختلال نعوظ و عوارض بزرگی پروستات استفاده می‌شود، ممکن است خطر ابتلا به گلوکوم یا آب‌سیاه، بیماری چشمی جدی را که می‌تواند به کاهش تدریجی بینایی منجر شود، افزایش دهد.

به نوشته فاکس‌نیوز دیجیتال، گروهی بین‌المللی از پژوهشگران، پرونده‌های پزشکی نزدیک به ۷۴ هزار مرد ۴۰ساله و مسن‌تر را که علائم دستگاه ادراری تحتانی، از جمله تکرر یا دشواری در دفع ادرار داشتند ، بررسی کردند تا مشخص شود آیا مصرف طولانی‌مدت تادالافیل با افزایش خطر ابتلا به گلوکوم ارتباط دارد یا نه.

تادالافیل با نام تجاری «سیالیس» (Cialis) هم عرضه می‌شود و برای درمان اختلال نعوظ و برخی علائم ناشی از بزرگ شدن پروستات به کار می‌رود.

در این مطالعه که در نشریه مجله بریتانیایی چشم‌پزشکی (British Journal of Ophthalmology) منتشر شد، حدود ۳۷ هزار مردی که برایشان تادالافیل تجویز شده بود، با گروهی مشابه مقایسه شدند که از مهارکننده‌های فسفودی‌استراز نوع ۵ (PDE5)، یعنی گروه دارویی که سیالیس نیز در آن قرار می‌گیرد، استفاده نمی‌کردند.

بر اساس یافته‌های این مطالعه، احتمال ابتلا به گلوکوم در مردانی که تادالافیل مصرف می‌کردند، ۲۲ درصد بیشتر از مردانی بود که از این گروه دارویی استفاده نمی‌کردند. همچنین احتمال بروز افزایش فشار داخل چشم در این افراد ۳۲ درصد و احتمال ابتلا به گلوکوم زاویه‌باز اولیه‌ــ شایع‌ترین نوع این بیماری‌ــ ۳۳ درصد بیشتر بود.

دکتر والری کاتوف، متخصص چشم در موسسه چشم ایلینوی که در این مطالعه مشارکت نداشت، در گفتگو با فاکس‌نیوز دیجیتال، توضیح داد که تشخیص گلوکوم در مراحل اولیه ممکن است دشوار باشد. کاتوف گفت: «گلوکوم نوعی بیماری چشمی است که اغلب، به‌ویژه در مراحل اولیه، با علائم بینایی همراه نیست و با پیشرفت گلوکوم است که امکان دارد دید جانبی یا محیطی فرد به‌تدریج کاهش یابد.

کاتوف افزود: «نشانه‌های بالینی گلوکوم با معاینه جامع چشم بهتر تشخیص داده می‌شوند.» به گفته او، خطر ابتلا ممکن است در افرادی که سابقه خانوادگی گلوکوم، فشار بالای داخل چشم یا نزدیک‌بینی شدید دارند، بیشتر باشد. افرادی که سیالیس را هر روز و برای مدتی طولانی مصرف می‌کنند، نیز ممکن است به پایش دقیق‌تری نیاز داشته باشند.

با این حال پژوهشگران به چند محدودیت این مطالعه نیز اشاره کردند. از جمله اینکه این مطالعه مشاهده‌ای بود، به این معنا که میان مصرف تادالافیل و گلوکوم ارتباطی یافت، اما نتوانست ثابت کند که این دارو عامل بروز بیماری بوده است.

پژوهشگران همچنین نتوانستند تغییرات ایجادشده در نحوه مصرف دارو یا سایر بیماری‌هایی را که با گذشت زمان در افراد بروز کرده بودند، در محاسبات خود لحاظ کنند.

پژوهشگران تاکید کردند که این یافته‌ها به آن معنا نیست که افراد باید مصرف تادالافیل را متوقف کنند. به گفته آنان، تنها به بیمارانی که این دارو را برای مدتی طولانی مصرف می‌کنند‌، به‌ویژه افرادی که از قبل عوامل خطر ابتلا به گلوکوم را دارند‌ــ توصیه می‌کنند به‌طور منظم تحت معاینه و پایش سلامت چشم قرار گیرند.