سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو، اعلام کرد در تماس مستقیم با ایالات متحده است تا تصمیم واشنگتن برای کاهش نیروهای نظامی در آلمان را به‌دقت بررسی و روشن کند؛ تصمیمی که ممکن است آرایش نظامی آمریکا در اروپا را تغییر دهد.

آلیسون هارت، سخنگوی ناتو، در حساب کاربری‌اش در اکس نوشت: «در حال همکاری با ایالات متحده برای شفاف‌سازی جزئیات این تصمیم درباره استقرار نیروها در آلمان هستیم.» او افزود: «این موضوع نشان می‌دهد اروپا باید سرمایه‌گذاری بیشتری در حوزه دفاع انجام دهد و مسئولیت بیشتری در امنیت مشترک را بر عهده بگیرد.»

این واکنش پس از آن مطرح شد که پنتاگون اعلام کرد پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده، دستور خروج حدود پنج هزار نیروی آمریکایی از آلمان را طی یک سال صادر کرده است؛ رقمی که معادل حدود ۱۵ درصد از نیروهای مستقر در این کشور است. هنوز مشخص نیست این نیروها به کجا منتقل خواهند شد و شامل چه واحدهایی می‌شوند.

طبق اعلام مرکز داده‌های منابع انسانی پنتاگون، بدون در نظر گرفتن نیروهای موقت، تا دسامبر ۲۰۲۵ حدود ۶۸ هزار نیروی نظامی فعال آمریکایی به‌صورت دائمی در اروپا مستقر بودند. این نیروها در ۳۱ پایگاه دائمی و ۱۹ مرکز نظامی دیگر حضور دارند و تمرکز آنها بیشتر در آلمان و ایتالیا است.

 اختلاف نظر دونالد ترامپ با کشورهای اروپایی عضو ناتو بر کسی پوشیده نبود اما در جریان جنگ ۴۰‌ روزه با جمهوری اسلامی شکاف میان اروپا و ایالات متحده بر سر مداخله و همکاری ناتو در بازگشایی تنگه هرمز بیشتر شد.

وزیر دفاع آلمان، بوریس پیستوریوس، این تصمیم را «قابل پیش‌بینی» توصیف کرد و گفت اروپا باید برای تقویت توان دفاعی‌اش اقدامات بیشتری انجام دهد.

این تحول در پی افزایش تنش‌های سیاسی میان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، و فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، رخ داده است. مرتس گفته بود: «آمریکایی‌ها به‌وضوح در قبال ایران راهبردی ندارند» و تهران «ابرقدرت جهان را تحقیر می‌کند». ترامپ در واکنش گفت: «او فکر می‌کند ایران باید سلاح هسته‌ای داشته باشد. او نمی‌داند درباره چه صحبت می‌کند.»

پیش‌تر ترامپ احتمال کاهش نیروهای آمریکایی در آلمان را مطرح کرده بود. این کشور یکی از اعضای اصلی ناتو و از مهم‌ترین محل‌های استقرار نیروهای آمریکا در اروپا است.

تصمیم اخیر واشنگتن، جدی‌ترین نشانه تمایل آمریکا به کاهش حضور نظامی در اروپا تلقی می‌شود، به‌ویژه پس از ماه‌ها انتقاد از متحدان اروپایی به‌دلیل «حمایت ناکافی در تقابل احتمالی با ایران» و «شانه خالی کردن از مسئولیت تامین امنیت خود».

این تغییر احتمالی در استقرار نیروها می‌تواند به بازتعریف نقش اروپا در تامین امنیت خود و در چارچوب ناتو منجر شود.