در فرهنگ عامه ایران، باوری وجود دارد مبنی بر اینکه جسد انسان پس از مرگ باید به‌سرعت دفن شود. ریشه‌های این باور در آیین‌های تدفین ایران باستان و آیین زرتشتی قابل‌ردیابی است. این نگرش با ورود اسلام به ایران و تحت تاثیر آموزه‌های این دین مستحکم‌تر هم شد، زیرا در  اسلام نیز بر دفن سریع میت (کمتر از یک شبانه‌روز) تاکید شده است.

هرچند منطق حاکم بر جمهوری اسلامی با سنت‌های ایران باستان و آموزه‌های زرتشت سازگاری ندارد، طبق دستورات دین اسلام که این نظام خود را نماینده آن می‌داند، روی زمین ماندن جسد و تعلل در دفن توجیه‌ناپذیر است. با این حال، اکنون نزدیک به ۴۰ روز است که علی خامنه‌ای، رهبر سابق جمهوری اسلامی، کشته شده و هنوز دفن نشده است.

در ایران باستان و آیین زرتشتی، این نگرش وجود داشت که پس از خروج روح از بدن انسان، اهریمن بر کالبد فرد مسلط می‌شود و برای محافظت از افراد در برابر «ناپاکی» حاصل از آن، باید به دخمه منتقل شود. دخمه‌ها یا «برج خاموشان» سکوهایی در فضای باز بودند که اجساد آنجا قرار می‌گرفتند.

این باور که جسد انسان به سبب تسلط اهریمن «ناپاک» تلقی می‌شد، امروز توجیه بهداشتی و علمی هم دارد، زیرا تجزیه بدن پس از مرگ، به‌سرعت آغاز می‌شود و محیطی مناسب برای رشد باکتری‌ها و میکروب‌های بیماری‌زا فراهم می‌آورد. این فرایند می‌تواند موجب انتشار آلودگی و افزایش خطر انتقال برخی بیماری‌ها شود.

پس از ورود اسلام به ایران، آیین‌های تدفین نیز تغییر کرد. مسلمانان برخلاف زرتشتی‌ها، پیکر مردگان را به دخمه‌ها منتقل نمی‌کردند، بلکه به خاک می‌سپردند. با این حال، هر دو آیین در اصل سرعت‌ بخشیدن به تدفین شباهت دارند.

آیین به خاک سپردن مردگان بعدها در آثار ادبی نظم و نثر فارسی هم بازتاب یافت و شاعران زیادی آن را دستمایه انتقال مفاهیمی از زندگی، رنج، دنیا، حسرت و روزگار قرار دادند. مانند حافظ شیرازی که سرود: «بعد صد سال اگر بر سر خاکم گذری/ سر برآرد ز گِلم رقص‌کنان عظم رمیم» یا فروغ فرخزاد که از «خاک پذیرنده» سخن گفت.

در دین اسلام، این باور وجود دارد که انسان از خاک آفریده شده است و پس از مرگ باید به خاک بازگردد. این نگاه بعدها در فرهنگ عامه ایران تعمیق شد و این نگرش را وجود آورد که خاک برای جسد مردگان آرامش‌بخش است. این معنا تا آنجا فراتر رفت که گفته می‌شود اگر فردی نیکوسرشت از دنیا برود، خاک به‌سرعت او را می‌پذیرد. احتمالا خیلی از ما هم با نگرش‌ها و باورهایی از این دست هنگام خاکسپاری مواجه شده‌ایم. مثلا وقتی آیین تدفین فردی به‌سرعت انجام می‌شود، می‌گویند «سبک از دنیا رفت»، «خاک او را پذیرفت» یا «آدم خوبی بود».

این نگرش هیچ منبع و سند علمی ندارد، اما در فرهنگ عامه باوری استوار است. ضمن اینکه مبلغان دین اسلام نیز بسیار درباره آن سخن گفته‌اند. از جمله احادیثی از پیامبر اسلام وجود دارد مبنی بر اینکه اگر فردی صبح فوت شود، باید شب به خاک سپرده شود و اگر شب‌هنگام از دنیا برود، باید تا قبل از سپیده صبح دفن شود.

علی خامنه‌ای، رهبر سابق جمهوری اسلامی، خود را مرجع و پیشوای شیعیان جهان اسلام می‌دانست و اطرافیان او نیز ادعای برقراری اصول دینی اسلام را در ایران دارند. بنابراین تعلل در دفن جسد او نه در دین و نه در فرهنگ عمومی، توجیه‌پذیر نیست. با این حال جمهوری اسلامی بر سر دوراهی تاخیر در خاکسپاری یا دفن مخفیانه جسد خامنه‌ای قرار دارد که البته نتیجه انتخاب هر دو راه نیز رسوایی است.

از یک سو، دفن مخفیانه می‌تواند به‌عنوان نشانه‌ای از ضعف و بحران، به رسوایی سیاسی گسترده‌ منجر شود و از سوی دیگر، برگزاری مراسمی «باشکوه» نیز عملا با موانع جدی روبرو است. آرمان و ایده‌آل کارگزاران جمهوری اسلامی این بود که مراسم تشییع و خاکسپاری به‌گونه‌ای برگزار شود که تصویری از تشییع «رهبر جهان اسلام» را بازسازی کند؛ مراسمی حتی گسترده‌تر و پرشکوه‌تر از آنچه ۳۶ سال پیش برای روح‌الله خمینی برگزار شد.

با این حال، تحقق چنین سناریویی مستلزم مقدماتی گسترده‌ است. از بسیج نیروهای نیابتی در کشورهای مختلف که سال‌ها از حمایت مالی و سیاسی جمهوری اسلامی برخوردار بودند تا حضور رهبران کشورهای جهان و مشارکت گسترده مقام‌ها داخلی، اما در عمل، هیچ‌یک از این شرایط فراهم نیستند.

اعزام نیروهای نیابتی به سازماندهی نیاز دارد که در شرایط جنگی امکان‌پذیر نیست. حضور سران کشورهای جهان نیز به دلیل لغو پروازها عملا غیرممکن است. ضمن اینکه رهبران بسیاری از کشورها به دلیل سیاست‌های تنش‌زای خامنه‌ای، حتی از ارسال پیام تسلیت نیز خودداری کردند، چه رسد به شرکت در مراسم دفن او در تهران.

در داخل کشور نیز وضعیت بحرانی است. شماری از مقام‌های ارشد، به دلیل ترس از ترور مخفی شده‌اند و  امکان حضور در مراسمی علنی را ندارند. افزون بر این، گزارش‌هایی تاییدنشده‌ هم از احتمال کشته‌ شدن برخی دیگر وجود دارد. مثلا رئیس‌جمهوری آمریکا تاکنون چندین بار گفته که جلسه خبرگان رهبری هدف قرار گرفته و اعضای آن کشته شده‌اند. این سخنان و بی‌خبری‌های معنادار درباره وضعیت برخی چهره‌های نظام اسلامی ابهام‌هایی را ایجاد کرده است.

مجموعه این عوامل دست به دست هم داده‌اند تا پیکر علی خامنه‌ای همچنان دفن نشود؛ وضعیتی که حتی با موازین فقهی شیعه نیز در تعارض قرار می‌گیرد.