در حالی که از قطع سراسری اینترنت و اختلال گسترده در خطوط تلفن در ایران بیش از یک هفته میگذرد، میلیونها ایرانی ساکن خارج از کشور عملا از برقراری ارتباط با خانوادهها و عزیزانشان محروم شدهاند و جمهوری اسلامی در ادامه آزارهای سازمانیافتهاش علیه مردم ایران، تنها امکان برقراری تماس صوتی یکطرفه از سمت ایران را ایجاد کرده است و از این طریق نیز برای خود درآمدزایی میکند.
کسانی که طی روزهای اخیر موفق شدند از داخل ایران با عزیزانشان در خارج از کشور تماس بگیرند، اطلاع دادهاند که هزینههای این تماسها برای آنان بسیار گران تمام میشود و هر دقیقه آن حدود ۱۳۰ هزار تومان است؛ رقمی که در شرایط بحران معیشتی کنونی، فشار قابلتوجهی به مردم وارد میکند.
فردی که بهتازگی از ایران خارج شده است، به ایندیپندنت فارسی گفت که مردم حتی به سایتهای داخلی هیچ دسترسی نداشتند و هنگامیکه اعلام شد میتوانند به صورت یکطرفه و صوتی با عزیزانشان در خارج از کشور تماس بگیرند، خیلیها همان موقع گوشی را برداشتند و تماس گرفتند و این تماسها که مدام هم قطع میشوند، برای آنها گران شد.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
به گفته او، خیلیها از این موضوع اطلاع نداشتند که برای برقراری چنین تماسهایی باید از اپراتورهای تلفن مانند همراه اول و ایرانسل، بستههای رومینگ بینالملل بخرند و در این زمینه اطلاعرسانی شفافی هم نشده بود. در نتیجه هزینه هر دقیقه تماس تلفنی برای آنان بین ۱۰۰ تا ۱۳۰ هزار تومان محاسبه شد.
یکی دیگر از ساکنان تهران که توانسته است برای نخستین بار با خانوادهاش در خارج از کشور تماس بگیرد، میگوید حدود ۱۰ دقیقه مکالمه تلفنی نزدیک به یک میلیون تومان برای او هزینه داشته است. به گفته او، بسیاری از اطرافیانش نیز در نخستین تماسها با چنین هزینههای سنگینی روبرو شدهاند. به گفته او، هنوز خیلیها که با روش خرید چنین بستههایی آشنا نیستند، برای تماسهای صوتی از ایران هزینههای هنگفتی متحمل میشوند.
این فرد در عین حال افزود که حتی در صورت خرید این بستهها نیز، قیمتها همچنان بسیار بالا است؛ به طوری که یک بسته تماس۱۰ دقیقهای دستکم ۴۰۰ هزار تومان و تماس ۳۰ دقیقهای تا حدود یک میلیون تومان هزینه دارد.
در کنار فشار مالی، مردم از کیفیت بسیار پایین این تماسها نیز گلایه دارند. به گفته آنان، تماس بارها قطع میشود، صدا بهدرستی منتقل نمیشود و گفتگوها اغلب با اختلال و قطع و وصلهای مکرر همراه است.
موضوع نگرانکننده دیگر سطح بالای ردیابی و شنود این تماسها است. برخی میگویند این تماسها تحتکنترلاند و هرگونه صحبت درباره وضعیت جاری ایران میتواند برای افراد داخل کشور پیامدها و دردسرهای جدی به همراه داشته باشد.
برای خانوادههایی که سالها از طریق تماسهای تصویری و پیامرسانهای اینترنتی با یکدیگر در ارتباط بودهاند، اکنون این پرسش جدی مطرح است که اگر قرار است تنها تماس صوتی برقرار شود و امکان تماس تصویری وجود ندارد، چرا این تماسها باید یکطرفه باشد؟ آنها میپرسند چرا امکان تماس از خارج از کشور به داخل ایران فراهم نشده تا دستکم بخشی از هزینههای سنگین تماس بر عهده ایرانیان خارج از کشور قرار گیرد که در مقایسه با ساکنان داخل ایران، تحت فشار معیشتی کمتریاند و پرداخت این هزینهها برایشان آسانتر است.
پاسخ این پرسشها را باید در پیشینه و کارنامه جمهوری اسلامی جستوجو کرد که همواره از رنج و آزار مردم ایران که خود بر آنها تحمیل کرده است، نیز درآمدزایی میکند.
