پس از اجرای موفقیت‌آمیز عملیات ایالات متحده در دستگیری نیکولاس مادورو، رهبر ونزوئلا، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، دیگر اهداف این ماموریت را پایان دادن به فعالیت‌های جمهوری اسلامی و حزب‌الله در داخل ونزوئلا اعلام کرد.

به گزارش تایمز اسرائیل، روبیو این اظهارات را پس از آن مطرح کرد که بازداشت و انتقال مادورو به آمریکا، واکنش‌های زیادی در پی داشت و در عین حال که برخی آن را ستودند، عده‌ای هم از آن انتقاد کردند.

روبیو در برنامه «رودررو با ملت» (Face the Nation) شبکه سی‌بی‌اس، ضمن حمایت مجدد از این عملیات، تاکید کرد که ایالات متحده از اهرم‌هایی از جمله تداوم تحریم‌ها و فشار بر بخش نفتی ونزوئلا استفاده خواهد کرد تا اطمینان حاصل کند این کشور «دیگر در نیمکره غربی با حزب‌الله و جمهوری اسلامی ایران صمیمی نخواهد شد».

او در برنامه «مروری بر مطبوعات» (Meet the Pres) شبکه ان‌بی‌سی، هم خلاصه‌ای از اهداف ایالات متحده را چنین برشمرد: «دیگر از قاچاق مواد مخدر خبری نباشد، جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله دیگر آنجا نباشد و دیگر از صنعت نفت ونزوئلا برای ثروتمند کردن دشمنان ما در سراسر جهان استفاده نشود.»

روبیو در ادامه، هرگونه مقایسه میان عملیات در ونزوئلا و مداخله نظامی آمریکا در خاورمیانه را رد کرد و گفت بافت و شرایط ونزوئلا در نیمکره غربی متفاوت است. او به سی‌بی‌اس گفت: «بخش بزرگی از بدنه سیاست خارجی آمریکا فکر می‌کند همه‌چیز مثل لیبی، عراق یا افغانستان است. اینجا خاورمیانه نیست و ماموریت ما اینجا کاملا متفاوت است. اینجا نیمکره غربی است.»

اظهارات روبیو پس از عملیات ونزوئلا، توجه اسرائیل را هم جلب کرد و رهبران آن از این موضوع برای هشدار به تهران در بحبوحه ناآرامی‌های فزاینده داخل ایران، استفاده کردند. چنانچه یائیر لاپید، از چهره‌های سیاسی اسرائیل، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «رژیم ایران باید به آنچه در ونزوئلا اتفاق می‌افتد، با دقت توجه کند.» او اقدام آمریکا را پیامی دارای دامنه‌ای فراتر ، خطاب به دولتی دانست که با اعتراض‌ها و ناآرامی‌های فزاینده‌ای در داخل روبرو است.

آمیخای چیکلی، وزیر امور مهاجران اسرائیل، هم دستگیری مادورو را ضربه‌ای به آنچه او «محور شرارت جهانی» نامید‌، دانست و آن را حامل «پیامی روشن» برای علی خامنه‌ای در مورد پیامدهای حمایت از تروریسم، مواد مخدر و حمایت از گروه‌های نیابتی مانند حزب‌الله، توصیف کرد.

چیکلی گفت: «مادورو یک کشور را اداره نمی‌کرد؛ او یک امپراتوری جرم و جنایت و مواد مخدر را اداره می‌کرد که مستقیم به حزب‌الله و ایران سوخت می‌رساند. گام‌های قاطع رئیس‌جمهوری ترامپ بار دیگر ثابت کرد که تنها راه شکست دیکتاتورها، رهبری قوی است.»

ونزوئلا و جمهوری اسلامی ایران در دوران ریاست‌جمهوری مادورو و سلف او، هوگو چاوز، روابط دیپلماتیک و اقتصادی نزدیکی برقرار کردند. این روابط در اواسط دهه ۲۰۰۰، زمانی که چاوز ونزوئلا را بخشی از آنچه او «محور وحدت» با ایران و سایر دشمنان ایالات متحده می‌نامید، عمیق‌تر شد.

در ژوئن ۲۰۲۲، ایران و ونزوئلا یک پیمان همکاری ۲۰ ساله امضا کردند که هدف آن تقویت اتحاد در مقابله با تحریم‌های ایالات متحده و گسترش همکاری در زمینه انرژی، فناوری و امنیت بود. این توافق افزایش همکاری نظامی، از جمله تولید و انتقال پهپاد را هم شامل می‌شد.

مقام‌های آمریکایی بر این باورند که این روابط فضا را برای حزب‌الله، نیروی نیابتی جمهوری اسلامی در لبنان، هم فراهم کرد تا در ونزوئلا و کشورهای همسایه آن به جمع‌آوری منابع مالی و ایجاد شبکه‌های لجستیکی بپردازد. در طول سال‌ها، واشنگتن مقام‌ها و بازرگانان ونزوئلایی را به‌ دلیل کمک به عوامل حزب‌الله برای دریافت گذرنامه، جابه‌جایی پول نقد و مشارکت در طرح‌های قاچاق تحریم کرد؛ اتهاماتی که دولت مادورو آن‌ها را رد می‌کرد.

دونالد ترامپ در پاسخ به این پرسش که آیا عملیات ونزوئلا با انگیزه نفت یا تغییر رژیم صورت گرفت، این موضوع را رد کرد و مداخله را بخشی از یک دکترین امنیتی گسترده‌تر آمریکا دانست. او به سیاست دیرینه آمریکا در نیمکره غربی اشاره کرد و از «دکترین مونرو» نام برد.

دکترین مونرو نخستین بار در پیام سال ۱۸۲۳ جیمز مونرو به کنگره آمریکا مطرح شد و هدفش جلوگیری از استعمار یا مداخله اروپا در کشورهای مستقل نیمکره غربی بود. در مقابل، آمریکا نیز متعهد شد در جنگ‌ها و امور داخلی اروپا دخالت نکند. این دکترین در دوره‌ای شکل گرفت که بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین تازه از سلطه امپراتوری‌های اروپایی رها شده بودند و هدف آن جلوگیری از بازگشت اروپا و تثبیت نفوذ آمریکا در منطقه بود.

این دکترین در دو قرن بعدی، بارها برای توجیه مداخلات نظامی آمریکا در آمریکای لاتین مورداستناد قرار گرفت. از جمله در اوایل قرن بیستم که تئودور روزولت با طرح «نتیجه‌گیری روزولت» این بحث را مطرح کرد که آمریکا حق دارد در کشورهای ناپایدار منطقه مداخله کند. این استدلال در مواردی مانند حمایت از جدایی پاناما از کلمبیا به کار رفت. در دوران جنگ سرد نیز دکترین مونرو برای مقابله با نفوذ کمونیسم، از جمله در بحران موشکی کوبا و سیاست‌های آمریکا در نیکاراگوئه، به کار گرفته شد.

ترامپ درباره بی‌ثباتی در سایر نقاط نیمکره غربی و خارج از آن نیز هشدارهایی مطرح کرد. او از کلمبیا هم نام برد و سپس اضافه کرد آمریکا تحولات و اعتراض‌ها در ایران را نیز «از نزدیک» زیر نظر دارد.

او در ادامه افزود اگر جمهوری اسلامی علیه معترضان از خشونت استفاده کند، واکنش نشان خواهد داد. او گفت: «ما خیلی دقیق داریم تماشا می‌کنیم. اگر مثل گذشته شروع کنند به کشتن مردم، فکر می‌کنم ضربه بسیار سختی از آمریکا خواهند خورد.»

در همین حال رسانه اکسیوس نیز به نقل از یک مقام آمریکایی نوشت که دولت دونالد ترامپ در حال اعمال فشار بر دولت موقت ونزوئلا است تا تمامی جاسوسان، مظنونان و عوامل اطلاعاتی چین، روسیه، کوبا و جمهوری اسلامی را از این کشور آمریکای جنوبی اخراج کند.

ترامپ هشدار داده است که در صورت همکاری نکردن دلسی رودریگز، رهبر دولت موقت ونزوئلا، امکان اجرای یک عملیات نظامی دوم علیه این کشور وجود دارد.